IV SA/Wa 3133/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2018 r. wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zarządzenia pokontrolnego w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie gospodarki odpadami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. W piśmie z 3 listopada 2017 r. [...]Sp. z o.o., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2017 r. nr [...]. W niniejszej skardze został zawarty również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej zarządzenia. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego podniesiono, że wstrzymanie działania instalacji MBP oraz ponowne uruchomienie instalacji narazi stronę skarżącą na "utratę dochodów" i konieczność poniesienia "dodatkowych, nadzwyczajnych wydatków". Ponadto wskazano, że uniemożliwienie przetwarzania odpadów w instalacji MBP grozi wystąpieniem opóźnień w procesie zagospodarowania odpadów z terenu W. i nie można przewidzieć skali ew. zagrożeń ekologicznych, które mogłyby być następstwem takiego stanu rzeczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżone zarządzenie pokontrolne z [...] października 2017 r. zarządza prowadzenie przetwarzania odpadów wyłącznie na podstawie wymaganego przepisami uprawnienia. Sąd oceniając wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd przyjął bowiem, że wstrzymanie wykonalności aktu następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie aktu przez sąd administracyjny, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Argumentacja wniosku powinna zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd administracyjny musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów, zwłaszcza dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej, w tym zakresie obciąża wnioskodawcę. Przedstawione przez stronę skarżącą ogólne twierdzenia o negatywnych ekonomicznych skutkach wykonania zarządzenia pokontrolnego nie są podstawą do wstrzymania zaskarżonego aktu. Dopiero wiarygodne, poparte dokumentami źródłowymi przedstawienie aktualnej sytuacji majątkowej strony skarżącej oraz wskazanie szacunkowych strat dochodów czy nadzwyczajnych kosztów, pozwoliłoby ocenić czy wykonanie nakazu określonego w zaskarżonym zarządzeniu pokontrolnym spowoduje dla niej znaczną szkodę, czy też trudne do odwrócenia skutki. Bez poparcia uzasadnienia wysuwanych twierdzeń stosownymi dokumentami finansowymi nie jest możliwe przyjęcie, że zagrożenia z art. 61 § 3 p.p.s.a. faktycznie będą miały miejsce. Zdaniem Sądu, wnioskodawca powinien wykazać (udokumentować), w jaki sposób wykonanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego zaszkodzi jego działalności. Takiego wyliczenia strona skarżąca jednak nie przedstawiła. Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poparte lakoniczną argumentacją jest niewystarczające dla jego pozytywnego załatwienia. Nie mogły przemawiać za uwzględnieniem wniosku zarzuty, że na skutek wykonania zarządzenia pokontrolnego dojdzie do utraty dochodów czy poniesienia nadzwyczajnych wydatków przez stronę skarżącą w związku z wstrzymaniem działania instalacji MBP oraz jej ponownym uruchomieniem. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do wskazania omówionych już okoliczności. Nie umotywowano także dostatecznie, w jakim stopniu uniemożliwienie przetwarzania odpadów w instancji MPB faktycznie grozi wystąpieniem opóźnień w procesie zagospodarowania odpadów z terenu W., a więc czy może być trudnym do odwrócenia skutkiem, przed którego wystąpieniem należy ochronić stronę skarżącą wstrzymując wykonanie zarządzenia pokontrolnego. Hasłowe odwołanie się przez wnioskodawcę do ewentualnych zagrożeń ekologicznych jest bowiem w ocenie Sądu niewystarczające. W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że strona skarżąca nie podała okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanego zarządzenia pokontrolnego nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność zarządzenia pokontrolnego z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.