IV SA/Wa 3158/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. M. K. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 1 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie, skierowane na wskazany przez skarżącą w skardze adres, zostało zwrócone do Sądu z powodu niepodjęcia w terminie. Z adnotacji na kopercie wynika, że przesyłka była awizowana po raz pierwszy w dniu 8 grudnia 2017 r., po raz drugi w dniu 18 grudnia 2017 r. Przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Zwrotu dokonano 28 grudnia 2017 r. Pismo uznano za skutecznie doręczone w dniu 22 grudnia 2017 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 29 grudnia 2017 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 8 stycznia 2018 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Stwierdzić zatem należy, że skarżąca nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.