IV SA/Wa 3163/16
WyrokWSA w Warszawie2017-05-29
Skład orzekający: Anita Wielopolska, Tomasz Wykowski, Łukasz Krzycki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy przysługuje podmiotowi, który nie jest inwestorem w rozumieniu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy przysługuje wyłącznie inwestorowi. Podmiot niebędący inwestorem, a więc wnioskodawcą postępowania, nie posiada legitymacji do wniesienia takiego zażalenia, co obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia jego niedopuszczalności na podstawie art. 134 k.p.a.Stan faktyczny
Skarga została wniesiona przez A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Starosty dotyczące uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. SKO uznało, że skarżąca, nie będąc inwestorem, nie miała prawa do wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżąca kwestionowała prawidłowość wykładni tego przepisu przez SKO.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 roku numer [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.
I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sadu") postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...] (dalej "zaskarżonym postanowieniem"), wydanym w związku z wniesieniem przez A. D. (dalej "skarżącą") zażalenia na postanowienie Starosty P. (dalej także "Starosty") z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], wydane w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej także "SKO"), stwierdziło na podstawie art.134 k.p.a. niedopuszczalność wniesionego zażalenia.
Uzasadniając wydane orzeczenie, SKO wskazało co następuje:
Skarżąca (nie będącą wnioskodawcą postępowania o ustalenie warunków zabudowy) do SKO wniosła zażalenie na postanowienie Starosty z dnia [...] kwietnia 2016 r., wydane na podstawie art.106 k.p.a. w związku z art.53 ust.4 pkt 6 i art.64 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz.199 z późn.zm.), dalej także "u.p.z.p.", w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji budowlanej.
W świetle art.53 ust.5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Wnioskodawcą postępowania o ustalenie warunków zabudowy w niniejszej sprawie była spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. i tylko temu podmiotowi przysługuje w niniejszej sprawie legitymacja do złożenie zażalenia od postanowienia Starosty. Nie przysługuje ona natomiast skarżącej, co obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego zażalenie na zasadzie art.134 k.p.a.
II. Pismem z dnia 17 listopada 2016 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie SKO z dnia [...] października 2016 r., w szczególności kwestionując prawidłowość wykładni art.53 ust.5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przyjętej przez SKO, a także podnosząc związanych z powyższym szereg zarzutów naruszenia przez SKO przepisów postępowania administracyjnego.
III. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
IV. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżone orzeczenie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. odpowiada prawu.
Zgodnie z art.134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a.
W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził.
V. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. prowadzi do następujących wniosków:
Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art.134 k.p.a., SKO stwierdziło niedopuszczalność zażalenia, wniesionego przez skarżącą na postanowienie Starosty z dnia [...] kwietnia 2016 r., wydane na podstawie art.106 k.p.a. w związku z art.53 ust.4 pkt 6 i art.64 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji, ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej. Rozstrzygnięcie to organ oparł na ustaleniu, że w świetle jasno sformułowanego brzmienia art.53 ust.5 w/w ustawy skarżąca jako podmiot nie będący inwestorem, tj. wnioskodawcą postępowania o ustalenie warunków zabudowy, w ramach którego doszło do uzgadniania projektu decyzji, nie jest legitymowana do wniesienia przedmiotowego zażalenia (ustawowo przesądzona niedopuszczalność wniesienia zażalenia przez podmiot, nie będący inwestorem). Orzeczenie to jest bezspornie trafne, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Odnotować należy, że w/w regulację wprowadziła do systemu prawa ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675). W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 u.p.z.p. otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane.". Ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z jej art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 u.p.z.p. o treści wyżej przywołanej.
W świetle powyższego, w sposób bezsporny z dniem 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wnoszenia zażaleń na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez podmioty inne, aniżeli inwestorzy. W oczywisty sposób zażalenie w niniejszej sprawie zostało wniesione po tej dacie.
Nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącej, że cytowane przepisy mają zastosowanie jedynie do lokalizacji inwestycji celu publicznego. Twierdzenie to pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisów, mających zastosowanie w sprawie jak również z ich powszechnie przyjętą wykładnią.
W myśl art. 64 ust. 1 u.p.z.p. przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy.
Na tej podstawie zatem do uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy dla lokalizacji inwestycji innej, niż lokalizacja inwestycji celu publicznego, znajduje zastosowanie przepis art. 53 ust. 5 u.p.z.p.
Odpowiednie stosowanie przepisów prawa może oznaczać stosowanie wprost, z modyfikacjami, lub brak możliwości stosowania konkretnych przepisów. Jednakże w przypadku dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie budzi wątpliwości, że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi, innymi słowy, że przepis art. 53 ust. 5 u.p.z.p. - na podstawie art. 64 ust. 1 u.p.z.p. - ma wprost zastosowanie do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (nie będącej ustaleniem lokalizacji inwestycji celu publicznego).
W świetle powyższych okoliczności odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi jest oczywiście bezprzedmiotowe.
W tym stanie, wobec oczywistej bezzasadności zarzutów skargi Sąd - na mocy art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło