IV SA/Wa 3179/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi Y. V. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowa nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać adwokatowi K. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 października 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata K. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 marca 2016 r. oddalił skargę Y. V. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku skarżącego reprezentowała aplikant adwokacki D. C., działająca na podstawie upoważnienia udzielonego jej w dniu 14 marca 2016 r. przez wyznaczonego pełnomocnika. Wymieniona złożyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką. W przedmiotowej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata K. S. To jemu zatem może zostać przyznane wynagrodzenia na podstawie art. 250 § 1 ppsa. Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony – wraz z oświadczeniem, o którym mowa w § 20 rozporządzenia - przez aplikanta adwokackiego D. C. Mając na względzie, że działa on w imieniu adwokata, który udzielił jej upoważnienia, należy stwierdzić, że mogła ona za niego złożyć wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej wraz z oświadczeniem wymaganym przez wskazany przepis. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w postanowieniu.