IV SA/Wa 32/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedsięwzięcia pod nazwą: Budowa północnej obwodnicy miasta L. w ciągu drogi krajowej nr [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy podniósł, iż rygor natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. został nadany na wniosek inwestora – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – ze względu na interes społeczny i wyjątkowo ważny interes strony (art. 108 § 1 kpa). Szybka realizacja planowanej inwestycji przyczyni się bowiem w znacznym stopniu do poprawy bezpieczeństwa ruchu oraz ograniczy negatywne oddziaływanie na środowisko w mieście L. przy istniejącej drodze krajowej nr [...]. Budowa północnej obwodnicy miasta wpisana została w "Program Budowy Dróg Krajowych na lata 2008-2012", jej realizacja zaplanowana została na lata 2008-2010. Planowe uzyskanie decyzji umożliwi wykorzystanie zabezpieczonych środków budżetowych na realizację tego zadania, natomiast opóźnienia w tym zakresie mogą skutkować realizacją robót budowlanych w późniejszym niż zakładany okresie, co wiąże się z niedotrzymaniem terminów przyjętych dla przedmiotowej inwestycji w programie rządowym. W związku z powyższym, nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z [...] lutego 2008 r. należy uznać, w ocenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, za uzasadnione ze względu na ważny interes społeczny. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się T. C. i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] października 2009 r. Skarżący podniósł, iż zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem, albowiem "nie odnosi się konkretnie do przedmiotu sprawy opisanej w zażaleniu skarżącego T. C.". W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo – wobec zarzutu skargi – organ wyjaśnił, iż w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] lutego 2008 r. skarżący podniósł zarzuty dotyczące w istocie kwestii zawartych w decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, a dotyczące nierzetelności w raporcie o oddziaływaniu na środowisko będącego podstawą wydania decyzji z [...] lutego 2008 r. Badanie tych zarzutów byłoby możliwie jedynie w postępowaniu odwoławczym od postanowienia z dnia [...] lutego 2008 r. Tymczasem przedmiotem zażalenia skarżącego było postanowienie z dnia [...] lutego 2008 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie z dnia [...] października 2009 r. odpowiada prawu. Podstawą prawną wydania decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. był art. 108 kpa. W myśl tego przepisu decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony (§ 1). Ocena, czy istnieją przesłanki nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, należy do organu, który wydał decyzję. Katalog przesłanek uzasadniających nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności jest zamknięty, a zatem jedynie wzgląd na dobra i wartości określone w art. 108 § 1 zobowiązuje organ administracji publicznej do nadania decyzji takiego rygoru. Istota rygoru natychmiastowej wykonalności polega na tym, że decyzja nieostateczna staje się natychmiast wykonalna i stanowi tytuł wykonawczy. W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo zastosowały art. 108 kpa z uwzględnieniem ogólnych zasad postępowania administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, iż szybka realizacja planowanej inwestycji przyczyni się w znacznym stopniu do poprawy bezpieczeństwa ruchu oraz ograniczy negatywne oddziaływanie na środowisko w mieście L., co bez wątpienia leży w interesie społecznym. Nadto, jak wskazał organ, wykonanie decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. w terminach przyjętych w programie rządowym, wiąże się dla inwestora z realizacją środków przeznaczanych na ten cel z budżetu Państwa. Zostały zatem spełnione przesłanki warunkujące nadanie przedmiotowej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności (ważny interes społeczny i interes strony). Dodatkowo – odnosząc się do zarzutu skargi – podnieść należy, iż w istocie zażalenie skarżącego od postanowienia z dnia [...] lutego 2008 r. podnosi argumentację skierowaną przeciwko decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, a ściśle dotyczy raportu o oddziaływaniu na środowisko, który został przedstawiony w toku tamtego postępowania. W tych okolicznościach należy uznać, iż rację ma organ administracji publicznej, że kwestie te nie mogły być przedmiotem rozważań organu w zaskarżonym postanowieniu. Tym samym zarzut skarżącego, iż zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2009 r. "nie odnosi się konkretnie do przedmiotu sprawy opisanej w zażaleniu skarżącego T. C.", nie może zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.