IV SA/Wa 320/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. – prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. L. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zezwolenia na pracę postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. L. – prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: [...], zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2014 r. o uchyleniu zezwolenia na prace typu A nr [...] dla obywatela [...], V. V. na stanowisku kierowcy w transporcie międzynarodowym. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i oświadczył, że jej wykonanie stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi działalność transportową, a V. V., którego dotyczy uchylone zezwolenie na pracę, jest kierowcą wykonującym zlecone transporty. Skarżący podał, że jest związany umowami z kontrahentami, a nagła utrata jednego z kierowców uniemożliwi mu prawidłowe i terminowe wykonanie zleconych transportów. Skarżący oświadczył, że nie jest w stanie w krótkim czasie zatrudnić nowego kierowcy, nie ma również możliwości zastąpienia cudzoziemca innym pracownikiem. W związku z tym uniemożliwienie wykonywania pracy przez V. V., naraziłoby skarżącego na duże straty finansowe, wynikające z niezrealizowanych umów o świadczenie usług transportowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawę prawą umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie bądź odmowę wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości bądź części aktu lub czynności jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w tym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się również, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę jedynego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1148/13). Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że w stanie faktycznym sprawy, której przedmiotem jest cofnięcie skarżącemu prowadzącemu jednoosobową działalność w zakresie transportu zezwolenia na pracę dla jednego z pracowników i podniesionych przez niego okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie cofnięcie zezwolenia na zatrudnienie kierowcy, którego zatrudnienie umożliwia prawidłowe i terminowe wykonywanie zleconych transportów, a która to działalność transportowa jest zasadniczym i stałym źródłem utrzymania wnioskodawcy, spowoduje wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonie zaskarżonej decyzji i w konsekwencji cofnięcie skarżącemu omawianego zezwolenia może doprowadzić do utraty przez niego głównego źródła utrzymania, co jest zgodnie z powołanym stanowiskiem judykatury, wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, że zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.