IV SA/Wa 3203/17
WyrokWSA w Warszawie2018-04-17
Skład orzekający: Wanda Zielińska-Baran, Katarzyna Golat, Tomasz Wykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo nałożył na przedsiębiorcę obowiązek uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzenia analizy laboratoryjnej środka ochrony roślin, gdy analiza ta wykazała niezgodność produktu z preparatem referencyjnym?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organ administracji prawidłowo zastosował przepisy dotyczące obowiązku uiszczenia opłaty za analizę laboratoryjną środka ochrony roślin. Analiza wykazała niezgodność badanego produktu z preparatem referencyjnym, co uzasadniało nałożenie opłaty na podstawie art. 95b ust. 1 i 2 ustawy o ochronie roślin. Sąd uznał również, że nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności zasady czynnego udziału strony.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa nakładającej na R. Sp. z o.o. opłatę za analizę laboratoryjną środka ochrony roślin. Analiza wykazała niezgodność badanego produktu z preparatem referencyjnym, co uzasadniało nałożenie opłaty. Spółka kwestionowała prawidłowość analizy i zarzucała naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym brak możliwości zapoznania się z kluczowymi dokumentami. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wniesienia opłaty oddala skargę
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2017 r., działając na podstawie art.138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138) i art. 95 b ust. 2, w związku z art. 89 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2016 r., poz. 2041, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. (określanej dalej jako skarżąca), od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...], wydanej w przedmiocie określenia opłaty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzenia analizy środka ochrony roślin Troll 550 EC, w wysokości 2 934,00 zł, uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o obowiązku uiszczenia opłaty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonej analizy laboratoryjnej środka ochrony [...] w wysokości 2 934,00 zł przez [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił następujący stan sprawy.
W dniu 2 lutego 2017 r. inspektorzy [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...], w ramach przeprowadzania urzędowej kontroli składu i właściwości fizyko-chemicznych środków ochrony roślin pobrali próbę w postaci 1-litrowego opakowania środka [...] , o numerze partii [...] i dacie produkcji 11.2014, w punkcie obrotu środkami ochrony roślin w [...], ul. [...],[...], należącym do [...] Sp. z o.o.
Przeprowadzona przez Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy w [...] Oddział [...] analiza wykazała różnice środka ochrony roślin [...] w stosunku do preparatu referencyjnego [...] .
Zgodnie z orzeczeniem atestu analitycznego nr [...] z dnia 4 kwietnia 2017 r., wydanym na okoliczność przeprowadzonego badania, stwierdzono znaczące różnice w stosunku do preparatu referencyjnego [...] , zarówno w analizie organoleptycznej (różnice w barwie i zapachu), jak również przy zastosowaniu techniki GC-MS.
W ocenie opiniującego stwierdzone różnice były decydujące dla końcowej interpretacji wyników, a mianowicie, że produkt reprezentowany przez badaną próbkę nie jest tożsamy z produktem, który uzyskał zezwolenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na dopuszczenie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z orzeczeniem Instytutu Ochrony Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego w [...] Oddział [...], a zatem nie może być dopuszczony do obrotu handlowego.
Jednocześnie z atestem analitycznym Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy w [...] Oddział [...] przedstawił [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] informację o poniesionych kosztach przeprowadzenia analizy laboratoryjnej środka [...] , które wyniosły 2 934 zł.
Mając na uwadze powyższe, [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w stosunku do [...] Sp. z o.o., w sprawie określenia opłaty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzenia analizy środka ochrony roślin [...] . O fakcie tym powiadomił stronę pismem z dnia 16 maja 2017 r.
Pismem z dnia 29 maja 2017 r. strona została poinformowana o zebraniu całokształtu materiału dowodowego w sprawie.
W dniu 26 maja 2017 r. strona złożyła wniosek z żądaniem doręczenia jej kopii atestu analitycznego nr [...] z dnia 4 kwietnia 2017 r. dla środka ochrony roślin [...] , a w dniu 31 maja 2017 r. kolejny wniosek dotyczący przedłużenia terminu na zapoznanie się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie oraz złożenie wyjaśnień i wniosków.
Mając na uwadze powyższe, [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...], w oparciu o art. 95 b ust. 1 i 2 ww. ustawy o ochronie roślin wydał w dniu [...] czerwca 2017 r. decyzję znak: [...], w której określił wobec M.R., prowadzącego firmę [...] Sp. z o.o., opłatę stanowiącą równowartość kosztów przeprowadzenia analizy środka ochrony roślin [...] w postaci 1-litrowego opakowania o numerze partii 14119927 i dacie produkcji 11.2014, w wysokości 2 934,00 zł.
Spółka pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. złożyła odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, kwestionując zapisy atestu analitycznego nr [...] z dnia 4 kwietnia 2017 r. Zarzuciła, że przedmiotowy atest jest wadliwy i nie jest dowodem na okoliczność, aby skład lub właściwości fizyczne, lub właściwości chemiczne przedmiotowego środka ochrony roślin wprowadzonego do obrotu zostały zmienione, a ponadto, że w wynikach badań nie wyjaśniono jakie różnice, za zgodność oprócz innego zapachu i barwy, wykryto w badanym środku ochrony roślin przy użyciu techniki GC-MS. Zdaniem strony wyniki badań, będące podstawą konkluzji atestu analitycznego z dnia 4 kwietnia 2017 r., nr [...], nie świadczą wcale o tym, aby środek ochrony roślin [...] nie mógł być dopuszczony do obrotu handlowego.
Organ II instancji wywodził, że biorąc pod uwagę fakt, że strona postępowania zakwestionowała atest analityczny z dnia 4 kwietnia 2017 r., nr [...], twierdząc że nie jest on dowodem na okoliczność, aby skład lub właściwości fizyczne, lub właściwości chemiczne przedmiotowego środka ochrony roślin zostały zmienione, organ odwoławczy zwrócił się pismem z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] do Instytutu Ochrony Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego w [...] Oddział [...], z prośbą o odniesienie się do powyższych stwierdzeń i przedstawienie dodatkowych wyjaśnień w sprawie.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2017 r. Instytut Ochrony Roślin - Państwowy ekseksperut Badawczy w [...] Oddział [...] w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w ateście analitycznym z dnia 4 kwietnia 2017 r. oraz opinii do tego atestu a ponadto przedstawił dodatkowe uzasadnienie zawartych w ww. ateście twierdzeń.
Organ podkreślił, że do weryfikacji identyczności środka ochrony roślin nie wystarcza oznaczenie zawartości substancji czynnych oraz podstawowych parametrów fizykochemicznych, dlatego w tym celu stosowane są metody porównawcze. Zastosowana w przypadku środka [...] nr partii [...] , metoda polegała na porównaniu przy pomocy techniki chromatograficznej profili analitycznych próbki badanej i próbki środka referencyjnego. Pozwala ona na weryfikację identyczności próbki środka, który uzyskał pozwolenie na handel równoległy. Zastosowana do badań ww. środka ochrony roślin metoda wykorzystująca technikę chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrem mas (GC-MS) do porównania składu próbki środka [...] w stosunku do środka referencyjnego [...] została opisana w ateście analitycznym. Specyfika techniki GC-MS pozwala zarówno na porównanie profili analitycznych (chemicznych odcisków palca) badanych próbek, co wykorzystywane jest do celów weryfikacji identyczności w stosunku do środka referencyjnego, oraz na identyfikację substancji wchodzących w skład formulacji i odniesienie do specyfikacji składu zamieszczonej w dokumentacji rejestracyjnej preparatu referencyjnego. W badanej próbce preparatu [...] wykryto ponad 20 substancji, które nie zostały ujęte w specyfikacji środka [...] , a ich obecność w preparacie referencyjnym, w wyniku przeprowadzonych badań, nie została potwierdzona. Wskazuje to na obecność w przedmiotowym środku [...] substancji, które w trakcie procesu rejestracji środka nie podlegały ocenie ryzyka, co jest niezgodne z zaleceniami dokumentu SANCO/10524/2012. W związku z powyższym wynik badania porównawczego wykonanego przy użyciu techniki GC-MS świadczy jednoznacznie, że skład badanej próbki środka [...] nie jest tożsamy ze składem ujętym w specyfikacji.
Organ podkreślił, że [...] jest niezależnym laboratorium, spełniającym wymagania ustawowe uprawniające do przeprowadzania badań środków ochrony roślin dla potrzeb realizowanej w Polsce urzędowej kontroli. Ponadto [...] posiada wieloletnie, jedno z najbogatszych spośród krajów członkowskich Unii Europejskiej, doświadczenie w badaniach mających na celu weryfikację oryginalnego pochodzenia środków ochrony roślin. Środek [...] był również uprzednio przedmiotem tego typu badań. Określenie czy stwierdzone różnice stanowią istotne odstępstwo od wymagań i powodują dyskwalifikację preparatu oparte jest na wiedzy eksperckiej, otrzymanych wynikach badań, informacjach zamieszczonych w dokumentacji rejestracyjnej, międzynarodowych wytycznych oraz doświadczeniu w analizowaniu określonego produktu.
Nadto organ zaznaczył, że wykorzystywane do weryfikacji oryginalnego pochodzenia środków dane, dotyczące składu środka [...] , zgodnie z art. 63 ust. 2 rozporządzenia 1107/2009, są poufne i stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, dlatego zarówno atest analityczny jak i opinia do atestu nie może zawierać szczegółowych danych. Zarzut o braku wyjaśnienia konkretnych różnic jest więc bezpodstawny.
Organ odwoławczy nie znalazł powodów do kwestionowania stanowiska zawartego w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] w przedmiocie określenia opłaty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzenia analizy środka ochrony roślin [...] o numerze partii [...] , którego dotyczył atest analitycznym z dnia 4 kwietnia 2017 r. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji nieprawidłowo określił stronę postępowania, nakazując uiszczenie opłaty M.R. prowadzącego firmę [...] Sp. z o.o., zamiast nakazać uiszczenie opłaty spółce jako takiej. Wprawdzie odwołanie od decyzji złożyła firma [...] Sp. z o.o., a M.R, niemniej w celu uniknięcia wątpliwości, że decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, organ odwoławczy dokonał stosownej zmiany decyzji w tym zakresie.
W skardze złożonej na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia 27 września 2017 r., [...] sp. z o.o. zarzuciła, iż organ II instancji nie poinformował o uzyskaniu pisma z dnia 29 sierpnia 2017 r. Instytutu Ochrony Roślin-Państwowego Instytutu Badawczego w [...], mimo że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powołał się na argumenty i treść zawartą w tym piśmie. Skarżący podniósł, iż nie miał okazji aby zapoznać się z tym dokumentem, a tym bardziej, by przenalizować jego pełną i rzeczywistą treść, nie mówiąc o możliwości przedstawiania polemiki i ewentualnych wniosków dowodowych. Dalej Spółka wywodziła, że z akt sprawy nie wynika też, aby organ odwoławczy zawiadomił stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przed wydaniem ostatecznej decyzji. W ocenie skarżącej Spółki stanowi to o naruszeniu art. 7, art. 10 oraz art. 77 K.p.a., bowiem organ ukrył istotne argumenty przed stroną postępowania. Zdaniem Spółki nie do przyjęcia jest stanowisko, że posiadany przez organ atest jest "niepodważalny", ponieważ miałoby to wynikać z pisma, które organ uzyskał od autora krytykowanego atestu, podczas gdy pismo to jest ukrywane przed stroną postępowania. Przecież atest ten i jego wynik opiera się na weryfikowalnych naukowo badaniach. Wszakże metodykę, przebieg i konkretne wyniki badań można zakwestionować, w szczególności korzystając z wniosku o przeprowadzenie opinii biegłego. Jednakże, aby sformułować wniosek dowodowy - zwłaszcza o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego - strona musi mieć dostęp do całego materiału dowodowego (mieć zapewniony uzyskać dostęp do pisma z Instytutu w [...] z 27 sierpnia 2017 r. jeszcze przed wydaniem zaskrzonej decyzji), co jednak nie nastąpiło. Strona o piśmie tym dowiedziała się z uzasadnienia skarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
I. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna.
Spór między stronami dotyczy prawidłowości zastosowania art. 95 b ust. 1 i 2 powoływanej wyżej ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin w zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r., w której określił wobec M.R. prowadzącego firmę [...] Sp. z o.o., opłatę, stanowiącą równowartość kosztów przeprowadzenia analizy środka ochrony roślin [...], w postaci 1-litrowego opakowania o numerze partii 14119927, w wysokości 2 934,00 zł.
Zgodnie z art. 95 b ust. 1 i 2 ustawy o ochronie roślin, jeżeli analizy laboratoryjne przeprowadzone na potrzeby kontroli składu lub właściwości fizycznych, lub właściwości chemicznych środka ochrony roślin wprowadzonego do obrotu wykazały, że skład ten lub te właściwości zostały zmienione, kontrolowany podmiot jest obowiązany do uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzenia tych analiz. Opłatę, określa, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę kontrolowanego podmiotu.
II. Skarżąca zarzuca naruszenie przepisów procesowych. Jednak, wbrew stanowisku strony skarżącej, nie doszło do naruszenia art. 7, 77, 10 K.p.a., w sposób, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej jako "P.p.s.a.". Należy zwrócić uwagę, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 K.p.a. może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa zatem ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy.
Dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu administracyjnym, koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie, realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy (tak WSA w Łodzi w wyroku z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1018/17, LEX nr 2427370).
Tymczasem w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, a co za tym idzie nie jest możliwe wykazanie, że doszło do wpływu na wynik sprawy, np. poprzez uniemożliwienia dokonania konkretnych czynności procesowych.
III. Zgodnie z art. 52 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. identyczność środka ochrona roślin pochodzącego z handlu równoległego jest obligatoryjna, a przedmiotem badań wykonywanych w [...] ([...]) Instytutu Ochrony Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego w [...] Oddział [...], jest zweryfikowanie, czy dany środek jest identyczny ze środkiem referencyjnym podanym w pozwoleniu na handel równoległy.
Konstatacja o braku zgodności wynika z atestu analitycznego nr [...] z dnia 4 kwietnia 2017 r. oraz opinii do tego atestu, a ponadto z pisma z dnia 29 sierpnia 2017 r. Instytutu Ochrony Roślin – Państwowego Instytutu Badawczego w [...] Oddział [...].
Biorąc pod uwagę, że do weryfikacji identyczności środka ochrony roślin nie wystarcza oznaczenie zawartości substancji czynnych oraz podstawowych parametrów fizykochemicznych (dlatego w tym celu stosowane są metody porównawcze), wskazania wymaga, że zastosowana w przypadku środka [...] nr partii [...], metoda polegała na porównaniu przy pomocy techniki chromatograficznej profili analitycznych próbki badanej i próbki środka referencyjnego. Pozwala ona na weryfikację identyczności próbki środka, który uzyskał pozwolenie na handel równoległy. Zastosowana do badań ww. środka ochrony roślin metoda wykorzystująca technikę chromatografii gazowej, połączonej ze spektrometrem mas (GC-MS) do porównania składu próbki środka [...] w stosunku do środka referencyjnego [...] została opisana w ateście analitycznym. W badanej próbce preparatu [...] wykryto ponad 20 substancji, które nie zostały ujęte w specyfikacji środka [...], a ich obecność w preparacie referencyjnym, w wyniku przeprowadzonych badań, nie została potwierdzona.
Zasadnie organ wywodził, że wskazuje to na obecność w przedmiotowym środku [...] substancji, które w trakcie procesu rejestracji środka nie podlegały ocenie ryzyka, co jest niezgodne z zaleceniami dokumentu [...]. W związku z powyższym wynik badania porównawczego wykonanego przy użyciu techniki GC-MS świadczy jednoznacznie, że skład badanej próbki środka [...] nie jest tożsamy ze składem ujętym w specyfikacji.
Taka treść opinii spełnia przesłankę pozytywną do zastosowania przytoczonego wyżej art. 95 b ust. 1 i 2 ustawy o ochronie roślin.
IV. Za powyższym wnioskiem przemawia nie tylko wynik wykładni gramatycznej powołanych przepisów, ale również ich wykładnia celowościowa. Każdy środek ochrony roślin wprowadzony do obrotu w państwie członkowskim powinien zostać dopuszczony przez właściwe władze tego państwa członkowskiego. Tak więc art. 3 ust. 1 dyrektywy 91/414 stanowi, że żaden środek ochrony roślin nie może zostać wprowadzony do obrotu i być stosowany w państwie członkowskim bez uprzedniego udzielenia ZDO przez to państwo członkowskie zgodnie z tą dyrektywą. Wymóg taki odnosi się również do sytuacji, gdy dany środek korzysta już z ZDO w innym państwie członkowskim (zob. podobnie wyrok z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawach połączonych C-260/06 i C-261/06 Escalier i Bonnarel, Zb.Orz. s. I-9717, pkt 24). Reglamentacja państwa, w postaci zezwolenia na wprowadzanie do obrotu, nie byłaby możliwa bez jego kontroli, z czym koresponduje znaczenie możliwości dokonania weryfikacji składu preparatów wprowadzanych do obrotu. W przeciwnym razie reglamentacja państwa nie objęłaby wszystkich preparatów obecnych w obrocie, a cel wydawania zezwolenia na wprowadzanie do obrotu nie zostałby spełniony.
V. W zakresie metodyki badania stwierdzić należy, że zlecona opinia została powołana przez organ przy rozstrzyganiu sprawy, była kompletna, tj. wypowiadała na temat wszystkich okoliczności faktycznych, istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Sformułowanie przez Instytut wniosku o nieidentyczności obu porównywanych preparatów, oraz wskazanie stanowiska co do tego, czy substancje różnicujące skład tych środków mogą być uznane za równoważne, spełnia wymóg rzetelności i kompletności takiego opracowania.
Co do zaś wystąpienia do Instytutu, to – w ocenie Sądu – działanie to spełnia postulat prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Obowiązek ten spoczywa na organie prowadzącym postępowanie, a zatem do organu należy dobór środków dowodowych, w tym również ocena, czy jest potrzebna i w jakim zakresie opinia biegłego (tak NSA w wyroku z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt II OSK 3358/14, publ. LEX). W świetle art. 84 § 1 K.p.a., gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970, s. 178 -179). Opinia Instytutu Ochrony Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego Oddział w [...], jako podmiotu wykonującego w ramach Programu Wieloletniego na lata 2016-2020 analizę laboratoryjną środków ochrony roślin na potrzebę kontroli składu lub właściwości fizycznych, lub właściwości chemicznych środków ochrony roślin wprowadzanych do obrotu, i zasadnie nie budziła zastrzeżeń organu, co do jej poprawności.
Odnosząc się do stwierdzenia dotyczącego wykorzystania wyników analizy organoleptycznej zasadnie organ wywodził, że charakterystyka środka ochrony roślin obejmująca opis jego stanu skupienia, barwy i zapachu stanowi jeden z punktów jego dokumentacji rejestracyjnej, dlatego przeprowadzanie oceny organoleptycznej, jako jednego z elementów badań mających na celu weryfikację identyczności jest stosowane w praktyce przez laboratoria kontrolne państw członkowskich.
VI. Należy również dodać, że wykorzystywane do weryfikacji oryginalnego pochodzenia środków dane, dotyczące składu środka [...], zgodnie z art. 63 ust. 2 rozporządzenia 1107/2009, dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, są poufne i stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, dlatego zarówno atest analityczny jak i opinia do atestu nie może zawierać szczegółowych danych. Zarzut o braku wyjaśnienia konkretnych różnic jest więc bezpodstawny. Skład środka ochrony roślin stanowi wyszczególnienie wszystkich substancji chemicznych wraz z ich zawartością, które niejako definiują dany środek ochrony roślin; jest to rodzaj receptury na podstawie której można odtworzyć dany preparat, co uzasadnia szczególną ochronę.
VII. Odnośnie do zarzutu braku możliwości odniesienia się do materiałów dowodowych zebranych w sprawie, Sąd zauważa, że strona nie jest zobowiązana do brania udziału w postępowaniu i organ administracji nie może zmusić strony do skorzystania z przysługującego jej uprawnienia (wyrok NSA OZ we Wrocławiu z 7 maja 1999 r., I SA/Wr 48/97 - Lex Polonica nr 342017; wyrok NSA OZ w Poznaniu z 14 marca 1996 r., SA/P 932/95 - Lex Polonica nr 342017). Obowiązkiem organu jest stworzenie stronie możliwości skorzystania z tego uprawnienia (teza pierwsza wyroku NSA z 1 lipca 1999 r., IV SA 595/99 - "Gazeta Prawna" 2005, nr 8, s.7). W przypadku rezygnacji strony z udziału w postępowaniu nie można zarzucać organowi administracji, że ten uniemożliwił stronie czynny udział w postępowaniu (teza pierwsza wyroku NSA OZ w Lublinie z 27 września 1996 r., SA/Lu 1490/95 - Lex polonica nr 342123). Strona zachowująca się biernie w postępowaniu musi liczyć się z konsekwencjami swego zachowania, polegającymi na uznaniu podnoszonych przez nią okoliczności za nieudowodnione (wyrok NSA OZ w Katowicach z 20 maja 1998 r., sygn. akt ISA/KA 1605/96 - Lex Polonica nr 339582).
Organ odwoławczy wypowiedział się do zarzutów strony, kwestionujących atest analityczny nr [...] z dnia 4 kwietnia 2017 r. oraz opinię do tego atestu i w związku z tymi zarzutami zwrócił się do Instytutu Ochrony Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego w [...], pismem znak [...] z dnia 20 lipca 2017 r., z prośbą o odniesienie się do stwierdź strony i przedstawienie dodatkowych wyjaśnień w sprawie.
W dniu 26 maja 2017 r. strona złożyła wniosek z żądaniem doręczenia jej kopii atestu analitycznego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. dla środka ochrony roślin [...] , a w dniu [...] maja 2017 r. kolejny wniosek dotyczący przedłużenia terminu na zapoznanie się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie oraz złożenie wyjaśnień i wniosków.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego stanowiska, zawartego w decyzji z dnia [...] września 2017 r. powołał się na treść pisma Instytutu Ochrony Roślin Państwowego Instytutu Badawczego w [...] Oddział [...], z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak[...], w którym to Instytut przekazał dodatkowe wyjaśnienia do kwestionowanego przez strony atestu analitycznego nr [...] z dnia 4 kwietnia 2017 r. Brak jest zatem uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że pismo to było ukrywane przed stroną, ani tym bardziej, że strona nie miała możliwości zapoznać się z jego treścią, przedstawić polemiki i ewentualnych wniosków dowodowych. Korespondencja dotycząca atestu analitycznego, w tym wystąpienie z dnia 20 lipca 2017 r. oraz odpowiedź Instytutu Ochrony Roślin z dnia 29 sierpnia 2017 r., udzielona w kontekście zarzutów odwołania znajdują się w katach sprawy (teczka 2/2).
Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 1010/16, LEX nr 2360890, iż zawiadomienie o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i o możliwości zapoznania się z całością materiału dowodowego stanowi realizację obowiązku z art. 10 § 1 K.p.a. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie korespondencja jest szersza. Zarówno bowiem organ I, jak i II instancji korespondował ze skarżącą, w tym w sprawie przedłużenia terminu na zapoznanie się z materiałem dowodowym (np. pismo z dnia 31 maja 2017 r., teczka 2/2 akt administracyjnych sprawy).
Organ odwoławczy poinformował stronę pismem z dnia 1 września 2017 r. znak [...], o fakcie zakończenia postępowania, prowadzonego w związku ze złożonym odwołaniem oraz, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. pouczył stronę o przysługującym mu przed wydaniem decyzji prawie do wypowiedzenia się co do dowodów i materiałów zgromadzonych w postępowaniu oraz zgłoszenia żądań. Stronę poinformowano o możliwości zapoznania się z dokumentami zgromadzonymi w powyższej sprawie w siedzibie Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa i wypowiedzenia się w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zawiadomienia. Pismo odebrano zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 8 września 2017 r. (teczka 2/2 akt administracyjnych sprawy). Do dnia 27 września 2017 r., w którym wydano zaskarżoną decyzję, strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Zasadnie zatem organ argumentował, że strona, miała zapewniony czynny udział w postępowaniu i miała możliwość przedstawiania argumentów polemicznych.
Realizacja zasady czynnego udziału strony, dokonana w rozpatrywanej sprawie – wbrew twierdzeniom skarżącej - w wystarczający sposób przeprowadzona, została ponadto udokumentowana w aktach sprawy.
VIII. Materiał dowodowy w postępowaniu objętym skargą został zebrany w sposób wyczerpujący, wyciągnięto z niego logiczne wnioski i dano im wyraz w prawidłowo sformułowanym uzasadnieniu decyzji. Zatem za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów procesowych.
Innych uchybień przedmiotowych decyzji, które miałyby prowadzić do ich uchylenia, Sąd z urzędu nie stwierdził.
Z przytoczonych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło