IV SA/Wa 3217/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anna Sękowska, asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska, Protokolant referent stażysta Paulina Plichtowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi W. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1.Uchyla zaskarżoną decyzję, 2.Zasądza na rzecz skarżącego W. A. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] kwotę 700 zł (słownie: siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania W. A., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...] odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Budowa 6 chlewni rusztowych o liczbie stanowisk 990 sztuk każda wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości K. gm. [...], dz. nr ew. [...]. Z akt sprawy wynika, że W. A. wnioskiem z dnia [...] marca 2017 r. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Organ administracji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o opinię sanitarną warunków realizacji przedsięwzięcia. W dniu [...] września 2017 r. została zorganizowana rozprawa administracyjna z udziałem inwestora i mieszkaniowców wsi K., dotycząca planowanej inwestycji. Mieszkańcy wyrazili swój sprzeciw wobec realizacji inwestycji, uzasadniając to obawami przed uciążliwością odorową, zanieczyszczeniem środowiska naturalnego, spadkiem wartości ich nieruchomości oraz zagrożeniem dla zdrowia. Mieszkańcy zaproponowali inwestorowi zmianę lokalizacji inwestycji i odsunięcie jej na skraj działki. Inwestor nie zgodził się na to rozwiązanie tłumacząc, że taki wariant nie jest możliwy do realizacji ze względu na poziom wód. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia. W dniu [...] maja 2017 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] pozytywnie zaopiniował przedsięwzięcie. Organ pierwszej instancji wzywał inwestora do uzupełnienia wniosku, a także do uzupełnienia raportu o kompleksowe ustalenia dotyczące oddziaływania odorowego planowanego przedsięwzięcia, a także opis racjonalnego wariantu alternatywnego. Po zgromadzeniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia W. A. wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 80 ust. 1 pkt 1-3 i art. 81 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także naruszenie prawa procesowego, a w szczególności art. 7 K.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do załatwienia sprawy, art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez wydanie decyzji z pominięciem podstawowych dla rozstrzygnięcia sprawy dowodów, art. 80 K.p.a. poprzez dopuszczenie się przez organ pierwszej instancji do błędnej i dowolnej oceny dowodów, wykraczającej poza zakres przyznanej organowi swobody; naruszenie art. 71 ust. 1 ustawy, poprzez bezpodstawne uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające wydanie decyzji pozytywnej uwzględniającej wniosek inwestora; naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 8 i art. 11 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego oraz wskazanie przyczyn, z jakich organ pierwszej instancji odmówił wiarygodności przedstawionego przez inwestora raportu, postanowienia uzgadniającego wydanego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz pozytywnej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], opierając się jedynie na subiektywnym, nie popartym żadnym merytorycznym dowodem stwierdzeniu, że planowana inwestycja wpłynie negatywnie na zdrowie i komfort życia okolicznych mieszkańców oraz degradację środowiska; naruszenie zasad postępowania, tj. art. 8 K.p.a. i art. 11 K.p.a. poprzez niepogłębienie zaufania strony do organów administracji i nieprzekonanie jej do słuszności działania tych organów; a nadto naruszenie art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy, poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie przez organ tj. Wójta Gminy [...], ale przez zastępcę Wójta bez wzmianki, że działa on z upoważnienia Wójta. Taka wada prawna budzi zaś wątpliwości co do ważności decyzji, ponieważ Zastępca Wójta nie jest organem gminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2018 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnosząc uregulowania ustawowe do okoliczności sprawy SKO zważyło, że wnioskiem złożonym w Urzędzie Gminy [...], W. A. zwrócił się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "Budowa 6 chlewni rusztowych o liczbie stanowisk 990 sztuk każda wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości K. gm. [...], dz. nr ewid. [...]". Do wniosku załączony został raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko sporządzony w lutym 2017r. przez mgr inż. A. K., biegłego z listy Wojewody [...] w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko, a także wypis z wykazu podmiotów ewidencyjnych oraz wypis z wykazu działek ewidencyjnych oraz mapa ewidencyjna w skali 1:5000 oraz mapa z zaznaczonymi granicami inwestowanego terenu (linia niebieska) i z zaznaczonym obszarem oddziaływania przedsięwzięcie (linia czerwona). W toku postępowania inwestor uzupełnił wniosek o mapy obejmujące przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujące obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie wraz z wymaganymi wypisami z rejestru gruntów. Organ wskazał, że wnioskodawca uzupełnił ww. raport o dane wymagane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], a także o dane wymagane przez organ I instancji. W dokonanym na wezwanie organu uzupełnieniu raportu z maja 2017r. inwestor zajął stanowisko, iż przedłożony raport zawiera opis i ocenę racjonalnego wariantu alternatywnego, co wypełnia dyspozycję art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 uooś. Zaproponowanie innej technologii chowu tj. chów ściółkowy zamiast chowu rusztowego jest innym wariantem przedsięwzięcia spełniającym postulat racjonalności. Wyjaśnił, że informacje co do źródeł poboru wody znajdują się na str. 35 raportu ooś, a poziom wód gruntowych i sposób posadowienia budynków został opisany na stronie 17 raportu. W ocenie inwestora raport przedstawia także wystarczającą ocenę możliwych konfliktów społecznych. Uważa, że ich źródłem są obawy o uciążliwość zapachową, jednak wyniki raportu środowiskowego wskazują, że taka uciążliwość nie będzie występowała. Przedsięwzięcie zlokalizowane jest bowiem poza terenem zabudowy zagrodowej wsi, w terenie dobrze przewietrzonym i w miejscu korzystnym w stosunku do zabudowy ze względu na odległość i przeważający kierunek wiatrów z zachodu. Ponadto inwestor dokona nasadzeń roślinności izolacyjnej wokół chlewni, co wpłynie na ograniczenie rozprzestrzeniania się zapachów. Zadeklarował nadto stosowanie w czasie eksploatacji chlewni instalacji i rozwiązań ograniczających emisje odorów zaproponowane w "Kodeksie przeciwdziałania uciążliwości odorowej", np. stosowanie dodatków probiotycznych do paszy lub gnojowicy, stosowanie pływających przykryć lustra gnojowicy, co znacznie ograniczy emisję gazów złowonnych. Raport był uzupełniany także na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] czerwca 2017r. Uzupełnienie to sporządził autor raportu przedstawiając analizę zaopatrzenia przedsięwzięcia w wodę z ujęcia wodociągowego, dla potrzeb socjalno - bytowych, a także z własnego ujęcia - studni głębinowej - dla potrzeb technologicznych związanych z chowem świń. Według biegłego pobór wody ze studni nie doprowadzi do zakłócenia warunków hydrodynamicznych, skutkujących zmianą naturalnego tła hydrotechnicznego. Natomiast dokonane na wezwanie organu uzupełnienie raportu ze stycznia 2018r. omawia ocenę uciążliwości zapachowej inwestycji. Biegły wskazał, że oddziaływanie zapachowe nie zostało znormalizowane poprzez określenie w przepisach dopuszczalnych wartości odniesienia. Stopień uciążliwości oraz poziom i rodzaje zagrożeń zostały zidentyfikowane i przedstawione w raporcie. Stwierdzono w nim, że planowana budowa chlewni nie będzie powodować przekroczeń standardów imisyjnych emitowanych substancji w powietrzu atmosferycznym poza terenem nieruchomości inwestora, w tym podstawowych substancji odorowych z uwzględnieniem skompensowanego oddziaływania z innymi podobnymi obiektami zlokalizowanymi w sąsiedztwie. Autor raportu podkreślił, że podstawowe szkodliwe odoranty tj. siarkowodór i amoniak zostały zbadane i wyliczono, że poza terenem inwestowanej działki są one znacznie niższe od ich stężeń progowych wyczuwalności węchowej. Zdaniem biegłego przedsięwzięcie nie powinno być uciążliwe w sąsiednim otoczeniu. W uzupełnieniu raportu wskazano również szczegółowe zalecenia wynikające z rozwiązań przyjętych w "Kodeksie przeciwdziałania uciążliwości zapachowej", w tym zalecenia ogólne i zalecenia szczegółowe dotyczące optymalizacji składu pasz, a także zalecenia techniczne. Autor raportu zarekomendował także racjonalny wariant alternatywny polegający na zastosowaniu przykrycia pływającego np. z keramzytu w zbiornikach gnojowicy. W ocenie biegłego ograniczy to emisję odorów o 80%. Natomiast uzupełnienie raportu z kwietnia 2018r. zawiera charakterystykę przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania, w tym w odniesieniu do obszarów szczególnie zagrożonych powodzią. Uzupełnienie raportu w tym zakresie zawiera bardzo szczegółową analizę przedsięwzięcia w fazie jego budowy. Natomiast w sposób bardzo lakoniczny charakteryzuje inwestycję w fazie jej eksploatacji. Stwierdza jedynie, funkcjonowanie chlewni związane będzie z oddziaływaniem na środowisko naturalne, które jednak w warunkach prawidłowego, bezawaryjnego funkcjonowania nie musi oznaczać negatywnego wpływu. Inwestor podał, że stały charakter będzie miała emisja do powietrza i emisja hałasu z wentylatorów oraz pojazdów poruszających się na terenie farmy, a także wytwarzanie odpadów. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. znak : [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania, wskazał także elementy, które należy uwzględnić w projekcie budowlanym. Jednocześnie organ uzgadniający nie stwierdził konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 uooś. W opinii sanitarnej Nr [...] znak: [...] z dnia [...] maja 2017r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] pozytywnie zaopiniował ww. przedsięwzięcie. Organ ten uwzględnił, że przedsięwzięcie planowane jest w odległości 250m w kierunku północnym od najbliższych budynków mieszkalnych. Na niezabudowanej działce o powierzchni [...] ha planowana jest budowa 6 kurników do ściółkowego chowu kurcząt brojlerów (wydane zostało już pozwolenie na budowę) o powierzchni 2500m i liczbie stanowisk 40000szt. (160 DJP) każdy, co łącznie daje produkcję w ilości 240000 sztuk kurcząt (960 DJP). Natomiast planowane przedsięwzięcie polega na wybudowaniu 6 wolnostojących chlewni, w których łączna produkcja w każdym cyklu wyniesie 5940 sztuk. Oznacza to, że łączna wielość produkcji wyniesie w tym gospodarstwie 1583,7 DJP. Organ ocenił założenia planowanego przedsięwzięcia, w tym zagospodarowanie gnojowicy we własnym zakresie przez inwestora na własnych gruntach. Wskazał, że spełnione będą kryteria jakości środowiska w najbliższym otoczeniu inwestycji, w tym na terenie najbliższej zabudowy mieszkalnej. Organ uwzględnił, że projektowana instalacja będzie źródłem emisji amoniaku i siarkowodoru, których stężenie w powietrzu nie spowoduje jednak przekroczeń wartości odniesienia poza granicami własności. Przeciwko wnioskowanej inwestycji zaprotestowali mieszkańcy wsi K., którzy w skierowanym do Wójta piśmie z dnia [...] marca 2017r. wyrazili swój sprzeciw podnosząc, że inwestycja planowana jest bezpośrednio w sąsiedztwie ich domów mieszkalnych. Wskazali, że zapach jaki będzie się wydzielał z tych chlewni będzie zagrażał mieszkańcom całej wsi, wpłynie negatywnie na ich zdrowie, a także na zawsze pogorszy jakość ich życia. Podali, że inwestor, zamieszkujący w innej miejscowości, będzie czerpał zyski z inwestycji, a im pozostanie fetor i smród. Stanowisko takie zostało zaprezentowane przez mieszkańców także w czasie rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] września 2017r. Mieszkańcy proponowali zmianę lokalizacji inwestycji i odsunięcie jej od zabudowań mieszkalnych w stronę lasu. Inwestor zadeklarował zaś zakup wozu asenizacyjnego, co doprowadzi do zmniejszenia uciążliwości odorowej w czasie rozlewania gnojowicy na jego działce w K. Odnosząc się do przedłożonego raportu i dodatkowych informacji przedkładanych w ramach jego uzupełnienia organ odwoławczy wskazał, że przesłanką wydania decyzji odmownej były stwierdzone przez organ I instancji braki raportu tj. brak oceny uciążliwości odorowej przedsięwzięcia i jej wpływu na środowisko i zdrowie ludzi, a także brak przedstawienia i analizy racjonalnego wariantu alternatywnego przedsięwzięcia oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. Organ odwoławczy wskazał, że materiał dowodowy potwierdza, iż funkcjonowanie planowanej inwestycji może powodować uciążliwości w postaci nieprzyjemnego zapachu, zwłaszcza, że to negatywne oddziaływanie będzie kumulować się z uciążliwościami spowodowanymi przez posadowioną na tej samej działce inwestycję polegającą na budowie 6 kurników do chowu kurcząt brojlerów o liczbie stanowisk 40000 sztuk (160 DJP) każdy, a więc łącznie 240000 kurcząt (960 DJP). Wprawdzie analiza raportu wskazuje, że wpływ inwestycji na zanieczyszczenie powietrza, w tym zanieczyszczenie odorami, był przedmiotem badania i oceny, także w aspekcie oddziaływania skumulowanego z funkcjonowaniem kurników. SKO zauważyło jednak, że w zanieczyszczeniach wydobywających się z tego typu obiektów wykrywa się obecność kilkudziesięciu związków organicznych, w tym aldehydy, węglowodory alifatyczne i aromatyczne, wielosiarczki, estry, skatole, a także dwutlenek węgli, tlenek węgla, amoniak, siarkowodór, metan, podtlenek azotu i szereg innych. Zatem ograniczenie analizy tylko do siarkowodoru i amoniaku nie przedstawia kompleksowej sytuacji w zakresie zanieczyszczenia powietrza odorami. Organ przyznał przy tym, że brak jest unormowań prawnych parametryzujących wielkości dopuszczalnych stężeń tego rodzaju substancji zapachowych w powietrzu, na co zwrócono uwagę w raporcie. Uwzględnić jednak należy, że odory, choć nie stanowią bezpośrednio substancji toksycznych dla człowieka i środowisk, znacznie pogarszają komfort życia, a stężenia głównych odorantów (amoniaku i siarkowodoru), mimo, że toksycznie nieszkodliwe, są wyczuwalne i uciążliwe. W ocenie SKO w przedłożonym raporcie brakuje ustaleń dotyczących aktualnej wiedzy naukowej na temat oddziaływań odorów na środowisko, co podważa twierdzenie o jego zgodności z art. 66 uooś. Istotnie brak norm dopuszczalnych stężeń odorów stanowi utrudnienie w określeniu zapachowej uciążliwości chlewni dla ludzi. Niemniej jednak w raporcie należało podjąć trud dokonania takiej analizy w oparciu o dostępne źródła naukowe, co pozwoliłoby określić zakres koniecznych działań minimalizujących negatywny wpływ inwestycji na powietrze i jego komfort zapachowy. Organ ocenił, że w przedłożonym raporcie taka analiza nie została przeprowadzona. Nie ulega wątpliwości, że odory pośrednio wpływają na zdrowie człowieka, poprzez pogorszenie komfortu jego życia i bez jednoczesnego określenia sposobów wyeliminowania lub ograniczenia tego zjawiska, nie może być uznane za odpowiadające treści art. 66 ust. 1 pkt 9 uooś i zgodne z zasadą przezorności, zdefiniowaną w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska. Zdaniem SKO w sprawie tej, mimo wezwania organu z dnia [...] grudnia 2017r., raport nie został uzupełniony o pogłębiona analizę uciążliwości odorowej. W przedłożonym organowi uzupełnieniu raportu ze stycznia 2018r. w zasadzie powtórzone zostały twierdzenia zawarte w raporcie sprowadzające się do ustalenia, że normy dopuszczalnych stężeń amoniaku i siarkowodoru nie zostaną przekroczone poza terenem inwestycji. Jest to istotny brak z uwagi na usytuowanie planowanych chlewni w bliskiej odległości od zabudowań mieszkalnych. Najbliższa tego typu zabudowa znajduje się w odległości zaledwie 250m, a inwestycja docelowo miałaby się składać z 6 kurników i 6 chlewni, w których łączna produkcja wynosiłaby aż 1583,7 DJP. Ponadto, zdaniem SKO, przedstawiony w raporcie wariant alternatywny nie spełnia żadnego z wymogów przewidzianych w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 uooś. W ocenie Kolegium przyjąć należy, że wariant alternatywny w ogóle nie został wskazany w sposób rzeczywisty. Inwestor jako alternatywę zaproponował jedynie odmienny sposób chowu zamiast rusztowego zaproponował chów ściółkowy, a w uzupełnieniu raportu dodatkowo zaoferował zastosowanie pokrywy pływającej na zbiornikach z gnojowicą np. z keramzytu. Organ wskazał, że warianty przedsięwzięcia powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko i ludzi, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko, ale także zdrowie i życie ludzi chronić w jak najpełniejszym wymiarze. Tymczasem zaproponowane warianty, mimo, iż przewidują inny system chowu, to w taki sam sposób oddziałują na środowisko, a także życie ludzi. Zmiana systemu chowu nie stwarza możliwości wyboru rozwiązania mniej szkodliwego, ponieważ w każdym przypadku zagrożenie odorami będzie identyczne. W ocenie Kolegium raport nie zawiera także adekwatnej do sytuacji analizy możliwych konfliktów społecznych. W pkt 14 raportu inwestor przedstawił teoretyczne zasady postępowania w zakresie udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji środowiskowych. W raporcie wskazano, że w świetle korzystnych wyników przeprowadzonej analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym na najbliższą zabudowę, ocenia się, że nie ma uzasadnionych podstaw do protestów i konfliktów społecznych. Brak również przesłanek natury zdrowotnej do wystąpienia konfliktów społecznych. Tymczasem w sprawie występuje bardzo ostre i negatywne nastawienie okolicznych mieszkańców do planowanej na ich terenie inwestycji, zwłaszcza, że inwestor nie jest mieszkańcem tej wsi i nie będzie on narażony na negatywne oddziaływanie swojego przedsięwzięcia. Świadczy o tym sprzeciw mieszkańców, a także ich wypowiedzi w trakcie rozprawy. Raport nie zawiera odniesienia do ujawnionych już na początkowym etapie postępowania konfliktów społecznych wynikłych na tle planowanej inwestycji, nie określa również ewentualnych sposobów ich rozwiązania. Zdaniem Kolegium inwestor w sposób pobieżny i ogólnikowy przedstawił analizę możliwych konfliktów społecznych, co nie spełnia wymogu art. 66 ust. 1 pkt 15 uooś. Reasumując swoje rozważania SKO wskazało, że przygotowany na potrzeby inwestycji raport jest niepełny, a tym samym nie spełnia kryteriów, o jakich mowa w art. 66 uooś. Przede wszystkim nie zawiera szczegółowej i odpowiadającej realiom inwestycji analizy problemu uciążliwości odorowych, a także racjonalnego wariantu alternatywnego. W. A. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił: 1. naruszenie art. 7 K.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do załatwienia sprawy; 2. naruszenie art. 80 K.p.a., poprzez dopuszczenie się przez organ pierwszej instancji błędnej i dowolnej oceny dowodów, wykraczającej poza zakres przyznanej organowi swobody; 3. naruszenie art. 8 § 1 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania przez organ pierwszej i drugiej instancji w sposób rażąco sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej (Wójt Gminy [...] trzykrotnie odmawiał ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej przez skarżącego inwestycji, powołując się de facto za każdym razem na te same okoliczności, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przed wydaniem zaskarżonej decyzji dwukrotnie wydawało decyzje kasatoryjne, wskazując na brak uzasadnionych podstaw do wydawania decyzji odmownych przez Wójta Gminy [...]; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], rozpatrując po raz trzeci odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, utrzymało w mocy trzecią decyzję odmowną Wójta Gminy [...], bagatelizując fakt, że nie wystąpiły jakiekolwiek nowe okoliczności, które nie byłyby Kolegium uprzednio znane); 4. naruszenie art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 ust. 1 uooś, poprzez wydanie decyzji z pominięciem istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy dowodów, w szczególności z pominięciem postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., z pominięciem opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. oraz z pominięciem ustaleń zawartych w przedłożonym przez inwestora raporcie; 5. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. mimo to, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki, które uzasadniałyby utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. [...]; 6. naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 uooś, poprzez jego błędną wykładnię, co przyczyniło się do bezpodstawnego uznania, że załączony do wniosku o wydanie decyzji raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie spełnia wymogów w zakresie konieczności wskazania racjonalnego wariantu alternatywnego; 7. naruszenie art. 71 ust. 1 ooś, poprzez bezpodstawne uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające wydanie decyzji pozytywnej, uwzględniającej wniosek inwestora; 8. naruszenie art. 191 TFUE poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji tego niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem, że w przedmiotowej sprawie z uwagi na rzekome występowanie niepewności, co do możliwego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, zasadne jest założenie - w oparciu o zasadę przezorności - "pewności" wystąpienia negatywnego oddziaływania na środowisko. Podnosząc powyższe zarzuty, W. A. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu administracji kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w odpowiedzi na skargę stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 59 ust. 1 uooś przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Zgodnie z art. 62 ust. 1 uooś w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, ca) krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-ca, e) dostępność do złóż kopalin; 1a) ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 3) wymagany zakres monitoringu. Zgodnie z kolei z art. 71 ust. 1 uooś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedsięwzięcie polegające na budowie sześciu chlewni rusztowych o liczbie stanowisk 990 sztuk każda wraz niezbędną infrastrukturą towarzyszącą niewątpliwie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71 – stan prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji; dalej powoływane również jako "rozporządzenie"), polegających na chowie lub hodowli zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza). Przedsięwzięcie objęte wnioskiem W. A. z dnia [...] marca 2017 r. wymaga więc przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, stosownie do treści art. 74 ust. 1 pkt 1 uooś, do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć m.in. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wymaganą treść raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określono w art. 66 uooś. Powinien on w szczególności zawierać: 1) opis planowanego przedsięwzięcia, a w szczególności: a) charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania, w tym w odniesieniu do obszarów szczególnego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 16 pkt 34 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, b) główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych, c) przewidywane rodzaje i ilości emisji, w tym odpadów, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia (art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. a-c uooś); 2) opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzy ekologicznych w rozumieniu tej ustawy (art. 61 ust. 1 pkt 2 lit. a uooś); 3) informacje na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem (art. 61 ust. 1 pkt 3b ooś); 4) opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia, uwzględniający dostępne informacje o środowisku oraz wiedzę naukową (art. 61 ust. 1 pkt 4 uooś); 5) opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z uzasadnieniem ich wyboru (art. 61 ust. 1 pkt 5 ooś); 6) określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej i katastrofy naturalnej i budowlanej, na klimat, w tym emisje gazów cieplarnianych i oddziaływania istotne z punktu widzenia dostosowania do zmian klimatu, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko, a w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, także wpływu planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego (art. 61 ust. 1 pkt 6 uooś); 7) porównanie oddziaływań analizowanych wariantów (art. 61 ust. 1 pkt 6a uooś); 8) uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu (art. 61 ust. 1 pkt 7 uooś); 8) opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska, emisji (art. 61 ust. 1 pkt 8 uooś); 9) opis przewidywanych działań mających na celu unikanie, zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, w szczególności na formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych, wraz z oceną ich skuteczności odpowiednio na etapach realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia (art. 61 ust. 1 pkt 9 uooś); 10) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem (art. 61 ust. 1 pkt 15 uooś); 11) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano, opracowując raport (art. 61 ust. 1 pkt 17 uooś); 12) źródła informacji stanowiące podstawę do sporządzenia raportu (art. 61 ust. 1 pkt 20 uooś). Gdy ocena oddziaływana przedsięwzięcia na środowisko jest przeprowadzana w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ zobowiązany jest uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 77 ust. 1 pkt 1 uooś). Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organy administracji obu instancji wywiodły dwa zasadnicze powody odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań przedmiotowego przedsięwzięcia. Po pierwsze stwierdziły, że inwestor, pomimo wezwania do uzupełniania w tym zakresie raportu odziaływania na środowisko, nie dokonał jednoznacznej oceny uciążliwości odorowej planowanej instalacji. Po drugie, uznały, że inwestor w istocie nie przedstawił i nie dokonał analizy odziaływania na środowisko i zdrowie ludzi racjonalnego wariantu alternatywnego, bowiem nie można za taki uznać przedstawienia wariantu przewidującego alternatywny system chowu (ściółkowego zamiast rusztowego). Z powyższą oceną nie można się zgodzić. Analiza akt sprawy, w tym uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi bowiem do wniosku, że inwestor zawarł w raporcie oddziaływania na środowisko oraz jego uzupełnieniach zarówno analizę uciążliwości odorowych, jak i przedstawił racjonalny wariant alternatywny oraz ocenę jego wpływu na środowisko i życie ludzi. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję oraz kwestionując kompletność raportu w tym zakresie, w istocie zaniechał jego oceny, przez co naruszył art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] samo zauważyło na stronie 10 uzasadnienia zaskarżonej decyzji, na stronach 50-51 raportu dokonano analizy oddziaływania odorowego planowanego przedsięwzięcia. Ustalono, że podstawowe składniki odorotwórcze, tj. amoniak i siarkowodór emitowane z chlewni, a także z kurników (posadowionych na tej samej działce inwestora), będą spełniać wartości odniesienia w powietrzu z dużą rezerwą. Autor raportu stwierdził, że próg wyczuwalności węchowej tych substancji nie zostanie przekroczony, a stężenia tych substancji będą znacznie niższe od dopuszczalnego limitu, co oznacza, że przedsięwzięcie nie powinno być uciążliwe zapachowo dla otoczenia. Ponadto, przewidziano zobowiązanie inwestora do wykonania nasadzeń roślinności zimozielonej wokół terenu fermy, a także stosowania w czasie eksploatacji chlewni rozwiązań i działań w zakresie ograniczenie emisji odorów proponowanych w "Kodeksie przeciwdziałania uciążliwości odorowej". Dalej należy zaznaczyć, że inwestor wezwany w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. do uzupełniania raportu m.in. w zakresie analizy konfliktów społecznych (wynikających w przedmiotowej sprawie głównie z możliwego oddziaływania zapachowego inwestycji) oraz w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r. do uzupełnienia raportu m.in. o kompleksowe ustalenia dotyczące oddziaływania odorowego planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a w szczególności na ludzi, w dniu [...] maja 2017 r. i w dniu [...] stycznia 2018 r. przedstawił uzupełnienia raportu. W uzupełnieniu ze stycznia 2018 r. zaproponował m.in. modyfikację wariantu inwestorskiego systemu chowu świń w systemie rusztowym poprzez zastosowanie pokrywy pływającej (np. z kermazytu) w zbiorniku gnojowicy, która miałaby pozwolić na stworzenie szczelnej pokrywy pływające, która ograniczy emisję odorów do powietrza z budynku chlewni, nawet o 80 %. Odwołując się do "Kodeksu przeciwdziałania uciążliwości zapachowej", wskazał na szereg zaleceń, jakich należy przestrzegać w celu ograniczenia, a wręcz eliminacji oddziaływania zapachowego przedsięwzięcia. Należy także zauważyć, że inwestor, na rozprawie w dniu [...] września 2017 r. zadeklarował kupno wozu asenizacyjnego w celu zmniejszenia uciążliwości odrowych. Pomimo zawarcia w raporcie oddziaływania na środowisko analizy uciążliwości odorowej oraz dwukrotnego uzupełnienia raportu w tym zakresie, a także propozycji modyfikacji rozwiązań technologicznych, mających na celi minimalizację uciążliwości zapachowej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], stwierdziło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 10), że ograniczenie analizy tylko do siarkowodoru i amoniaku, nie przedstawia kompleksowej analizy sytuacji w zakresie zanieczyszczenia powietrza. Organ odwoławczy czyniąc taką konstatację, stwierdził, że oprócz siarkowodoru i amoniaku w gazach odlotowych z obiektów dla trzody chlewnej wykrywa się obecność kilkudziesięciu związków organicznych, w tym aldehydów, węglowodorów alifatycznych i aromatycznych, wielosiarczków, estrów, skatoli, a także dwutlenku węgla, tlenku węgla, metanu, podtlenku azotu i szeregu innych. W jego ocenie, chociaż brak jest unormowań prawnych dotyczących oddziaływań odorowych, raport – jako dokument wiedzy specjalistycznej – powinien uwzględniać wyniki badań naukowych w tym zakresie. W przedstawionym raporcie brakuje natomiast ustaleń dotyczących aktualnej wiedzy naukowej na temat oddziaływań odorów na środowisko, co w ocenie Kolegium podważa twierdzenie o jego zgodności z art. 66 uooś. Jak skonstatował organ odwoławczy, w raporcie należało podjąć trud dokonania analizy uciążliwości zapachowej chlewni dla ludzi w oparciu o źródła naukowe, co pozwoliłoby określić zakres koniecznych działań minimalizujących negatywny wpływ inwestycji na powietrze i jego komfort zapachowy. Odnosząc się do przywołanego stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], należy zgodzić się, że w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko należy uwzględnić dane prezentujące aktualną wiedzę naukową na temat oddziaływań odorów na środowisko. Obowiązek taki znajduje potwierdzenie w treści art. 68 ust. 1 uooś, zgodnie z którym organ, określając zakres raportu, uwzględnia stan współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych. Niemniej jednak, należy zauważyć, że poza ogólnym stwierdzeniem o braku analizy dokonanej w oparciu o dostępne źródła naukowe, organ administracji nie wyjaśnił, jakich dokładnie w jego ocenie analiz i wyjaśnień zabrakło w raporcie i jego uzupełnieniu ze stycznia 2018 r. Jakkolwiek natomiast można zgodzić się z Kolegium, że w uzupełnieniu raportu powtórzono w znacznej części twierdzenia i wnioski zawarte w samym raporcie, to trafnie wskazano w nim, że negatywne wrażenia zapachowe zależą od subiektywnych odczuć odbiorcy, a ponadto zaproponowano rozwiązanie w postaci pokrywy pływającej (np. z kermazytu) i wskazano na szereg innych zaleceń wynikających "Kodeksu przeciwdziałania uciążliwości zapachowej". W samym raporcie zasadnie zaś stwierdzono, że nie można dokonać jednoznacznej oceny w zakresie stopnia ogólnej uciążliwości zapachowej instalacji wobec braku sparametryzowanych kryteriów tej oceny. Należy zgodzić się z inwestorem, że zapach, czy też odór jest substancją niemierzalną. W polskim systemie prawnym nie obowiązują jak dotąd normy prawne, które odnosiłyby się do zapachów. W takiej sytuacji za kryterium oceny w tym zakresie, przyjmuje się średnioroczne i godzinowe stężenie amoniaku i siarkowodoru. W polskim systemie prawnym rodzaje substancji wprowadzanych do powietrza i ich dopuszczalne poziomy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. poz. 1031) oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87). W drugim z wymienionych aktów wykonawczych określono wartości odniesienia m.in. dla amoniaku i siarkowodoru, ale także dla części substancji, co do których w ocenie organu odwoławczego, zabrakło w raporcie analizy oddziaływania na środowisko, w tym dla węglowodorów alifatycznych, węglowodorów aromatycznych, dwutlenku siarki, tlenku węgla. Organ odwoławczy nie wziął pod uwagę i nie odniósł się do analizy uciążliwości dla powietrza związanych z emisją wymienionych substancji przez planowaną instalację, która to analiza znalazła się w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (na stronach 48-50), przed omówieniem uciążliwości odorowych, gdzie stwierdzono, że nie dojdzie do przekroczenia wartości dopuszczalnych. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji dokona merytorycznej oceny raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnień wraz zaproponowanymi przez inwestora rozwiązaniami ograniczającymi negatywne oddziaływania na środowisko, w tym możliwe uciążliwości odorowe. Nie ma przy tym w aktualnym stanie prawnym i na obecnym etapie postępowania podstaw do zobowiązywania inwestora do przedstawienia kolejnych uzupełnień i kompleksowych ustaleń, czy analiz naukowych. Należy bowiem dokonać oceny wpływu na środowisko w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i obowiązujące przepisy prawa. Trzeba przy tym podkreślić, że warunki realizacji przedsięwzięcia zostały uzgodnione w toku postępowania z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, który w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] lipca 2017 r. [...] stwierdził, że jakkolwiek obecnie brak jest aktów prawnych regulujących kwestię uciążliwości odorowej, to przeprowadzona ocena oddziaływania planowanej inwestycji na powietrze wykazała, że na etapie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia poziomy substancji odorotwórczych, takich jak amoniak i siarkowodór, pochodzących z procesu technologicznego, nie spowodują przekroczenia aktualnie obowiązujących norm w tym zakresie. Organ współdziałający stwierdził, że z przedłożonej dokumentacji wynika, iż planowana inwestycja nie będzie powodowała istotnego oddziaływania na klimat. Nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy także stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], że inwestor w istocie nie przedstawił i nie dokonał analizy oddziaływania na środowisko i zdrowie ludzi racjonalnego wariantu alternatywnego. Jak wynika z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (str. 69), jako racjonalny wariant alternatywny realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, przedstawiono wariant polegający na zastosowaniu odmiennej technologii chowu trzody chlewnej – systemu ściółkowego zamiast sytemu rusztowego. W wariancie alternatywnym, przy systemie ściółkowym, zamiast gnojowicy powstaje obornik, natomiast w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1488/15, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 745/18), że w przypadku chowu tuczników metoda ściółkowa i rusztowa oznaczają dwa różne warianty przedsięwzięcia, a chów jedną metodą może stanowić wariant alternatywny wobec chowu przy zastosowaniu drugiej technologii (vide wyrok NSA z dnia 22 lutego 2017r., sygn. akt II OSK 1488/15). Sąd w pełni podziela to stanowisko, a tym samym jako błędny ocenia wniosek organu administracji, że przedstawienie przez inwestora racjonalnego wariantu alternatywnego realizacji przedsięwzięcia było tylko pozorne, czy iluzoryczne. Na str. 69 i nast. raportu znalazła się szczegółowa analiza oddziaływania tego wariantu na środowisko oraz porównanie oddziaływania obu wariantów na środowisko, w tym w zakresie emisji amoniaku i siarkowodowu. Wbrew ocenie organu odwoławczego, zawartej na stronie 14 uzasadnienia zaskarżonej decyzji, z zawartych w raporcie informacji nie wynika, że wariant inwestorski i racjonalny wariant alternatywny w taki sam sposób oddziałują na środowisko oraz życie ludzi. Różne są chociażby wielkości emisji amoniaku: niższa w wariancie inwestorskim i wyższa w wariancie alternatywnym (str. 72 raportu). Trzeba ponadto zauważyć, że w odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] grudnia 2017 r. inwestor, w uzupełnieniu raportu ze stycznia 2018 r., zaproponował dodatkowe rozwiązania techniczne, w tym zastosowanie wzmiankowanej już pokrywy pływającej oraz wyraził zgodę na realizację przedsięwzięcie w tym wariancie. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ odwoławczy uwzględni zatem, że inwestor uczynił zadość wymogowi przedstawienia opisu racjonalnego wariantu alternatywnego i określenia przewidywanego oddziaływania tego wariantów na środowisko. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 209 w zw. z art. 205 § 2 tej samej ustawy.