IV SA/Wa 3218/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2017 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Skarżąca spółka w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zawarła także wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W jego uzasadnieniu zaznaczono, że naruszenie decyzji ustalającej limity hałasu zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia lub pozbawienia wolności. W ocenie Skarżącej, w chwili obecnej, każdorazowe doniesienie o przekroczeniu limitów hałasu, wskazanych w nieprawidłowej zdaniem spółki decyzji, może prowadzić do nałożenia na nią sankcji karnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem w żaden sposób nie uprawdopodobniono, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W uzasadnieniu wskazano jedynie na ewentualną możliwość wszczęcia przeciwko stronie postępowania w sprawie o wykroczenie, jednocześnie w żaden sposób nie uwiarygodniając, że taka okoliczność mogłaby mieć miejsce. Sam fakt hipotetycznego istnienia możliwości nałożenia kary pieniężnej nie wskazuje na realne niebezpieczeństwo wystąpienia takiego skutku. Ponadto, nawet gdyby w wyniku wszczęcia postępowania została na Skarżącą nałożona kara, we wniosku nie wykazano w żaden sposób, że spowodowałaby ona znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki. Samo przekonanie Skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje, nie jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. W uzasadnieniu powołano się także na okoliczności wskazane w treści skargi, odnoszące się w istocie do ewentualnego merytorycznego zakończenia postępowania przed sądem. Sąd podkreśla, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o słuszności zarzutów skargi, powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Stąd argumenty dotyczące samego rozstrzygnięcia nie mogą być skutecznie podnoszone przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie jego wykonania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.