IV SA/Wa 3219/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-12-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej przywrócenie stosunków wodnych poprzez obniżenie niwelety drogi jest uzasadnione ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej przywrócenie stosunków wodnych poprzez obniżenie niwelety drogi zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wykonanie tej decyzji, polegające na obniżeniu niwelety drogi, może spowodować trudne do odwrócenia skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a ponowne podwyższenie niwelety drogi w przypadku uchylenia decyzji wiązałoby się ze znacznymi kosztami.Stan faktyczny
Skarżąca I. G. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza nakazującą Gminie G. przywrócenie stosunków wodnych poprzez obniżenie niwelety drogi. Skarżąca obawiała się pogorszenia stosunków wodnych i zalewania drogi. Gmina G. wniosła o uwzględnienie wniosku, wskazując na nieodwracalne skutki wykonania decyzji i znaczne koszty związane z ewentualnym przywróceniem stanu pierwotnego.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta G. z [...] czerwca 2015 r. nakazującą Gminie G. jako właścicielowi drogi gruntowej na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej we wsi E., gm. G., przywrócenie stosunków wodnych poprzez obniżenie niwelety drogi, zgodnie z zachowaniem naturalnego spływu wód powierzchniowych na odcinku 140 m, do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz odmawiającą nakazania naprawienia przepustu w drodze gminnej na wysokości działki nr [...] we wsi E.
W skardze na ww. postanowienie skarżąca I. G. zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniosła, że obniżenie przez Gminę co najmniej do rzędnych terenu działek położonych po południowej stronie drogi, zgodnie z zachowaniem naturalnego spływu – nie doprowadzi do przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, lecz do ich pogorszenia, ponieważ podczas deszczu także i droga zostanie zalana, skoro rowy melioracyjne i przepust nie zostaną naprawione. To droga zacznie pełnić funkcję rowu melioracyjnego pozbawiając skarżącą dojazdu a może nawet i wejścia do domu.
Uczestnik postępowania, Gmina G., w piśmie z dnia 11 grudnia 2015 r., ustosunkowując się do wniosku skarżącej, podniosła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest w pełni uzasadnione. Obowiązek nałożony na Gminę - obniżenia niwelety drogi - nie został jeszcze wykonany. Jego wykonanie przyniesie właściwie nieodwracalne skutki, bowiem trudno wyobrazić sobie ponowne, ewentualne podwyższenie niwelety drogi. Takie działania wiązałyby się z dużymi kosztami, zatem w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, działaniem organu, wyrządzona zostałaby znaczna szkoda. Gmina zwróciła także uwagę, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdyby Sąd uchylił decyzję, mogłoby uniemożliwić ponowne rozpatrzenie sprawy, bowiem sytuacja faktyczna na gruncie ulegałby tak istotnej zmianie, że ustalenie kto i w jaki sposób naruszył stosunki wodne mogłoby być już niemożliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: "P.p.s.a." jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca wskazała na ryzyko związane z obniżeniem niwelety drogi, polegające na zalewaniu drogi. Gmina G. zaś podniosła argumenty dotyczące istotnych trudności i znacznych kosztów związanych z ewentualnym ponownym podwyższeniem niwelety drogi, jeżeli zaskarżona decyzja miałaby być wykonana przed zakończeniem niniejszego postępowania, a następnie sąd uchyliłby to orzeczenie.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie uprawdopodobniono, że obniżenie niwelety drogi, zgodnie z zachowaniem naturalnego spływu wód powierzchniowych na odcinku 140 m, powoduje trudne do odwrócenia skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości. Co prawda ponowne podwyższenie niwelety dogi – w razie ewentualnego uchylenia decyzji – byłoby technicznie możliwe, jednak wiązałby się ze znacznymi kosztami dokonania tej czynności.
Biorąc więc pod uwagę faktyczne i prawne następstwa, jakie wiązałyby się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że brak wstrzymania wykonania tego orzeczenia groziłby niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło