IV SA/Wa 3219/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Z. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: odrzucić skargę W piśmie z 22 listopada 2016 r. O. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminie do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...], o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy. W piśmie z dnia 30 grudnia 2016 r. przesłano Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 16 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało doręczone Skarżącej, w sposób zastępczy, w dniu 18 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 j.t. dalej Ppsa) sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 16 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu przesłano na adres podany w skardze. Przesyłka ta po raz pierwszy została awizowana w dniu 4 stycznia 2017 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie awizowano w dniu 12 stycznia 2017 r. Wobec tego na podstawie art. 73 Ppsa należało ją uznać za prawidłowo doręczoną w dniu 18 stycznia 2017 r. Jak wynika z akt sprawy, w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od niniejszej skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.