IV SA/Wa 322/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014r. wniosku adw. P. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - przyznać adwokatowi P. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. K. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] listopada 2012r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z [...] stycznia 1999r. orzekającej o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. W toku postępowania w tej sprawie Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu (postanowienie z 23 września 2013r.), natomiast Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony skarżącej wyznaczyła adwokata P. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 322/13 oddalił skargę K. M. na powołaną decyzję Ministra. W wyroku tym Sąd przyznał na rzecz adwokata kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z 14 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia opisanego wyroku. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 5 lutego 2014 r. Pismem z 7 lutego 2014 r. adw. P. S. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z 14 stycznia 2014r. Pełnomocnik oświadczył, że koszty tej pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części przez stronę skarżącą. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie adw. P. S. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2014r. Pełnomocnikowi za tę czynność należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.