IV SA/Wa 3220/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat L. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w pierwszej instancji w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać na rzecz adwokata L. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. referendarz sądowy przyznał M. F. (skarżącej) prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz odmówił przyznania praw pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia 22 lutego 2018 r. poinformowała, że wyznaczyła adwokata L. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 1 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżącej sprecyzował skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej w żadnej części. Ponadto reprezentował skarżącą na rozprawie w dniu 19 czerwca 2018 r. i powtórzył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną wykonywaną na zasadzie prawa pomocy, jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w rozpatrywanej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" tego rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierający oświadczenie o nieopłaceniu tych kosztów ani w całości ani w części. W tej sytuacji uznano, że należy mu przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne – za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - w kwocie 240 zł i podwyższyć tę kwotę o kwotę podatku od towarów i usług (23%). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.