IV SA/Wa 3227/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-27
Skład orzekający: Grzegorz Rząsa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na decyzję Ministra Środowiska odmawiającą udostępnienia informacji o środowisku jest dopuszczalna, jeśli strona nie skorzystała z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mimo że decyzja została wydana przez ministra jako organ I instancji?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia. W przypadku decyzji Ministra Środowiska wydanej w pierwszej instancji, odmawiającej udostępnienia informacji o środowisku, środkiem zaskarżenia jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie odwołanie do organu wyższego stopnia. Błędne pouczenie organu co do możliwości wniesienia skargi do sądu nie wpływa na dopuszczalność skargi, jeśli nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia.Stan faktyczny
Gmina G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] października 2016 r., w przedmiocie skargi na bezczynność i rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji o środowisku. Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, wnosząc skargę do sądu zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy G. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na bezczynność i rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji o środowisku postanawia odrzucić skargę
Pismem z 24 listopada 2016 r. Gmina G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] października 2016 r., w przedmiocie skargi na bezczynność (z 3 października 2016 r.) i rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji o środowisku.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie Minister Środowiska wydając decyzję z [...] października 2016 r., nie uwzględnił w całości skargi Gminy G. z [...] października 2016 r. W związku z powyższym, skarga na bezczynność Ministra Środowiska została rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 lutego 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa 391/16. W związku z powyższym kontrolowaną decyzję z [...] października 2016 r. Sąd w niniejszym postępowaniu ocenia w kontekście zawartego w punkcie 2 rozstrzygnięcia materialnego.
Sąd oceniając skargę na decyzję z [...] października 2016 r. w zakresie odmowy udostępnienia informacji o środowisku, stwierdził jej niedopuszczalność, co skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Odnosząc się do meritum sprawy trzeba zatem zauważyć, że stosownie do art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przedmiotem skargi Gminy G. w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Ministra Środowiska (działającego jako organ I instancji), którą odmówiono udostępnienia informacji o środowisku zgodnie z wnioskiem Gminy z 19 lipca 2016 r.
Jak wynika z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 353, z późn. zm., dalej "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku") odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie następuje w drodze decyzji. Podkreślić należy, że ww. ustawa nie reguluje w pełni procedury odwoławczej od odmowy udostępnienia informacji. Jak jednak wskazano wyżej, odmowa taka musi mieć formę decyzji administracyjnej, co oznacza, że przysługuje od niej odwołanie do organu wyższego stopnia – na zasadach ogólnych, przewidzianych w art. 127 i n. k.p.a. (zob. M. Bar, Komentarz do art.20 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Lex/el 2014, ust. II pkt 3). Zgodnie natomiast z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Minister Środowiska wydając decyzję z [...] października 2016 r. odmawiającą udostępnienia informacji o środowisku działał jako organ I instancji. W związku z powyższym, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w związku z art. 127 § 3 k.p.a. skarżącej przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie zaś, jak wskazano w błędnym pouczeniu decyzji z [...] października 2016 r., skarga do sądu administracyjnego. Należy zatem wskazać, że skarżąca nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż nie wyczerpała trybu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, co obejmuje sytuację wniesienia skargi z pominięciem przysługujących stronie środków zaskarżenia.
W tym miejscu trzeba wskazać, że zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Błędne pouczenie, stanowi bowiem okoliczność, której wystąpienie nie ma wpływu na ocenę poprawności złożenia środka zaskarżenia, który na tym etapie postępowania był badany pod względem formalnym. Podniesiona kwestia jednakże może mieć zasadniczy wpływ na ocenę przesłanek warunkujących przywrócenie terminu z powodu niezawinienia strony w jego uchybieniu, nie zaś na dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (por. np. postanowienie NSA z 22 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1136/16, postanowienie NSA z 10 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 2610/16, oba CBOSA).
Zatem mając zatem na uwadze treść art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 20 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w związku z art. 127 § 3 k.p.a., Sąd stwierdza, że skarga Gminy G. na decyzję Ministra Środowiska z [...] października 2016 r. jest niedopuszczalna.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło