IV SA/Wa 3228/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia zwolnić E. P. od kosztów sądowych E. P. (skarżąca) po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w wysokości 200 zł, zwróciła się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów sadowych. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 21 lutego 2016 r., pism przesłanych w uzupełnieniu wniosku (z dnia 13 marca 2016 r. oraz 5 maja 2015 r.) oraz dołączonych do nich kopii dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z A. M., obydwoje są osobami bezrobotnymi, bez prawa do zasiłku. W ostatnim okresie skarżący uzyskują środki na utrzymanie ze sprzedaży różnych rzeczy w lombardach. Środki z tego tytułu nie przekraczają kwoty 300 zł miesięcznie. Pomoc w zakresie wyżywienia otrzymują od siostry A. M., w wysokości do 50 zł miesięcznie. Z postanowienia Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] września 2014 r. wynika, że w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli przeciwko dłużnikom E. P. i A. M. w przedmiocie egzekucji nieruchomości została przysądzona własność ograniczonego prawa rzeczowego w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na rzecz nabywców – osób trzecich i dłużnicy zostali zobowiązani do wydania lokalu nabywcom. Ponadto skarżąca przedłożyła kopię nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 27 kwietnia 2016 r. nakazującego skarżącej zapłatę na rzecz powoda [...] SA w [...] kwoty 410,99 zł wraz z odsetkami oraz kwotę 137 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem referendarza sądowego, mając na uwadze przedstawione przez skarżącą informacje i dokumenty, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wzięto pod uwagę, że skarżąca oraz osoba pozostająca z nią we wspólnym gospodarstwie domowym są bezrobotni. Ze sprzedaży w lombardach rzeczy ruchomych otrzymują kwoty ok. 300 zł miesięcznie. W utrzymaniu pomaga im także siostra A. M. W tej sytuacji należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.