IV SA/Wa 3230/18

PostanowienieWSA w Warszawie2019-03-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika jest dopuszczalne, gdy skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, w szczególności brak pełnomocnictwa?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Brak pełnomocnictwa jest takim brakiem formalnym, który uniemożliwia skuteczne cofnięcie skargi. W przypadku stwierdzenia takich braków, sąd odrzuca skargę.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictw. Pełnomocnik cofnął skargę, jednak sąd uznał, że cofnięcie nie było skuteczne z uwagi na istniejące braki formalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B., W. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. M. B. i W. B., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W piśmie z [...] grudnia 2018 r. sekretariat Sądu przesłał pełnomocnikowi Skarżących wezwanie do usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictw udzielonych przez skarżących pełnomocnikowi. Powyższe wezwanie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 grudnia 2018 r. W piśmie z dnia 28 grudnia 2018 r. pełnomocnik cofnął wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwaną P.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie stosownych pełnomocnictw do działania w imieniu skarżących, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono w dniu 28 grudnia 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi. Mimo, iż pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 28 grudnia 2018 r. cofnął skargę, Sąd nie mógł rozpoznać tego wniosku, bowiem cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Takim brakiem jest m.in. niezłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło