IV SA/Wa 3236/18

WyrokWSA w Warszawie2019-03-06

Skład orzekający: Marzena Milewska-Karczewska, Joanna Borkowska, Iwona Owsińska-Gwiazda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, zjazdem i dojściem została wydana prawidłowo, z uwzględnieniem przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, analizy urbanistycznej, zasady dobrego sąsiedztwa oraz poprzednich orzeczeń sądowych?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo wykonało wytyczne sądu z poprzedniego wyroku, dokonując rzetelnej analizy urbanistycznej i ustalając parametry zabudowy zgodnie z przepisami. W szczególności, ustalenie wskaźnika powierzchni zabudowy na poziomie 0,42, odbiegające od średniej dla całego obszaru analizowanego (0,22), zostało uzasadnione potrzebą prawidłowego ukształtowania pierzei ulicy i stanowiło dopuszczalne odstępstwo wynikające z analizy urbanistycznej. Kwestie dotyczące zmiany stosunków wodnych, dostępu do drogi publicznej oraz podłączenia do sieci ciepłowniczej, które były już przedmiotem oceny w poprzednim postępowaniu, nie mogły stanowić podstawy do uchylenia decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) utrzymującą w mocy decyzję Zarządu o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędną wykładnię przepisów, niewłaściwe przeprowadzenie analizy urbanistycznej oraz naruszenie zasady dobrego sąsiedztwa. Wcześniejszy wyrok WSA uchylił decyzję SKO z powodu niewyjaśnienia sposobu ustalenia wskaźnika zabudowy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.), Protokolant ref. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę |Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 oraz art. | |138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, ze zm.), dalej kpa,| |po rozpatrzeniu odwołania B. K. (dalej określanej jako skarżąca), E. D. i W. B. oraz odwołania Stowarzyszenia [...] od decyzji Zarządu [...] nr [...] z| |dnia [...] marca 2016 r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej| |na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z usługami w parterze, garażem podziemnym, zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części | |działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...], utrzymało w mocy decyzję Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. | |W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia przedstawiono następujący stan sprawy. | |Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. M. B. złożyła wniosek o wydanie decyzji ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz | |jego zabudowy dla inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, | |zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...]. | |Zarząd [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...], ustalalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy | |dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, zjazdem oraz | |dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...]. | |Od powyższej decyzji odwołania złożyli B. K., E. D., W. B. i Stowarzyszenie [...]. Skarżący podnieśli, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy | |materialne oraz procesowe. | |SKO w [...] w/w decyzją z [...] lipca 2018 r. utrzymało w mocy decyzję z [...] marca 2016 r. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn.. akt IV SA/Wa 2580/16 uchylił decyzję SKO w [...] z [...] lipca | |2016 r. W uzasadnieniu wskazał między innymi, że niewyjaśnienie przez organ niejasności dotyczących sposobu ustalenia wielkości wskaźnika | |zabudowy, stanowi przyczynę uchylenia rozstrzygnięć wydanych w niniejszej sprawie. | |Rozstrzygając sprawę ponownie SKO przywołało treść art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym | |(Dz. U. z 2017 r., poz. 1073), zwanej dalej u.p.z.p. i wskazało na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w | |sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania | |przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Odnosząc się do warunku określonego w pkt 1 SKO stwierdziło, że ocenia tego warunku winna być dokonana| |przez analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu w oparciu o przepisy cyt. wyżej rozporządzenia z 26 sierpnia 2003 r. W § 2 pkt 2 | |i 3 rozporządzenia podana jest definicja funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu oraz definicja cech zabudowy i zagospodarowania terenu | |natomiast § 3 wskazuje na konieczność dokonania analizy funkcji i cech oraz sposobu ich dokonania. | |Kolegium wskazało, że jedną z przesłanek jest zasada dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do | |określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego. Celem jej jest zagwarantowanie ładu przestrzennego, który konkretyzuje się w tym przepisie | |jako zapobieganie rozproszeniu zabudowy. Kontynuacja funkcji o jakiej mowa w tym przepisie prawa oznacza, że nowa zabudowa musi mieścić się w | |granicach zastanego w danym miejscu sposobu zagospodarowania terenu, w tym użytkowania obiektów. Jako zasadę można przyjąć, że w zakresie | |kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Kolegium zauważyło, że pojęcie kontynuacji funkcji należy | |rozumieć szeroko, zgodnie z wykładnia systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości na rzecz uprawnień właściciela, czy inwestora po to, aby | |mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy. Organ wskazał, że przyczyną odmowy ustalenia warunków zabudowy | |może być tylko projektowanie inwestycji sprzecznej z dotychczasową funkcja terenu. Nie wolno, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, | |kwestii funkcji interpretować zawężająco np.: jako możliwość powstawania budynków tylko tego samego rodzaju co już istniejące, czy też możliwość | |użytkowania obiektu budowlanego w taki sam sposób jak na działce sąsiedniej. Podstawą odmowy wydania decyzji musiałaby być sprzeczność | |projektowanej inwestycji z funkcja obiektów już istniejących, którą organ potrafiłby racjonalnie uzasadnić. Nie można zatem, w ocenie SKO, uznać,| |że podstawa decyzji odmownej byłby sam brak zgodności między inwestycją a zastanym zagospodarowaniem terenu, rozumiany jako brak tożsamości | |projektowanego obiektu z obiektem istniejącym. Należy mieć na względzie, jak zauważyło Kolegium, ze celem ustawodawcy jest zachowanie ładu | |przestrzennego, a nie zablokowanie inwestycji w razie braku planu miejscowego. Wskazano, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w | |tym otoczeniu planowanej inwestycji znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, zatem planowana inwestycja nie narusza zasady dobrego | |sąsiedztwa. | |Kolegium stwierdziło, że przepisy ustawy i rozporządzenia wymagają od organu ustalenia w decyzji o warunkach zabudowy takich parametrów jak: | |obowiązującą linie nowej zabudowy, wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokość | |elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, geometrię dachu. | |Organ podniósł, że zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia właściwy organ w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu | |wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany (w odległości nie mniejszej niż | |trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów) i przeprowadza na nim | |analizę. | |W ocenie organu obszar analizowany został wyznaczony w sposób zgodny z § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu | |ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu miejscowego (Dz. U. Nr 164, poz. | |1588). | |Organ wywodził, że z analizy wynika, że działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, zagospodarowane są w sposób pozwalający na | |określenie wymagań dotyczących planowanej inwestycji, zarówno w zakresie kontynuacji funkcji, jak i cech, parametrów zabudowy oraz | |zagospodarowania terenu. W granicach obszaru znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługowa, mieszkalna wielorodzinna oraz mieszkalna| |wielorodzinna z funkcją usług. Projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z przeważającymi funkcjami otoczenia oraz będzie stanowiła kontynuację | |funkcji mieszkalnej wielorodzinnej z usługami. | |Jak wynika z treści analizy organ I instancji ustalił w niniejszej sprawie linię zabudowy od strony ul. [...], na podstawie przedłużenia | |istniejącej linii zabudowy sąsiednich działek, co organ II instancji ocenił jako zgodne z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. SKO podkreśliło, że | |organ I instancji, mając na względzie rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody | |położonych na terenie powiatu [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) oraz uzgodnień dokonanych w toku postępowania z Biurem Ochrony Środowiska,| |prawidłowo ustalił nieprzekraczalną linię nowej zabudowy, od strony dębu szypułkowego uznanego za pomnik przyrody w odległości 15 m. od | |zewnętrznej krawędzi pnia drzewa. | |Geometria dachu została ustalona odpowiednio do geometrii dachów budynków wielorodzinnych występujących na obszarze analizowanym, co wynika z | |przeprowadzonej analizy. | |SKO wywodziło, odnosząc się do ustalonych przez organ wskaźników, tj. wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, | |szerokości elewacji frontowych, wysokości głównej kalenicy lub attyki oraz geometrii dachów, że organ I instancji ustalił średnie wartości dla | |obszaru analizowanego oraz wskazał te wartości dla budynków wielorodzinnych. Odwołując się do wyroku NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II | |OSK 952/10 (zgodnie z którym w sytuacji, gdy w analizowanym obszarze stwierdzono występowanie zabudowy jednorodzinnej i wielorodzinnej oraz | |dopuszczono w konkretnym miejscu zabudowę wielorodzinną, to na etapie konkretyzacji cech nowej zabudowy uzasadnione było przyjęcie wielkości | |charakteryzujących istniejące już budynki wielorodzinne), SKO wywodziło, że organ I instancji prawidłowo wziął pod uwagę przy wyznaczaniu ww. | |parametrów inwestycji budynki wielorodzinne. | |Dalej organ podniósł, że wskaźnik powierzchni zabudowy wyznacza się, zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, na podstawie średniego wskaźnika | |tej wielkości dla obszaru analizowanego. Wskazał, że wypełniając zalecenia WSA W Warszawie zawarte w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. IV | |SA/Wa 2580/16 materiał dowodowy został uzupełniony o analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy. Wartość tego | |parametru wynosi w tej sprawie 0,22. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni | |działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy. Jak wynika z analizy wartość tego wskaźnika dla zabudowy wielorodzinnej w pierzei ul. [...] | |(otoczenie inwestycji) wynosi 0,42. Odwołując się do wyroków zapadłych w sprawie inwestycji przy ul. [...] (wyrok WSA z dnia 20.01.2015 r., sygn. | |IV SA/Wa 344/14 i wyrok NSA z 22.02.2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15) wyników ponownej analizy, Kolegium wskazało, że istnieją przesłanki do | |zwiększenia tego wskaźnika, ze względu na charakter inwestycji, wniosek inwestora oraz stan zainwestowania działek, albowiem dla prawidłowego | |ukształtowania pierzei ul. [...] słusznym jest wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie | |średniego wskaźnika tej wielkości działek położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie ulicy, co planowana inwestycja. SKO | |uznało, iż wyznaczenie ww. wskaźnika na poziomie 0,415 (zgodnie z treścią wniosku inwestora) zostało dokonane zgodnie z § 5 ust. 1, w zw. z ust. | |2 ww. rozporządzenia. | |Szerokość elewacji frontowej wyznaczono na 55 m. Organ wskazał, iż przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż szerokość elewacji znajdującej | |się od frontu działki wyznacza się na podstawie średniej szerokości elewacji na działkach w obszarze analizowanym z tolerancją do 20%, względnie | |- zgodnie z § 6 ust. 2 dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji, jeżeli wynika to z analizy. Zgodnie z analizą w pobliżu inwestycji | |znajdują się budynki wielorodzinne o szerokości elewacji frontowej większej, niż średnia obszaru analizowanego. Mając na względzie sąsiedztwo | |działki, wyeksponowanie działki w krajobrazie miasta, zasadne jest – w ocenie organu - utworzenie w miarę zwartej reprezentacyjnej pierzei ul. | |[...]. Dodatkowo, co wynika z analizy, powyższe tworzyłoby barierę akustyczną hałasu drogowego dla zabudowy jednorodzinnej położonej w głębi | |obszaru. Jak ustalono w analizie średnia wartość w/w parametru dla budynków wielorodzinnych wynosi 34 m, a zatem ustalenie wysokiej wartości ww. | |wskaźnika było uzasadnione. Organ uznał, iż szerokość elewacji frontowych została wyznaczona zgodnie z § 6 ust. 2, w związku z § 3 ust. 1 ww. | |rozporządzenia. | |Organ wyjaśnił, że jak wynika z analizy obszaru, wartość parametru krawędzi elewacji frontowej waha się w obszarze analizowanym od 3,5 m do 32 m.| |Budynki położone po obu stronach planowanej inwestycji mają zróżnicowaną wysokość i tworzą uskoki. Dodatkowo wskazano, iż zasadne jest aby | |realizowana zabudowa w eksponowanym terenie nawiązywała swoją wysokością do istniejącej zabudowy. Mając powyższe na uwadze do wyznaczenia ww. | |parametru przyjęto budynek położony przy ul. [...[. Ustalono, iż wysokość tego budynku zmniejsza się od 30 m do 15 m. Obniżenie wysokości tego | |budynku ma miejsce w kierunku planowanej inwestycji. Mając na względzie § 7 ust. 4 rozporządzenia, organ uznał za prawidłowe ustalenie ww. | |parametru na 15 m wysokości. | |Dalej organ podał, że planowana inwestycja, jak wynika z przeprowadzonej analizy, ma dostęp do drogi publicznej od ul. [...], co potwierdza pismo | |Zarządu [...] w [...] z dnia [...] września 2016 r. Teren inwestycji znajduje się w zasięgu istniejącej sieci infrastruktury technicznej, a tym samym | |została wypełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy. | |SKO wskazało, iż przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ I instancji uzyskał wszystkie niezbędne uzgodnienia określone w art. 53 ust. 4 | |ustawy. Mając na uwadze powyższe SKO uznało, że brak jest naruszenia prawa materialnego ani proceduralnego uzasadniającego uchylenie decyzji | |organu I instancji. | |Odnosząc się do treści odwołań dotyczących immisji oraz potencjalnego naruszenia stosunków wodnych, SKO argumentowało, iż organ I instancji nie | |był zobowiązany do rozważania, czy planowana inwestycja może w przyszłości, z uwagi na immisje, rodzić roszczenia z art. 144, w zw. z art. 222 | |Kodeksu cywilnego oraz czy może nastąpić naruszenie stosunków wodnych. Kwestia ochrony interesów osób trzecich podlegać będzie badaniu w toku | |postępowania o pozwolenie na budowę. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, organ ustala jedynie, czy planowane zamierzenie inwestycyjne | |jest dopuszczalne we wskazanym terenie w oparciu o analizę urbanistyczną, wykonaną stosownie do art. 61 ustawy. | |Odnosząc się kwestii zjazdu oraz dostępu do drogi publicznej, organ wskazał, że z akt sprawy, w tym z pisma Zarządu [...] w [...] z dnia [...] września| |2016 r. wynika, iż przedmiotowa inwestycja ma dostęp do drogi publicznej - ul. [...]. Lokalizacja zjazdu odbywa się na podstawie odrębnej decyzji | |wydawanej w trybie przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1440, ze zm). Wskazana decyzja nie| |jest wymagana na etapie ubiegania się o wydanie decyzji ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu. | |Organ I instancji, ustalając warunki zabudowy wyraźnie wskazał, że ustala także warunki infrastruktury komunikacyjnej obejmującej zjazd z ul. | |[...]. Zjazd służy do skomunikowania się terenu inwestycji z drogą publiczną, a samo wykonanie powinno być objęte projektem budowlanym dla | |przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Tym samym na tym etapie ustalania warunków zabudowy nie było wadą iż same warunki zabudowy wyraźnie | |określają budowę zjazdu niezbędną do takiego skomunikowania. | |Przesłanka dostępu do drogi publicznej jest zrealizowana nie tylko w przypadku samego istnienia zjazdu, ale także wówczas, gdy (tak jak w | |niniejszym przypadku) w stanie faktycznym sprawy istnieje potencjalna i realna możliwość wykonania zjazdu. Nie ma w przepisach mowy o formie tego| |dostępu. Skoro racjonalny ustawodawca nie wskazał wymaganych form tego dostępu, to dostępem bezpośrednim jest każda bezpośrednia styczność bez | |względu na to, w jakich warunkach technicznych ona zachodzi. Za takim rozwiązaniem przemawia także wykładnia celowościowa. Decyzja o warunkach | |zabudowy jest początkowym etapem procesu inwestycyjnego. Ma charakter wstępny i ogólny, nie przesądza o obowiązku przeprowadzenia konkretnej | |inwestycji w konkretnym miejscu, a jedynie określa czy dana inwestycja w danym miejscu jest w ogóle możliwa i na jakich warunkach. Nie można | |przecież wykluczyć, że inwestor zmierza do uzyskania wielu decyzji o warunkach zabudowy, aby uzyskać w ten sposób wiedzę o możliwościach i | |warunkach prowadzenia inwestycji i dopiero w oparciu o taką wiedzę podjąć decyzje dotyczące inwestycji. Inwestor nie ma obowiązku kontynuowania | |procesu inwestycyjnego. Dlatego też wymaganie od inwestora na tym etapie procesu inwestycyjnego uzyskania stosownej decyzji zarządcy drogi i | |dalej faktyczne wybudowanie zjazdu z drogi na daną działkę powiązane oczywiście z poniesieniem kosztów, jest przedwczesne. Spełnienie tego wymogu| |niezbędne będzie dopiero na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Tym samym, w sytuacji istnienia potencjalnej możliwości | |uzyskania decyzji administracyjnej w przedmiocie lokalizacji zjazdu z drogi publicznej na działkę objętą planowana inwestycją lub uzyskanie | |służebności przejazdu i przechodu jest to wystarczające na tym etapie procesu inwestycyjnego dla przyjęcie, że działka ta ma bezpośredni dostęp | |do drogi publicznej. | |Odnosząc się do braku ustalenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej, organ podniósł, iż zgodnie z wnioskiem inwestora ciepło | |będzie pochodziło z własnego źródła ciepła. Brak było zatem podstaw ustalania tego parametru. | |Zdaniem organu ustalenie wskaźnika powierzchni nowej zabudowy na podstawie średnich wskaźników zabudowy dla obszaru analizowanego nie narusza § 5| |rozporządzenia. | |Odnosząc się do zarzutu wady kwalifikowanej określonej w art. 156 § 1 pkt 5 kpa wskazano, że zdaniem SKO organ I instancji prawidłowo ustalił | |także, że z urbanistyczno-architektonicznego punktu widzenia inwestycja jest możliwa do realizacji na terenie wskazanym przez stronę we wniosku o| |ustalenie warunków zabudowy. Natomiast kwestia technicznej wykonalności inwestycji badana jest w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na | |budowę. | |Odnośnie zarzutu nie istnienia art. 127 ust. 1 pkt 6 ustawy z 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r., poz. 672) SKO | |zauważyło, że powołanie przez organ I instancji ust. 1 zamiast ust. 2 stanowi, co najwyżej pomyłkę pisarską nie mającą wpływu na faktyczne | |istnienie podstawy prawnej. | |Odnosząc się do zarzutu negatywnej opinii Biura Ochrony Środowiska wskazano, że w aktach sprawy brak takiej opinii. Proponowane przez BOŚ zapisy | |w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego nie mają wpływu na treść zaskarżonej decyzji. | |Odnośnie zarzutów odwołań odnośnie analizy, określenia zasady dobrego sąsiedztwa organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień skutkujących | |uchyleniem zaskarżonej decyzji. | |Odnosząc się do pisma z dnia [...].08.2018 r., [...].08.2018 r., [...].08.2018 r. dotyczących ustalonego przez organ wskaźnika wielkości powierzchni | |nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki argumentowano, że organ I instancji ustalił średnie wartości dla obszaru analizowanego jak i dla| |budynków wielorodzinnych. Powyższe ustalono w oparciu o istniejącą zabudowę w obszarze analizowanym (tabela nr 1 analizy funkcji). Średnia | |parametru dla obszaru wynosiła 0,22. Następnie organ I instancji w oparciu o dopuszczalny wyjątek wskazany w § 5 ust. 2 rozporządzenia, ustalił | |ten parametr dla inwestycji na poziomie 0,42 zasadnie, w ocenie SKO wskazując, że dla budynków wielorodzinnych przy ul. [...] ten parametr ma | |wyższą wartość niż średnia dla całego obszaru. Przytaczając wyrok NSA z 7.06.2011 r. sygn. II OSK 952/10 Kolegium wskazało, że gdy w analizowanym| |obszarze stwierdzono występowanie zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej oraz dopuszczono w konkretnym miejscu zabudowę wielorodzinną, to na | |etapie konkretyzacji cech nowej zabudowy uzasadnione było przyjęcie wielkości charakteryzujących istniejące już budynki wielorodzinne. Zatem, | |prawidłowym było w ocenie SKO wzięcie pod uwagę przy wyznaczaniu, w oparciu o § 5 ust. 2 rozporządzenia w/w parametrów inwestycji budynki | |wielorodzinne położone w otoczeniu inwestycji dla których średnia w/w parametru wynosi 0,42. Odnośnie pozostałych zarzutów z w/w pism, powołując| |się na stanowisko WSA zawarte w prawomocnym wyroku wiążącym w niniejszej sprawie, organ wskazał, że nie są one zasadne. | |Odnośnie zarzutów dotyczących zasady dobrego sąsiedztwa oraz ustalonych parametrów inwestycji, wskazano że dla przedmiotowej działki została | |wydana decyzja z dnia [...].04.2013 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegająca na budowie hotelu o parametrach zbieżnych z planowanym| |budynkiem wielorodzinnym. Na podstawie analizy obszaru z 2013 r. wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy został ustalony jako max 0,40 na | |podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia. Uzasadniając odstępstwo od średniej wskazano, że dla prawidłowego ukształtowania pierzei ul. [...], słusznym | |jest wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla | |działek położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie co planowana inwestycja, który wynosi 0,415 przy czym skargi na w/w decyzje | |oddalono wyrokiem WSA sygn.. akt IV SA/Wa 344/14 i II OSK 1445/15. Wskazano, że skoro zatem w obrocie prawnym istnieje decyzja ustalająca warunki| |zabudowy dla przedmiotowej inwestycji o zbieżnych parametrach i podobnym przeznaczeniu, wydanie decyzji odmiennej czy też negatywnej mogłoby | |spotkać się z zarzutem naruszenia art. 8 § 2 kpa. | |W skardze B. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz decyzji Zarządu, zasądzenie zwrotu kosztów| |postępowania zarzucając: | |I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: | |- art. 153, 170 i 171 Ppsa oraz art. 107 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez dokonanie wykładni przepisów prawa materialnego w sposób | |sprzeczny z ocena prawną wyrażoną w uzasadnieniu WSA w Warszawie z dnia 20.12.2017 r. (sygn. IV SA/Wa 2580/16, dalej Wyrok), podczas gdy SKO było| |związane oceną prawną (wykładnią przepisów prawa materialnego) dokonaną przez WSA oraz poprzez dokonanie wykładni pojęć ładu przestrzennego, | |wolności zabudowy i ochrony własnego interesu prawnego przez osoby trzecie, dobrego sąsiedztwa, obszaru analizowanego, wskaźnika wielkości | |powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki wbrew brzmieniu przepisów prawa np. przypisując pojęciu "ład przestrzenny" jedynie | |sens "zapobiegania rozproszeniu zabudowy", a pojęciu "kontynuacja funkcji" przypisując "wykładnię systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości | |na rzecz uprawnień właściciela czy inwestora po to, aby mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy"; (str. | |1 uzasadnienia). | |- sporządzenie uzasadnienia ograniczającego się w zasadzie do bezrefleksyjnego przepisania uzasadnienia decyzji uchylonej, podczas gdy SKO | |obowiązane było do uwzględnienia w decyzji wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w uzasadnieniu Wyroku, obligujących SKO do dokonania | |rzetelnej analizy urbanistycznej, przede wszystkim w aspekcie sposobu liczenia wskaźnika zabudowy oraz opisania w decyzji w sposób niebudzący | |wątpliwości parametrów nowej zabudowy, w aspekcie argumentacji przedstawionej przez skarżącą i wniosków dowodowych, posługując się stwierdzeniami| |wybiórczymi, niezgodnymi ze stanem faktycznym. Przykładami takich stwierdzeń są np. "Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego w obszarze | |analizowanym, w tym, w otoczeniu planowanej inwestycji, znajduje się zabudowa wielorodzinna. Uznać zatem należy, iż planowana inwestycja nie | |narusza zasady dobrego sąsiedztwa", odnosząc się zaledwie do pasa szerokości 28 m wzdłuż ulicy [...], a faktycznie w wyznaczonym zgodnie z prawem, | |prawidłowo analizowanym obszarze, znajduje się duża część jednorodzinnego, w pełni zurbanizowanego zielonego osiedla domów jednorodzinnych | |przedwojennej parcelacji [...]. | |- art. 15, art. 104, i art. 138 § 1 Kpa, w związku z art. 140 Kpa poprzez zaniechanie przez SKO ponownego merytorycznego zbadania sprawy, zgodnie| |ze wskazaniami Wyroku i poprzestanie na akceptacji rozstrzygnięcia Zarządu, a co za tym idzie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania | |administracyjnego; | |- art. 7,77 § 1, 107 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez brak odniesienia się do moich zarzutów, w szczególności przedstawionych w piśmie z | |dnia [...].08.2018 r.; | |- art. 7, 77 § 1, 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędna ocenę polegającą na pominięciu materiału dowodowego przedłożonego przez Skarżącą do akt | |sprawy administracyjnej w odpowiedzi na pismo SKO z dnia [...].07.2918 r. przy piśmie z dnia [...].08.2018 r. i z dnia [...].08.2018 r. 4 dokumentów | |tj. kolejno: 1)opinii geotechnicznej oraz dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r.; 2) dwóch fotografii usychającego wskutek | |podtruwania zabytkowego 250 – letniego dębu szypułkowego będącego pomnikiem przyrody; 3) czterech fotografii unikalnej, krajobrazowej alei 150 – | |letnich dębów przyulicznych, z których dwa zostały zatrute i wycięte, a trzeci poważnie uszkodzony pozostawiono – obecnie walczy o przetrwanie; | |4) karty katalogowej garaży podziemnych 2-poziomowych. | |- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez wydanie decyzji – wiążącej dla organu wydającego pozwolenie na budowę – pomimo | |pobieżnej, wybiórczej i sprzecznej z zasadami logiki i wiedzy technicznej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; | |- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że przy istniejącym | |ukształtowaniu terenu próg powierzchni biologicznie czynnej na poziomie 25% jest wystarczający dla uniknięcia zalewania nieruchomości skarżącej; | |- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że pomnik przyrody - dąb | |szypułkowy - znajduje się na nieruchomości, podczas gdy drzewo to rośnie na granicy nieruchomości i działki będącej własnością skarżącej. | |II. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 3 Kpa tj. art. 24 § 1 pkt 5 w zw. | |z art. 27 § 1 i art. 27 § 1a Kpa poprzez wydanie decyzji przez dwóch członków SKO, którzy brali udział w wydaniu decyzji z dnia [...].07.2016 r. | |(nr [...]) podczas, gdy osoby te powinny być wyłączone od wydawania decyzji. | |III. Ponadto skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: | |- art. 1 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 6, 7, art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: UPZP) w zw. z § 3 ust. 1 i 2 oraz | |§ 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i| |zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego (dalej: RZN) – poprzez uznanie, że wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w stosunku do | |powierzchni działki można obliczyć przez zmianę granic i zakresu obszaru analizowanego, naruszając w/w przepisy prawa, pojęcia ochrony | |środowiska, ładu przestrzennego, walorów architektonicznych, krajobrazowych i ekonomicznych przestrzeni nieruchomości sąsiednich w stosunku do | |inwestycji oraz ochrony praw własności właścicieli nieruchomości sąsiednich, które muszą być obligatoryjnie brane przy planowaniu i | |zagospodarowaniu przestrzennym; | |- art. 61 ust. 1 UPZD, w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 5 ust. 1 i 2 RNZ przez ustalenie wskaźnika powierzchni nowej zabudowy w stosunku do | |powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika w/w wielkości dla działek położonych w pasie terenu wzdłuż ul. [...], po tej samej stronie co | |planowana inwestycja (tj. wyłącznie w oparciu o analizę części obszaru analizowanego – podobszaru), podczas gdy w/w przepisy wymagają wykonania | |analizy w odniesieniu do całego obszaru analizowanego; | |- art. 61 ust. 1 pkt 5 UPZP w zw. z art. 3 ust. 1 RNZ w zw. z § 2 ust. 1 i 2 oraz § 4 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r.| |w sprawie ustanowienia pomników przyrody położonych na terenie powiatu [...] i art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody (dalej: UOP) poprzez| |dopuszczenie do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla podlegającego szczególnej ochronie dębu szypułkowego, stanowiącego pomnik przyrody, | |podczas gdy art. 45 ust. 1 pkt 4 UOP , § 2 ust. 1 i 2 oraz § 4 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] stanowią przepisy odrębne, które SKO powinno | |wziąć pod uwagę zarówno w zakresie ustalania obszaru analizowanego, faktycznej wielkości działki budowlanej poza strefą ochronną pomnika przyrody| |(zajmującej ok. 400 m.kw.) jak i możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (dalej: decyzja wz); | |- art. 2 pkt 1, art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2, 61 ust. 1 pkt 1 UPZP oraz § 3 ust. 1 i 5 ust. 1 i 2 RNZ poprzez dokonanie wykładni pojęcia ładu | |przestrzennego, uprawnień właścicielskich do nieograniczonej wolności zabudowy i prawa do ochrony własnego interesu prawnego przez osoby trzecie,| |dobrego sąsiedztwa, obszaru analizowanego, wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki wbrew brzmieniu | |powyższych przepisów, przyjmując jako jedyną "wykładnię systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości na rzecz uprawnień właściciela czy | |inwestora po to aby mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu , w tym jego zabudowy" (uzasadnienie str. 1); | |- art. 4 ust. 2 pkt 2 UPZP, art. 59 ust. 1 UPZP, art. 60 ust. 1 i 2 UPZP oraz art. 29 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych (dalej: UDP) | |poprzez przyjęcie, że w przypadku zjazdu z drogi publicznej określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze | |decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy w przypadku zjazdu z drogi publicznej określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu | |następuje w drodze decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu; | |- art. 2 pkt 14 i art. 4 pkt 8 w związku z art. 29 ust. 1 UPZP - poprzez przyjęcie, że nieruchomość ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej | |wtedy, gdy bezpośrednio przylega ona do nieruchomości, na której znajduje się droga publiczna, podczas gdy, aby przyjąć, iż dana nieruchomość ma | |bezpośredni dostęp do drogi publicznej, to w stosunku do tej nieruchomości musi funkcjonować w obrocie prawnym, ostateczna decyzja zarządcy drogi| |publicznej, zezwalająca na lokalizację zajazdu wydana na podstawie art. 29 ust. 1 UDP; | |- art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 pkt 2 UPZP - poprzez przyjęcie, że dopuszczalne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy | |dla terenu, który nie ma dostępu do drogi publicznej; | |- art. 2 pkt 14 i 61 ust. Pkt 2 UPZP oraz art. 4 pkt 8 UDP w zw. z art. 29 ust. 1 UDP – poprzez przyjęcie, że na etapie wydawania decyzji o | |warunkach zabudowy inwestor nie musi wykazać się faktycznym i prawnym bezpośrednim dostępem do drogi publicznej, podczas gdy dostęp ten już na | |etapie wydawania decyzji wz musi mieć charakter faktyczny jak i prawny; | |- art. 54 ust. 2 lit. c i art. 53 ust. 3 ust. 1 UPZP w związku z art. 33 ust. 2 pkt 6 lit. b Prawa budowlanego w związku z uchwałą Rady [...] nr | |[...] z dnia [...] października 2006 r. poprzez zaniechanie określenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej dla terenu wyposażonego| |w sieć ciepłowniczą, szczególnie w świetle uregulowań ustawy Prawo ochrony środowiska (POŚ) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady | |2008/50/WE z 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz. U.UE.L z 2008 r. nr 152, str. 1; zm.: Dz. U. UE. | |L. z 2015 r. Nr 226, str. 4) oraz poprzez brak gwarancji podłączenia planowanej inwestycji do sieci kanalizacyjnej; | |- art. 4 ust. 1 UOP, art. 7 ust. 1 pkt 1 i 12 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 85 § 1 Kpa poprzez brak wyegzekwowania od inwestora | |uzyskania decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu, zaniechanie dokonania oględzin zabytkowej 150 – letniej alei dębów położonej wzdłuż ulicy | |[...], a następnie uniemożliwienia przez Zarząd zatrucia tych dębów i ich wycięcie, podczas gdy Zarząd jako organ przedstawicielski właściciela | |zabytkowych dębów tj. [...] miał obowiązek chronić zabytkowe dęby jako zadrzewienie miejskie i utrzymanie ich we właściwym stanie; | |IV. Skarżąca zarzuciła też naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności tj. art. 59 ust.1 UPZP z związku z art. 156 § 1 pkt 5 | |K.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które jest niewykonalne szczególnie w świetle przedstawionej przez Skarżącą opinii geotechnicznej oraz | |dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r. | |W uzasadnieniu rozwinęła stawiane w skardze zarzuty. Do skargi załączyła opinię geotechniczną oraz dokumentację badań podłoża gruntowego z | |grudnia 2017 r. | |W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowa argumentację. | |Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. skarżąca przedstawiła uwagi dotyczące nieprawidłowości w sposobie liczenia wskaźnika zabudowy. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. | |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. | |Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli | |ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. | |2188 ze zm.). Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność | |zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron | |oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zakres tej kontroli wyznacza| |art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwana dalej | |"p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną | |podstawą prawną. | |W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to | |naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło | |ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, | |albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. | |Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można | |postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik| |sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami | |powołaną podstawą prawną. | |Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia | |[...] września 2018 r., utrzymującej w mocy decyzję Zarządu [...] z dnia [...] marca 2016r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania | |terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z usługami w parterze, garażem | |podziemnym, zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...], przy ul. [...]. Zaskarżone decyzje | |wydane zostały w trybie i na zasadach określonych w przepisach powoływanej wyżej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu | |przestrzennym, zwanej dalej u.p.z.p. | |Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r., | |sygn. IV SA/Wa 2580/16 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję | |Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. | |Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając ponownie niniejszą sprawę, jak i Sąd w niniejszym postępowaniu, na podstawie art. 153 p.p.s.a. | |pozostają związane oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w powyżej opisanym wyroku WSA w Warszawie. Zgodnie | |z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego | |działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej | |wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z | |uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Wskazania co do dalszego | |postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu | |uniknięcie błędów już popełnionych i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed | |sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 397 uw. 1, 2; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: red. R. Hauser, M. | |Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 544, Nb 1-3). | |Artykuł 153 p.p.s.a ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej | |samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie | |tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów | |administracji i prowadziło do niespójności działania systemu władzy publicznej. Związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku (uzasadnieniu | |orzeczenia) oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, | |sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w | |razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (wyrok NSA z: | |30.7.2009 r., II FSK 451/08, Lex nr 526493; 23.9.2009 r., I FSK 494/09, Lex nr 594010; 13.7.2010 r., I GSK 940/09, Lex nr 594756; wyrok WSA we | |Wrocławiu z 14.1.2010 r., I SA/Wr 1591/09, Lex nr 559604). Dlatego w razie wnoszenia kolejnych skarg z powodu niewłaściwego wykonania zapadłego | |wyroku uwzględniającego skargę, sąd administracyjny jedynie weryfikuje sposób wywiązania się organów ze skierowanych do nich wskazań, nie wnika | |on natomiast w materię objętą zakresem wcześniejszych ocen (wyrok NSA z dnia 21.4.2010 r., II FSK 2129/08, Lex nr 596261). | |W ocenie Sądu orzekającego – wbrew zarzutom skargi – SKO w [...] wykonało zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w | |Warszawie z 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2580/16. | |Należy przypomnieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w cyt. wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., uchylił kontrolowaną decyzję SKO z | |uwagi na niewyjaśnienie przez organ niejasności dotyczących sposobu ustalenia wielkości wskaźnika zabudowy. Sąd wskazał w szczególności, że skoro| |z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. wynika, że wskaźnik, o którym w nim mowa, wyznacza się na podstawie | |średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego, to chodzi tu o średni wskaźnik całego obszaru analizowanego, a nie o średnią | |poszczególnych podobszarów. Średni wskaźnik podobszarów może być liczbą całkowicie inną, niż np. średni wskaźnik zabudowy poszczególnych działek.| |Inna będzie waga jednostkowa każdej z porównywanych nieruchomości od wagi średniego wskaźnika zabudowy poszczególnych terenów. Dopiero właściwe | |ustalenie średniego wskaźnika zabudowy jest fundamentem do prowadzenia dalszych rozważań w kontekście złożonego przez stronę wniosku o ustalenie | |warunków zabudowy, również pod kątem ewentualnego zastosowania § 5 ust. 2 rozporządzenia. Sąd argumentował, że stwierdzenie SKO o wyznaczeniu | |tego wskaźnika na poziomie 0,415 jako dokonanego zgodnie z § 5 ust. 1, w zw. z ust. 2 ww. rozporządzenia jest stwierdzeniem lakonicznym i nie | |zawierającym oceny analizy urbanistycznej. | |Ponadto, zdaniem Sądu, organ odwoławczy powinien był ocenić czy została prawidłowo przeprowadzona analiza urbanistyczna i czy jej wyniki | |potwierdzają, że zasada dobrego sąsiedztwa chroniąca ład przestrzenny istotnie jest spełniona, a zatem możliwa jest kontynuacja zarówno funkcji, | |jak też wskaźników i parametrów urbanistycznych i architektonicznych przez planowaną zabudowę. Podniósł, że organ poprzestał jedynie na ocenie | |negatywnych przesłanek do wydania decyzji, a ponieważ podzielił stanowisko organu I instancji, nie dokonywał samodzielnych ustaleń w pozostałym | |zakresie. Tym samym, jak wskazano w uzasadnieniu wyroku z 20 grudnia 2017 r., SKO nie ustosunkowało się do twierdzeń uważanych przez stronę za | |istotne dla sposobu załatwienia sprawy, co uchybia obowiązkom, wynikającym z art. 8 i 11 Kpa i jest to błąd mający wpływ na wynik sprawy, | |ponieważ ustalenie wskaźnika zabudowy jest immanentnym i koniecznym elementem decyzji o warunkach zabudowy. | |Sąd wskazał też, że zaniechanie przez organy administracji państwowej uzasadnienia swych decyzji w sposób przekonujący, a więc odnoszący się do | |wszystkich zarzutów, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i 11 Kpa skutkowało wadliwością decyzji SKO, jako naruszającą dyspozycję art. 77, | |80, 81 i art. 107 kpa. | |Sąd ten nakazał, by ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji dokonał rzetelnej oceny analizy urbanistycznej, przede wszystkim w aspekcie | |sposobu liczenia wskaźnika zabudowy, o czym była mowa wyżej. Parametry nowej zabudowy powinny być opisane w sposób niebudzący wątpliwości w | |decyzji, w aspekcie argumentacji przedstawionej przez skarżącą i wniosków dowodowych. | |Wskazać należy, że rozpoznając sprawę ponownie, wbrew zarzutom skargi, SKO zastosowało się do oceny prawnej oraz wytycznych zawartych w w/w | |wyroku. | |Formułując powyższe stanowisko Sąd miał na uwadze, że materiał dowodowy został uzupełniony o analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości | |powierzchni nowej zabudowy sporządzoną przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa [...] architektkę M. S. I tak dla potrzeb sporządzonej | |ponownie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu według rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w | |zakresie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu wskazano, że teren objęty przedmiotowym | |wnioskiem stanowi działka ew. nr [...] w obrębie [...] na której planowana jest realizacja budynku oraz część działki ew. nr [...] w obrębie jak wyżej | |na której przewidywana jest realizacja wyłącznie zjazdu i dojścia do budynku. W związku z powyższym wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni | |zabudowy w stosunku do powierzchni działki dotyczy wyłącznie działki ew. nr [...] w obrębie jw., na której planowana jest inwestycja kubaturowa. | |Wskazano, że zgodnie z wnioskiem inwestora dla przedmiotowej inwestycji zaproponowany został wskaźnik w/w wielkości na poziomie ok. 0,40 | |(projektowana powierzchnia zabudowy - ok. 476 m.kw : powierzchnia działki – 1191 m.kw. = 0,399, po zaokrągleniu 0,40). Dla potrzeb analizy | |wielkości powierzchni działek oraz powierzchni zabudowy ustalono na podstawie danych zawartych w Rejestrze ewidencji gruntów i budynków z | |wyjątkiem: | |- powierzchni zabudowy realizowanej na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...]róg ul. [...], której wielkość przyjęto z projektu | |budowlanego zatwierdzonego decyzja Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. o pozwoleniu na budowę, | |- powierzchni zabudowy realizowanej na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...], której wielkość przyjęto z zamiennego projektu | |budowlanego zatwierdzonego decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. | |Do analizy przyjęto powierzchnię całych działek oraz całej znajdującej się na tych działkach zabudowy także w sytuacji, gdy w granicach obszaru | |analizowanego znajduje się część działki oraz część zabudowy. Analiza wykazała, że w granicach obszaru znajdują się nieruchomości utworzone z | |dwóch działek wspólnie zabudowanych. Są to: działki ew. nr [...]i nr [...] w obrębie [...] zabudowane budynkiem przy ul. [...], działki ew. nr [....] i nr | |[...] w obrębie jw. zabudowane budynkiem przy ul. [...], działki ew. nr [...] i nr [...] w obrębie jw. przy ul. [...] na których usytuowany jest m.in. | |garaż. W związku z powyższym działki wchodzące w skład w/w nieruchomości ujęte zostały po jedną pozycja w tabeli przedstawiającej wyniki analizy.| |Przeprowadzona analiza wykazała, że średni wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki dla obszaru analizowanego | |wynosi ok. 0,22 (szczegółowe obliczenia w tabeli nr 1 w aktach administracyjnych). Wskazano również, ze należy zwrócić uwagę, że do wyliczenia | |w/w wskaźnika przyjęto wszystkie działki usytuowane w obszarze analizowanym, a zatem położone poza pasami drogowymi działki zabudowane, jak i | |działki wolne od zabudowy. Objęte analizą działki zabudowane są różnymi formami zabudowy – do analizy przyjęto drobna zabudowę mieszkaniowa | |jednorodzinną (w części przekształconą na usługi), usytuowaną na niewielkich działkach położoną w głębi osiedla [...], jak i położone wzdłuż ul. | |[...] (po jej obu stronach) budynki mieszkalne wielorodzinne z usługami o dużych gabarytach i, w przypadku nowych budynków (np.: przy ul [...] nr | |[...] i nr [...]), o dużej intensywności zabudowy. Zabudowa usytuowana w głębi osiedli pozostaje bez wpływu na ukształtowanie pierzei ul [...]. Teren | |objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy położony jest po wschodniej stronie ul. [...], w pasie terenu między w/w ulicą a niska zabudową | |mieszkaniową jednorodzinną (w części z usługami) usytuowaną na terenie osiedla [...]. Jak wynika z analizy planowany na terenie objętym wnioskiem | |budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami stanowić będzie uzupełnienie zabudowy we wschodniej pierzei ul. [...], zatem dla prawidłowego | |ukształtowania pierzei tej ulicy właściwe jest ustalenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki na | |podstawie średniego wskaźnika w/w wielkości dla działek położonych w pasie terenu wzdłuż w/w ulicy, po tej samej stronie co planowana inwestycja.| |Do analizy przyjęto zatem działki z obrębu [...] o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położone odpowiednio przy ul. [...], [...], [...], [...],| |[...], [...], [...], [...] o powierzchniach zabudowy i powierzchniach działek wskazanych w tabeli (str. 2 analizy), których suma powierzchni działek | |wynosi 7733 m.kw., a suma powierzchni zabudowy 3267,5 m. kw. Średni wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek | |położonych w pasie terenu po wschodniej stronie ul. [...] tj. tej samej co planowana inwestycja wynosi więc 0,422 (3267,5 : 7733), po zaokrągleniu | |0,42. | |Przyjmując powyższy wskaźnik organ odwołał się nie tylko do wyników powyższej ponownej analizy, ale także do wyroków zapadłych w sprawie | |inwestycji przy ul. [...] (wyrok WSA z dnia 20.01.2015 r., sygn. IV SA/Wa 344/14 i wyrok NSA z 22.02.2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15). Na | |uzasadnienie swego stanowiska Kolegium podniosło również, że istnieją przesłanki do zwiększenia tego wskaźnika, ze względu na charakter | |inwestycji, wniosek inwestora oraz stan zainwestowania działek, albowiem dla prawidłowego ukształtowania pierzei ulicy [...] słusznym jest | |wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości działek | |położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie ulicy, co planowana inwestycja. SKO uznało, iż wyznaczenie ww. wskaźnika na | |poziomie 0,415 (zgodnie z treścią wniosku inwestora) zostało dokonane zgodnie z § 5 ust. 1 w zw. z ust. 2 ww. rozporządzenia. | |W ocenie sądu należy zgodzić się z powyższym stanowiskiem. Zdaniem sądu, kwestionowanie tego współczynnika nie jest uzasadnione. Zgodnie z | |treścią § 5 ww. rozporządzenia: "1. Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na | |podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. 2. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej | |zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1". W odniesieniu do przywołanego | |przepisu ukształtowało się orzecznictwo sądowe. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2015 | |r., sygn. akt IV SA/Po 188/15, dot. wyznaczenia wskaźnika zabudowy z odstępstwem od średniego wskaźnika zabudowy: "Przepis § 5 ust. 2 | |rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku | |braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) pozwala na wyznaczenie wskaźnika zabudowy z odstępstwem od | |średniego wskaźnika zabudowy, a nie z przekroczeniem maksymalnego wskaźnika zabudowy". Stanowisko to jest spójne z tezami wyroku Wojewódzkiego | |Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2014 r. II SA/Łd 918/13, w myśl którego: "Przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia | |2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu | |zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), daje organom kompetencje do tego aby ów parametr ukształtować w sposób różny od | |wartości średniej w obszarze analizowanym, przy czym na organach spoczywa obowiązek nie tylko wskazania średniego wskaźnika powierzchni zabudowy | |na obszarze analizowanym, ale także, w przypadku rekomendowania dla planowanej inwestycji wskaźnika odbiegającego od wspomnianych wyżej wartości | |średnich, precyzyjnego wskazania, czym takie odstępstwo jest podyktowane. To, że przepisy nie określają przesłanek dopuszczenia wyjątków, a | |jedynie wymagają, aby "wynikało to z analizy", nie może oznaczać dowolności". Także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 | |czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 227/13, jest mowa o tym, że "Konieczne jest, po ustaleniu granic obszaru analizowanego, ustalenie średniego | |wskaźnika dla całego obszaru, co jednak nie oznacza, iż tak ustalony wskaźnik będzie bezwzględnie wiążący dla rozstrzygnięcia w danej sprawie. | |Możliwe jest w zakresie wymienionego wskaźnika w konkretnym przypadku rozstrzygnięcie specyficzne, uwzględniające uwarunkowania zaistniałe na | |terenie obszaru urbanistycznego w kontekście zamierzenia przedstawionego we wniosku, wymaga to jednak szczegółowego uzasadnienia, które musi być | |zamieszczone w decyzji organu rozstrzygającego sprawę. Wnioski do takiego rozstrzygnięcia powinny przy tym wynikać z analizy urbanistycznej". | |Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela powyższe tezy i uznaje za zgodny z dominującą linią orzecznictwa pogląd, że w przypadku | |niejednorodnego obszaru o bardzo zróżnicowanej strukturze zabudowy i zagospodarowania terenu, bądź też w przypadku obszaru o jedynie częściowej | |zabudowie – średni wskaźnik intensywności zabudowy nie daje właściwego obrazu zagospodarowania danego obszaru analizowanego i uzasadnione jest | |przyjęcie innego wskaźnika na podstawie przepisu § 5 ust.2 rozporządzenia. | |Stąd według sądu, mając na uwadze przywołany stan prawny i orzecznictwo sądowe, prawidłowo wyznaczono też dla planowanej inwestycji wskaźnik | |powierzchni zabudowy do powierzchni terenu ustalony na 0,42, przy zastosowaniu treści § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, a odstępując od odwzorowania| |średniej wartości tego wskaźnika ustalonej dla całego obszaru analizy – wynoszącego 0,22 kierując się okolicznością, że planowany budynek będzie | |uzupełnieniem zabudowy we wschodniej pierzei ul. [...] i potrzebą prawidłowego ukształtowania pierzei tej ulicy. | |Kontrolując zaskarżone rozstrzygniecie pod kątem realizacji wytycznych odnośnie oceny prawidłowości przeprowadzenia analizy urbanistycznej i jej | |wyników wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 powoływanej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku | |łącznego spełnienia następujących warunków: | |1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań | |dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w | |tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; | |2) teren ma dostęp do drogi publicznej; | |3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; | |4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą | |uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; | |5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. | |Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego| |został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej | |zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), zgodnie z § 3 | |ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki | |budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i | |zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, | |o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie | |warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Przepis § 9 ust. 1 – 3 rozporządzenia stanowi natomiast, że warunki i wymagania dotyczące | |nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o | |której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Część graficzną decyzji o | |warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 | |ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. | |Skoro w przedmiotowej sprawie, brak jest na danym terenie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotem postępowania o | |ustalenie warunków zabudowy jest ocena, czy planowany sposób zagospodarowania terenu nie naruszy zasady "dobrego sąsiedztwa" i gwarantuje | |zachowanie na danym terenie ładu przestrzennego określonego w art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przesłanki, | |jakie muszą być spełnione przy dokonywaniu tej oceny, określa powołany art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy i | |zagospodarowania terenu musi być więc poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia | |przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy zachowaniu warunków określonych w | |przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. | |Mając na względzie treść art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić wydania decyzji o| |warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Należy też podkreślić, iż decyzja o warunkach zabudowy ma| |charakter związany. Zatem jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, której ustalenie pozostaje w zgodzie z przepisami | |ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych oraz czyni zadość warunkom | |formalnym, obowiązkiem organu właściwego w sprawie jest wydanie decyzji pozytywnej. | |Analiza akt postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2018 r. prowadzi do wniosku, że organy obu instancji | |prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, należycie oceniły zgromadzony materiał dowody i wydały zgodne z prawem rozstrzygnięcia. | |W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że organ I instancji, stosownie do § 3 ust. 1 powoływanego rozporządzenia, przeprowadził analizę funkcji | |oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu | |przestrzennym. Wynik przeprowadzonej analizy stanowi załącznik tekstowy nr 2 do decyzji z dnia [...] marca 2018 r. Z kolei w załączniku graficznym | |nr 1 do decyzji na kopii mapy przedstawiono granice obszaru analizowanego. Przepis § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. określa | |minimalne granice obszaru analizowanego co oznacza, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy może wyznaczyć większy obszar wokół terenu | |inwestycji, który będzie tworzył całość urbanistyczną. W przedmiotowej sprawie granice obszaru analizowanego wyznaczono w odległości nie | |mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m. | |W ocenie Sądu organy dopełniły spoczywającego na nich obowiązku dotyczącego określenia cech, do których trzeba dostosować przedmiotową inwestycję| |(tzw. zasada dobrego sąsiedztwa). Pojęcie "działki sąsiedniej" o jakim mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu | |przestrzennym nie oznacza tylko działki graniczącej bezpośrednio z działką inwestora, lecz pewien obszar tworzący urbanistyczną całość, | |pozwalającą organowi dokonać jak najlepszej oceny sytuacji faktycznej pod względem możliwości zrealizowania planowanej inwestycji. Przedmiotowa | |analiza wykazała, że działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, zagospodarowane są w sposób pozwalający na określenie wymagań | |dotyczących planowanej inwestycji, zarówno w zakresie kontynuacji funkcji, jak i cech, parametrów zabudowy oraz zagospodarowania terenu. W | |granicach obszaru znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługowa, mieszkalna wielorodzinna oraz mieszkalna wielorodzinna z funkcją | |usług. Projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z przeważającymi funkcjami otoczenia oraz będzie stanowiła kontynuację funkcji mieszkalnej | |wielorodzinnej z usługami. W obszarze analizowanym, w tym w otoczeniu planowanej inwestycji, znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, | |prawidłowo zatem organy przyjęły, że planowana inwestycja nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę zagospodarowania terenu od | |dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego tak by zagwarantować ład przestrzenny. | |Jak wynika z treści analizy organy ustaliły w niniejszej sprawie linię zabudowy od strony ul. [...], na podstawie przedłużenia istniejącej linii | |zabudowy sąsiednich działek, co należy ocenić jako zgodne z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. Ustalona linia nowej zabudowy uwzględnia treść | |rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody położonych na terenie powiatu [...] (Dz. Urz. | |Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) oraz uzgodnień dokonanych w toku postępowania z Biurem Ochrony Środowiska i sytuowana jest od strony dębu szypułkowego| |uznanego za pomnik przyrody w odległości 15 m. od zewnętrznej krawędzi pnia drzewa. | |Geometria dachu została ustalona odpowiednio do geometrii dachów budynków wielorodzinnych występujących na obszarze analizowanym, co wynika z | |przeprowadzonej analizy. Szerokość elewacji frontowej wyznaczono na 55 m. Organ wskazał, iż przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż | |szerokość elewacji znajdującej się od frontu działki wyznacza się na podstawie średniej szerokości elewacji na działkach w obszarze analizowanym | |z tolerancją do 20%, względnie - zgodnie z § 6 ust. 2 dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji, jeżeli wynika to z analizy. Zgodnie z | |analizą w pobliżu inwestycji znajdują się budynki wielorodzinne o szerokości elewacji frontowej większej, niż średnia obszaru analizowanego. | |Należy zaaprobować stanowisko organów administracji, że z uwagi na sąsiedztwo działki, wyeksponowanie działki w krajobrazie miasta, zasadnym było| |utworzenie w miarę zwartej reprezentacyjnej pierzei ulicy [...], co dodatkowo tworzyłoby barierę akustyczną hałasu drogowego dla zabudowy | |jednorodzinnej położonej w głębi obszaru. Jak ustalono w analizie średnia wartość w/w parametru dla budynków wielorodzinnych wynosi 34 m, a zatem| |ustalenie wysokiej wartości ww. wskaźnika było zasadne - zgodne z § 6 ust. 2 w związku z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia. | |Jak wynika z analizy obszaru, wartość parametru krawędzi elewacji frontowej waha się w obszarze analizowanym od 3,5 m do 32 m. Budynki położone | |po obu stronach planowanej inwestycji mają zróżnicowaną wysokość i tworzą uskoki. Za zasadne uznać należy stanowisko, by realizowana zabudowa w | |eksponowanym terenie nawiązywała swoją wysokością do istniejącej zabudowy i przyjęcie do wyznaczenia ww. parametru budynku przy ul. [...], którego | |wysokość zmniejsza się od 30 m do 15 m. Obniżenie wysokości tego budynku ma miejsce w kierunku planowanej inwestycji. Wobec treści § 7 ust. 4 | |rozporządzenia uznać należy za prawidłowe ustalenie tego parametru na 15 m wysokości. | |Odnosząc się do ustalonych przez organy wskaźników, tj. wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokości | |elewacji frontowych, wysokości głównej kalenicy lub attyki oraz geometrii dachów, wskazać należy, że organy ustaliły średnie wartości dla obszaru| |analizowanego oraz wskazały te wartości dla budynków wielorodzinnych. Ponadto stanowiący integralną część decyzji wynik analizy wskazuje w | |szczególności, że w toku postępowania należycie ustalono okoliczności w zakresie linii zabudowy, wskaźników wielkości powierzchni zabudowy w | |stosunku do powierzchni działki, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki oraz geometrii | |dachu, zatem niezasadne są zarzuty skarżącej w tym zakresie, jak i te dotyczące zaniechania ponownego merytorycznego zbadania sprawy, zgodnie ze | |wskazaniami zawartymi w wyroku Sądu z 20 grudnia 2017 r., a co za tym idzie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. | |Organ ustalił też, że planowana inwestycja, jak wynika z przeprowadzonej analizy, ma dostęp do drogi publicznej od ul. [...], co potwierdza pismo | |Zarządu Dróg Miejskich w [...] z dnia [...] września 2016 r. Teren inwestycji znajduje się w zasięgu istniejącej sieci infrastruktury technicznej, a | |tym samym została wypełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ I instancji uzyskał wszystkie | |niezbędne uzgodnienia określone w art. 53 ust. 4 ustawy. Mając na uwadze powyższe, zasadnie SKO uznało, że brak jest naruszenia prawa | |materialnego ani proceduralnego uzasadniającego uchylenie decyzji organu I instancji. | |Podnoszone w skardze zarzuty dotyczące przyjęcia, że nieruchomość ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej, zjazdu z drogi publicznej były | |przedmiotem oceny w sprawie IV SA/Wa 2580/16, zatem – powtórzyć należy, że tak organ jak i sąd nie może formułować nowych ocen prawnych, | |sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, bowiem jest nim związany. W konsekwencji przyjąć należy, że zarzuty skargi dotyczące dopuszczalności | |wydania decyzji o warunkach zabudowy dla terenu który nie ma dostępu do drogi publicznej w świetle powyższego nie zasługują na uwzględnienie tak | |jak i te dotyczące braku wyegzekwowania od inwestora uzyskania decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu. | |Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących dopuszczenia do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla podlegającego szczególnej ochronie dębu | |szypułkowego stanowiącego pomnik przyrody zauważyć należy, że i ta kwestia była przedmiotem oceny w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. W cyt. | |wyroku Sąd wskazał m.in., że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie prowadzi do naruszenia stosunków wodnych. Podniósł, że taki ogólny zakaz | |wynika z ograniczeń przewidzianych przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. I jest on obowiązujący dla inwestora. Wprowadzany jest | |on do treści decyzji, która w odniesieniu do wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich wskazuje, ze na podstawie art. 29 ustawy – Prawo| |wodne inwestor nie może zmienić stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Wskazał, że skuteczność prawna powyższego zakazu na | |etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma wyłącznie charakter pewnego rodzaju dyrektywy, wobec czego skonkretyzowanie | |uprawnień właściciela gruntów sąsiednich i odpowiadających im obowiązków inwestora, które podstawę prawna czerpią w art. 29 ustawy - Prawo wodne,| |może nastąpić dopiero na kolejnym etapie realizacji inwestycji tj. przy wydawaniu pozwolenia na budowę. W świetle powyższego i ten zarzut nie | |mógł się ostać. | |Odnośnie zarzutu błędnej oceny polegającej na pominięciu materiału dowodowego złożonego przez skarżącą do akt sprawy administracyjnej tj.: opinii| |geotechnicznej i dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r. wskazujących, że wybudowanie garażu podziemnego spowoduje zmianę | |stosunków wodnych i usychanie zabytkowego 250 – letniego dębu stanowiącego pomnik przyrody, fotografii usychającego dębu, fotografii unikalnej | |krajobrazowej alei 150 – letnich dębów przyulicznych, karty katalogowej garaży podziemnych o zagłębieniu 7,5 m głębokości płyty fundamentowej | |wskazać należy że kwestie te będą przedmiotem oceny organów przy ewentualnym następnym etapie inwestycji tj. postępowaniu w sprawie wydania | |pozwolenia na budowę. | |Decyzja o warunkach zabudowy ma odpowiedzieć na pytanie, czy na danym terenie jest dopuszczalna (możliwa) zabudowa określonego rodzaju (zmiana | |zagospodarowania terenu), a więc czy zamierzenie jest zgodne z przepisami szczególnymi. Pozytywne przesądzenie o takiej możliwości w decyzji o | |warunkach zabudowy daje inwestorowi podstawę do ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę, jeżeli są spełnione inne warunki wymagane ustawą z | |dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 290, dalej p.b.). W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę organ | |architektoniczno – budowlany ocenia planowaną inwestycję także w aspekcie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia | |2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), wydanego na | |podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 p.b. | |Sąd orzekający podziela ugruntowany już pogląd, że art. 6 u.p.z.p. statuuje zasadę wolności zabudowy. Jak już wspomniano, zgodnie z tym przepisem| |każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, jeżeli nie narusza to chronionego prawem | |interesu publicznego oraz osób trzecich. Tak więc zasadą jest prawo podmiotu posiadającego prawo rzeczowe do nieruchomości do jej zabudowy, | |wyjątkiem zaś jest ograniczenie prawa do zabudowy jeżeli naruszyłaby ona chroniony prawem interes publiczny oraz osób trzecich. Należy | |przypomnieć, że zasadniczo w przypadku wyjątków od zasady stosuje się wykładnię ścieśniającą. | |Zarzuty: zaniechania określenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej, kwestii przyjętego progu powierzchni biologicznie czynnej| |były przedmiotem oceny Sądu podczas poprzedniego wyrokowania i prawidłowość podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia została zaaprobowana przez | |Sąd (który działa również z urzędu) stąd brak możliwości skutecznego postawienia tych zarzutów skargi. | |Zauważyć też należy, że Kolegium rozstrzygając sprawę ponownie odniosło się do zarzutów zawartych w złożonych odwołaniach, zgodnie z wytycznymi | |Sądu, odniosło się także do złożonych pism, co przytoczono w stanie faktycznym uzasadnienia, bez potrzeby ponownego przywoływania zawartych tam | |treści (vide str. 6 i 8 uzasadnienia SKO w [...]). Zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7,77 § 1 i art.107 § 1 i 3 kpa są gołosłowne. | |W przedmiotowej sprawie decyzja organu II instancji nie została wydana przez pracownika podlegającego wyłączeniu od udziału w postepowaniu w | |sprawie. Okoliczność, że określona osoba brała udział w wydaniu decyzji przez samorządowe kolegium odwoławcze, uchylonej przez sąd | |administracyjny, i następnie brała udział w wydaniu decyzji przez samorządowe kolegium odwoławcze po wyroku sadu administracyjnego, nie stanowi | |podstawy prawnej do wyłączenia tego członka kolegium od udziału w postepowaniu w tej sprawie. Przepis art. 24 § 1 pkt 5 kpa wyłącza pracownika z | |udziału w postępowaniu odwoławczym, jeżeli uczestniczył uprzednio w postępowaniu przed organem I instancji, w którym wydano zaskarżona odwołaniem| |decyzję oraz wyłącza pracownika z udziału w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy(art. 127§ 3 kpa), jeżeli uczestniczył | |uprzednio w postępowaniu w którym w I instancji wydana została decyzja przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. Przepis art. 24 § 1 | |pkt 5 kpa przesłankę wyłączenia pracownika organu wiąże bezpośrednio z wniesieniem środka zaskarżenia od decyzji w której wydaniu brała udział. | |Reguła ta nie odnosi się do sytuacji ponownego rozpatrzenia sprawy przez pracowników organu, których wcześniejsze rozstrzygniecie zostało | |uchylone na skutek kontroli sadowej, bądź na skutek rozpatrzenia środka odwoławczego. Okoliczność, że osoba ta brała udział w wydaniu | |wcześniejszych decyzji, która została uchylona przez organ odwoławczy nie ma znaczenia w kontekście cytowanego przepisu. Tak więc w | |okolicznościach sprawy niniejszej nie zaistniały przesłanki wyłączenia pracownika organu, zatem zarzuty skargi i w tym zakresie pozbawione są | |usprawiedliwionych podstaw. | |Wbrew zarzutom skargi uzasadnienie kontrolowanej decyzji, pomimo częściowego powtórzenia treści decyzji Kolegium z [...].06.2016r. nie jest z nią | |tożsame. Jest ono dłuższe, gdyż treść decyzji z 2016 r liczy 7 stron, a decyzji kontrolowanej obecnie 9 stron. W dodatkowych (nowych) | |rozważaniach Kolegium m.in. opisuje nowy materiał dowodowy – analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy. W tej | |sytuacji zaskarżona decyzja – oparta również o uzupełniony materiał dowodowy - zawierająca szersze uzasadnienie w którym dokonano oceny | |wcześniej pominiętych aspektów w zakresie prawidłowości przeprowadzonej analizy urbanistycznej i jej wyników w kontekście potwierdzenia, że | |zasada dobrego sąsiedztwa chroniąca ład przestrzenny została spełniona, a zatem możliwa jest kontynuacja zarówno funkcji jak też wskaźników i | |parametrów urbanistycznych i architektonicznych przez planowaną zabudowę – w dostatecznym zakresie zrealizowała sądowy nakaz dogłębnej analizy | |przez organ kwestii w/w kwestii i rzetelnych rozważań w tym zakresie. | |Reasumując, stwierdzić należy, że ocena legalności zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie daje podstaw do | |stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak| |jest podstaw do uznania, iż w postępowaniu nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzja zawiera | |wszystkie niezbędne elementy, a jej uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie jest prawidłowe. Wobec tego wszelkie zarzuty | |podniesione w skardze należało uznać za niezasadne. | |Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. | | | | |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło