IV SA/Wa 3285/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] września 2018r., nr [...] w przedmiocie ustalenia terenów zamkniętych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na rzecz strony skarżącej [...] z siedzibą w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W dniu [...] listopada 2018r. [...] z siedzibą w [...] (dalej strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego opisaną w komparycji w przedmiocie ustalenia terenów zamkniętych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Pismem z dnia [...] stycznia 2019r. strona skarżąca poinformowała, że nie podtrzymuje skargi na decyzję nr [...] z uwagi na planowane podpisanie umowy przeniesienia własności (trwałego zarządu) nieruchomości przez stronę skarżącą na ww. Agencję. Sąd zakwalifikował powyższe pismo jako wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 P.p.s.a., zatem strona skarżąca cofnęła skargę skutecznie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w pkt I-II sentencji postanowienia.