IV SA/Wa 3311/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno - technicznej zameldowania postanawia: 1. zwolnić M. Z. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. Z. adwokata. W piśmie z dnia 8 listopada 2017 r. M. Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno - technicznej zameldowania. Podał, że jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności, z przyznanym świadczeniem pielęgnacyjnym, utrzymuje się z zasiłku w wysokości 481 zł. W złożonym formularzu o przyznanie prawa pomocy podał ponadto, że choruje na cukrzycę, na nowotwór złośliwy, jest po dwóch zawałach serca. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Rozpoznając powyższy wniosek Referendarz sądowy miał na uwadze, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 245 § 2 Ppsa prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W ocenie Referendarza Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. M. Z. oświadczył, że jest osobą schorowaną, która utrzymuje się wyłącznie z zasiłku z opieki społecznej w wysokości 481 zł. Należy mieć na względzie, że w aktach sądowych sprawy znajduje się m.in. orzeczenie z dnia 22 lipca 2011 r., o zaliczeniu Skarżącego do osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności (od dzieciństwa), która wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, zaświadczenie z opieki społecznej z dnia 3 listopada 2017 r., z którego wynika, że M. Z. pobierał zasiłek dla osoby samotnie gospodarującej za okresy od maja do października 2017 r, w wysokości 481 zł miesięcznie, zasiłek celowy na pokrycie kosztów leków i leczenia – za okres od maja do października łącznie w kwocie 1427 zł. Na marginesie należy również wskazać, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się karta informacyjna leczenia szpitalnego, która potwierdza, że Skarżący jest osobą przewlekle chorą. Uzyskiwany przez Wnioskodawcę dochód nie pozawala zatem na wygospodarowanie kwoty choćby na pokrycie wpisu sądowego. Skarżący nie dysponuje również oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków. Należy wobec tego stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec tego spełnione zostały przesłanki umożliwiające przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.