IV SA/Wa 332/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony - oddala skargę - Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. na podstawie art. 57 ust. 1a w związku z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez obywatelkę [...] I. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. orzekającej o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. W dniu 14 czerwca 2013 r. I. S. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jako uzasadnienie swego wniosku cudzoziemka wskazała fakt kontynuacji studiów. W dniu [...] lipca 2013 r. Wojewoda [...] odmówił udzielenia cudzoziemce przedmiotowego zezwolenia. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w 2013 r. cudzoziemka ponownie realizuje program II roku studiów. W ocenie organu wydającego decyzje w tym stanie faktycznym zastosowanie ma art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, w myśl którego cudzoziemcowi odmawia się udzielenie zezwolenia na czas oznaczony w przypadku, gdy nie zaliczył on roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na rok następny rok lub semestr. W wyniku złożonego przez skarżącą odwołania od powyższej decyzji, po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że stosownie do postanowień art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który przybywa lub przebywa na terytorium RP w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, także gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium RP jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 powyższej ustawy cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14 i 16-18 oraz art. 53a ust. 1 pkt 1-3, 3b i 4 jest obowiązany posiadać: - ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium RP, - wystarczające środki finansowe na pokrycie środków utrzymania i powrotu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a. Zgodnie z art. 53b ust. 3 powyższej ustawy, cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16 jest obowiązany ponadto wykazać, że ma zapewnione wystarczające środki finansowe, na pokrycie kosztów studiów. Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Przestrzennej z dnia 19 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium RP i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz.U. z 2009 r., Nr 222, poz. 1766), cudzoziemiec powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium RP w wysokości co najmniej 800 zł na każdy miesiąc pobytu: 1/ przez okres 12 miesięcy lub 2/ przez cały okres pobytu, jeżeli okres pobytu jest krótszy niż określony w pkt 1 – albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Ponadto cudzoziemiec powinien posiadać bilet powrotny lub środki finansowe na pokrycie kosztów powrotu w wysokości stanowiącej równowartość biletu, na podstawie którego przybył na terytorium RP, nie mniejsze jednak niż: 1/ 200 zł, jeżeli przybył z europejskiego państwa trzeciego sąsiadującego z Rzeczpospolita Polską, 2/ 500 zł, jeżeli przybył z europejskiego państwa trzeciego, 3/ 2 500 zł, jeżeli przybył z nieeuropejskiego państwa trzeciego, - albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Natomiast art. 57 ust. 1a powyższej ustawy stanowi, że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu składania wniosku I. S. przebywała na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego jej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] z terminem ważności do dnia 21 lipca 2013 r. Podstawą udzielenia powyższego zezwolenia był fakt kontynuacji przez cudzoziemkę stacjonarnych studiów wyższych. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał, że cudzoziemka w dniu 1 października 2010 r. rozpoczęła stacjonarne jednolite studia magisterskie na kierunku prawo na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu [...]. Pierwotnie przewidywany termin ukończenia studiów został określony na dzień 20 września 2015 r. Do przedmiotowego wniosku cudzoziemka dołączyła zaświadczenie z dnia [...] czerwca 2013 r. wydane przez Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu [...] stwierdzające, że I. S. jest studentką [...] roku stacjonarnych, jednolitych studiów magisterskich na kierunku prawo. Cudzoziemka studiuje bez odpłatności i świadczeń stypendialnych. Termin ukończenia studiów został określony na dzień 30 września 2016 r. W toku postępowania o udzielenie przedmiotowego zezwolenia organ pierwszej instancji w dniu 19 lipca 2013 r. uzyskał od cudzoziemki informację, ze nie zaliczyła ona [...] roku studiów i nie posiada wpisu na rok następny. Wskazując na powyższe okoliczności organ pierwszej instancji stwierdził, że wobec wnioskodawczyni ma zastosowanie art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach. W toku postępowania odwoławczego organ drugiej instancji w piśmie z dnia 23 września 2013 r. wezwał cudzoziemkę do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego, posiadanie wystarczających środków na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu oraz dokumentów potwierdzających fakt kontynuowania stacjonarnych studiów wyższych. W odpowiedzi na powyższe w dniu 11 października 2013 r. cudzoziemka przedstawiła dokumenty potwierdzające opłacenie składek na ubezpieczenie zdrowotne, zaświadczenie z dnia [...] października 2013 r. z banku [...] S.A. o posiadaniu rachunku, na którym zgromadzone zostały środki finansowe w wysokości [...] EUR oraz zaświadczenie z dnia [...] października 2013 r. wydane przez Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytet [...], zgodnie z którym I. S. jest w roku akademickim 2013/2014 studentką [...] roku stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku prawo, zaś termin ukończenia studiów został określony na dzień 30 września 2017 r. Zdaniem organu odwoławczego istotne znaczenie ma fakt, że I. S. rozpoczęła studia w dniu 1 października 2010 r., zaś w roku akademickim 2012/2013 pozostawała studentką [...] roku stacjonarnych studiów wyższych. Natomiast zgodnie z zaświadczeniem z dnia [...] października 2013 r. przedstawionym przez cudzoziemkę, w roku akademickim 2013/2014 w dalszym ciągu pozostaje ona studentką [...] roku w/w studiów. Zdaniem organu odwoławczego ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że I. S. nie zaliczyła [...] roku studiów i wobec cudzoziemki zachodzi obligatoryjna przesłanka do odmowy udzielenia jej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określona w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach. Wobec powyższego organ wskazał, że odstąpił od badania czy wnioskodawczyni spełnia przesłanki określone w art. 53b ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, gdyż wobec stwierdzenia, iż wobec strony zachodzi przesłanka z art. 57 ust. 1 a ustawy o cudzoziemcach, ustalenia te nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyjaśnił, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 57 ust. 1a powyższej ustawy, odmowa udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jest obligatoryjna u nie mieści się w ramach tzw. uznania administracyjnego, wobec powyższego wynikająca z art. 7 kpa zasada, że sprawę należy załatwić zgodnie z wnioskiem strony o ile nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny uwzględniając słuszny interes strony – doznaje istotnego ograniczenia. Skargę na powyższą decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. S. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...], skarżąca wskazała w uzasadnieniu, że organ powinien oprzeć się na zaświadczeniu z uczelni z dnia [...] października 2013 r., że nadal kontynuuje ona studia na stacjonarne jednolite magisterskie na kierunku prawo. Zgodnie z art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r., poz. 572) kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce, 2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, 3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Tożsame uregulowania znajdują się w Regulaminie Studiów na Uniwersytecie [...]. Zatem kompetencja w podejmowaniu decyzji czy dana osoba jest studentem należy do kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej, a nie Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd na wstępie wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ppsa). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Podstawą materialoprawną wydania zaskarżonej decyzji jest art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, który stanowi, że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy cudzoziemiec nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. Problem więc w niniejszej sprawie sprowadzał się do oceny czy I. S. nie zaliczyła roku studiów i nie uzyskała warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. Podstawą do przyjęcia takiego stanowiska przez organ było zaświadczenie z dnia [...] października 2013 r. wydane przez Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytet [...], zgodnie z którym I. S. jest w roku akademickim 2013/2014 studentką [...] roku stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku prawo, zaś termin ukończenia studiów został określony na dzień 30 września 2017 r. Powyższe zaświadczenie organ zestawił z faktem, że I. S. rozpoczęła studia w dniu 1 października 2010 r., zaś w roku akademickim 2012/2013 pozostawała również studentką [...] roku stacjonarnych studiów wyższych. Słusznie więc – zdaniem Sądu – organ ustalił, że w roku akademickim 2013/2014 w dalszym ciągu I. S. pozostaje studentką [...] roku w/w studiów. Powyższe wskazuje, że I. S. nie zaliczyła [...] roku studiów i nie uzyskała warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów, a więc spełniła się przesłanka z art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach skutkująca odmową udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Odnosząc się wskazanego w skardze zarzutu naruszenia art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r., poz. 572) to podnieść należy, że reguluje on zagadnienie skreślenia z listy studentów przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej. Decyzja wydana w trybie art. 190 ust. 2 powyższej ustawy kształtuje jedynie uprawnienia i obowiązki studenta na uczelni. Niesłusznie skarżąca uważa, że organ pierwszej instancji Wojewoda [...] zadecydował, że "skarżąca nie jest studentką". Wskazanie, że I. S. nie zaliczyła [...] roku studiów i nie uzyskała warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów nie odnosi się do statusu skarżącej jako studentki, jej praw i obowiązków na uczelni. Okoliczności niezaliczenia [...] roku studiów i nie uzyskania warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów wynika z przedłożonego przez skarżącą zaświadczenia z uczelnie z dnia [...] października 2013 r. i jest jednocześnie przesłanką określoną w ustawie o cudzoziemcach skutkującą odmową udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wobec ustalenia obligatoryjnej przesłanki do odmowy udzielenia skarżącej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określonej w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach słusznie organ odstąpił od badania czy wnioskodawczyni spełnia przesłanki określone w art. 53b ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, gdyż ustalenia te i tak nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zaskarżona decyzja odpowiada warunkom określonym w art. 107 kpa. Zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne oraz ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Zostało prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym, co ma szczególne znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 kpa. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydanej w tej sprawie decyzji wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej, jak również przepisy prawa materialnego. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.