IV SA/Wa 332/16

Dnia 10 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia: odrzucić skargę. K. O. wniosła do Sądu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 233 p.p.s.a. stanowi, że Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4% wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać stu tysięcy złotych, a wpis stały wyższy niż dziesięć tysięcy złotych, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy. W myśl § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu nieruchomości – 200 zł. Wobec tego, że wraz z wniesieniem skargi skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 3 marca 2016r. (k. 10), wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia z dnia 3 marca 2016 roku został doręczony skarżącej w dniu 22 marca 2016 roku w trybie art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2; zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe; w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Przesyłka skierowana do skarżącej była dwukrotnie awizowana w dniach 8 marca 2016 roku i 16 marca 2016r. (koperta k. 13). Zakreślony termin do wniesienia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 29 marca 2016 roku. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego w zakreślonym terminie i w dniu 8 kwietnia 2016 roku złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (wniosek k. 15 – 16). Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżąca nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie i na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.