IV SA/Wa 3320/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, asesor WSA Paweł Dańczak, Protokolant referent stażysta Paulina Plichtowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2019 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę IV SA/Wa 3320/18 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] października 2018 r. po rozpatrzeniu odwołania spółki [...] S.A. z siedzibą w [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] czerwca 2018 r., znak [...] o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na wykreśleniu [...] S.A. jako władającego na zasadach posiadania samoistnego w odniesieniu do działki numer [...] położonej w obrębie [...], gmina [...]. Decyzja była wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej. Wnioskiem z [...] października 2009 r. oraz pismami z [...] grudnia 2009 r., z [...] stycznia 2010 r., i z [...] lutego 2010 r., [...] S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w [...] wystąpiła do Starosty [...] o wykreślenie wpisu [...] S.A. jako władający na zasadach posiadania samoistnego w ewidencji gruntów i budynków m.in. w odniesieniu do działki oznaczonej numerem [...] położonej w obrębie [...], gmina [...]. Decyzją z [...] kwietnia 2010 r., znak [...] Starosta [...] postanowił odmówić wprowadzenia tej zmiany. Po rozpatrzeniu odwołania spółki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2010 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Starosta [...] przeprowadził ponownie postępowanie. Pismem z [...] sierpnia 2010 r. przedstawiciel wnioskodawcy poinformował Starostę [...], iż naniesienia znajdujące się na linii wąskotorowej [...] są własnością [...] S.A. [...] sierpnia 2010 r. przeprowadzono oględziny m.in. działki numer [...]. Postanowieniem z [...] września 2010 r. Starosta [...] zawiesił prowadzone postępowanie w związku z pismem strony z [...] sierpnia 2010 r. o zawieszenie postępowania w sprawie dokonania zmiany w ewidencji gruntów. Pismem z [...] grudnia 2011 r. wnioskodawca zwrócił się z prośbą o nieuwzględnienie w złożonym wniosku działki numer [...] położonej w obrębie [...] odnośnie wykreślenia wnioskodawcy, jako władającego na zasadach posiadania samoistnego. Uwzględniając, iż na przedmiotowej nieruchomości usytuowany jest budynek mieszkalny, który w myśl ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego podlega sprzedaży na rzecz dotychczasowych najemców. Wskazano również, że infrastruktura kolejowa na przedmiotowych nieruchomościach została zdemontowana. Następnie w związku z ww. wnioskiem oraz wnioskiem z [...] stycznia 2012 r., Starosta [...] postanowieniem z [...] lutego 2012 r. wszczął ww. postępowanie administracyjne. [...] kwietnia 2012 r. przeprowadzono oględziny na gruncie w celu stwierdzenia czy na terenach ówczesnej kolejki wąskotorowej [...] została zdjęta infrastruktura kolejowa. Sporządzono protokół z ww. oględzin nieruchomości, stwierdzono, że szyny i podkłady kolejowe na odcinku od [...], gminna [...] do miasta [...] za wyjątkiem skrzyżowania z drogami publicznymi zostały usunięte. Pismem z [...] czerwca 2012 r. Starosta [...] wystąpił do Wojewody [...] o udzielenie informacji, na jakim etapie jest sprawa z postępowania wszczętego z wniosków złożonych [...] września 2003 r. przez [...] S.A. Pismem z [...] listopada 2012 r. wnioskodawca poinformował, że wnioski na terenie gminy [...] datowane są z grudnia 1998 r., natomiast wnioskiem z [...] września 2003 r. zmieniono kwalifikację prawną wniosku z art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami na art. 37a ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego, jak też, że wnioskodawca wniósł o umorzenie postępowań uwłaszczeniowych wszczętych na wniosek, co umożliwi Staroście [...] zrealizowanie wniosku z 2009 r. Decyzją Wojewody [...] m.in. nr [...], znak [...] z [...] lutego 2013 r. umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z [...] grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo [...], którego następcą prawnym jest [...] S.A. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w powiecie pułtuskim, w gminie [...], w obrębie [...]. Decyzja nie obejmuje działki [...]. Pismem z [...] maja 2013 r. Starosta [...] wystąpił do Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej o wszczęcie z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] m.in. decyzji nr [...]. Z kolei w wyniku podziału nieruchomości zatwierdzonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2017 r. znak: [...], działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...] została podzielona na działki o numerach ewidencyjnych [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha, zgodnie z mapą z projektem podziału przyjętą do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] czerwca 2017 r. pod nr [...]. Podział miał na celu wydzielenie z nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] działki numer [...] niezbędnej do realizacji inwestycji celu publicznego oraz działki numer [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym z dostępem do drogi publicznej. Z uwagi na fakt, że ww. nieruchomość posiada nieuregulowany stan prawny, organ administracji publicznej zobligowany był do zastosowania procedury wynikającej z art. 97a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Decyzją z [...] kwietnia 2018 r. znak [...] Starosta [...] orzekł m.in. o nabyciu przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, oznaczonej, jako działka ewidencyjna numer [...] położonej w obrębie [...] pod realizację celu publicznego polegającego na budowie ścieżki rowerowej poprzedzonej wnioskiem nr [...] (data wpływu do urzędu [...] luty 2015 r.). Wójt Gminy [...] wystąpił o wywłaszczenie m.in. działki numer [...] posiadającej nieuregulowany stan prawny. Decyzja Starosty [...] dotycząca nadania prawa własności Gminie [...] stała się ostateczna z [...] czerwca 2018 r. [...] czerwca 2018 r. w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...] została wprowadzona z urzędu zmiana znak: [...] na podstawie ww. decyzji [...] z [...] kwietnia 2018 r. polegająca na wpisaniu Gminy [...], jako właściciela w miejsce Skarbu Państwa [...] S.A. [...], jako posiadacza samoistnego w odniesieniu do działki [...] o pow. [...] ha. Decyzją, znak [...] z [...] czerwca 2018 r. Starosta [...] orzekł o umorzeniu, jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na wykreśleniu spółki jako władającego na zasadach posiadania samoistnego w odniesieniu do działka numer [...] położonej w obrębie [...], gmina [...]. Spółka wniosła odwołanie od tej decyzji kwestionując, że podział działki nr [...] został dokonany w celu wydzielenia gruntu z przeznaczeniem na realizację celu publicznego polegającego na budowie ścieżki rowerowej. Zdaniem spółki podział ten został dokonany wadliwie, bowiem wywłaszczenie winno obejmować jedynie teren niezbędny na realizację celu publicznego. W ocenie Skarżącego - zarówno decyzja podziałowa, jak i orzekająca o wywłaszczeniu na rzecz gminy Winnica wydane zostały z naruszeniem art. 28 k.p.a. gdyż spółka miała w tych postępowaniach oczywisty interes prawny - jest, bowiem podmiotem władającym na zasadach posiadania samoistnego i jako właściciel budynku mieszkalnego posadowionego na działce [...] jest uprawniona do pozyskania prawa do gruntu stanowiącego działkę nr [...] sprzed podziału. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.) określa ewidencję gruntów i budynków, jako systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Utrzymanie ewidencji w stanie aktualności następuje poprzez wprowadzenie do operatu zmian, jeśli takowe zaszły, w danych objętych ewidencją gruntów zgodnie z § 45 w/w rozporządzenia. Stosownie do art. 24 ust. 2a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawą aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków są: przepisy prawa, dokumenty, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ustawy, materiały zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także postępowanie przeprowadzone w razie wykrycia błędnych informacji. Dokumentami, o których mowa są m.in. odpisy ostatecznych decyzji administracyjnych, wraz z załącznikami oraz innymi dokumentami stanowiącymi integralną ich część, w sprawie o: nabyciu, zmianie lub utracie prawa własności do nieruchomości, a w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego także o nabyciu, zmianie lub utracie prawa użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub innej formy władania tą nieruchomością oraz podziale nieruchomości, o których mowa w art. 23 ust. 3 pkt 1 lit. a i b ww. ustawy. Wprowadzenie zmian następuje z urzędu lub na wniosek osób mających w tym interes prawny i o ile wymagają one dodatkowych wyjaśnień dokonywane są poprzez wydanie decyzji administracyjnej rozstrzygającej, co do istoty sprawę. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że zmiany przedmiotowe w ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...], gmina [...] zostały wprowadzone na podstawie decyzji Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2017 r. znak: [...]. Działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...] została podzielona na działki o numerach ewidencyjnych [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha, natomiast zmiany podmiotowe na podstawie decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2018 r., znak [...] polegające na wpisaniu Gminy [...], jako właściciela w miejsce Skarbu Państwa [...] S.A. [...], jako władającego na zasadach posiadania samoistnego w odniesieniu do działki [...] o pow. [...] ha. Odnośnie zabudowanej działki numer [...] pozostawiono wpis bez zmian tj. Skarb Państwa [...] S.A. [...] - władanie samoistne. Pismo z [...] grudnia 2011 r., znak [...] oraz z [...] stycznia 2012 r., znak [...] złożone przez wnioskodawcę odnośnie zmiany wniosku o wykreślenie z ewidencji gruntów i budynków ww, podmiotu, jako władającego na zasadach posiadania samoistnego w zakresie działki numer [...] prawa do gruntu w związku z posadowionym na nim budynkiem mieszkalnym, nie mogą być uwzględnione wobec obecnego stanu faktycznego i prawnego, gdyż ewidencja gruntów i budynków jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach i budynkach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne. Wpisy w niej zawarte mają charakter deklaratoryjny, nie kształtują nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdzają stan prawny wynikający z dokumentów, których zmiana może być dokonywane jedynie w trybie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że organ ewidencyjny nie może w sposób dowolny dokonywać zmian w prowadzonej ewidencji gruntów i budynków. Aktualne zapisy w rejestrze ewidencji gruntów zostały dokonane na podstawie obowiązującej, prawomocnej i niepodważonej decyzji Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2017 r. znak: [...] oraz decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2018 r., znak [...], tak, więc na obecnym etapie za prawidłowe należy uznać, jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegające na wykreśleniu [...] S.A. jako władającego na zasadach posiadania samoistnego odnośnie działki numer [...] położonej w obrębie [...], gmina [...]. Spółka wniosła skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że spółka podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w odwołaniu. W uzasadnieniu decyzji [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego potwierdził, że podział działki Nr [...] miał na celu wydzielenie gruntu niezbędnego dla realizacji celu publicznego, jakim jest ścieżka rowerowa, która powinna przebiegać wzdłuż północnego pasa działki Nr [...], jako przedłużenie dz. Nr [...]. Zatem wydzielenie działki pod ścieżkę rowerową nie powinno przekraczać 1/8 powierzchni działki Nr [...], zaś wydzielona na ścieżkę rowerową działka stanowi ca 4/5 powierzchni dzielonej działki. Jest zatem sprawą oczywistą, że pozostała część tej nieruchomości nie będzie wykorzystana na cel publiczny określony w decyzji Starosty [...] z [...].04.2018r. Konsekwencją tej decyzji jest wprowadzenie z urzędu zmiany w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...], polegająca na wpisaniu Gminy [...] jako właściciela w miejsce zapisu Skarb Państwa [...] S. A. [...], jako posiadacza samoistnego w odniesieniu do działki [...]. Wydzielenie z działki Nr [...] działki o powierzchni niezbędnej na cel publiczny i pozostawienie takiego zapisu w ewidencji gruntów znacznie ułatwiłoby uregulowanie prawa własności do zajmowanego przez kolej od daty budowy kolejki wąskotorowej [...] działki gruntu. Takie działania terenowych organów administracji państwowej nie spełniają wymogów z art, art. 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy w przypadku stwierdzenia uchybień w postępowaniu organów administracyjnych zaistniałych w toku wykonywania ustawowych obowiązków winien w przedmiotowej sprawie uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania zwłaszcza w zakresie prawidłowości i celowości podziału działki Nr [...] w sposób dokonany przez Starostę [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] października 2018 r. , jak też utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z [...] czerwca 2018 r. nie naruszają przepisów prawa. Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że w przedmiotowej sprawie zachodzi przeszkoda uniemożliwiająca merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie wpisu [...] S.A. jako władającego (posiadacza samoistnego) w odniesieniu do działki nr. [...] w postaci wprowadzonej z urzędu przez organ zmiany podmiotowej obejmującej wpis Gminy [...] jako właściciela tej działki. Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił przepis art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z jego brzmieniem (§ 1 ), gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio: w całości albo w części. Według § 2 tego przepisu organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie jeżeli wystąpi o to strona na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle lub nie ma ich do rozpoznania sprawy w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezzasadność żądania strony, w przeciwieństwie do bezprzedmiotowości, nie może jednak prowadzić do umorzenia postępowania. Przedmiot postępowania istnieje m.in. wtedy, gdy nie zostało jeszcze w sprawie podjęte ostateczne rozstrzygnięcie, a organ administracji jest uprawniony do władczego działania w tym zakresie. O bezprzedmiotowości postępowania, a także braku podstaw do wydania merytorycznej decyzji należy mówić z pewnością wówczas, gdy zachodzi przeszkoda do określenia praw i obowiązków konkretnego podmiotu a więc, gdy tak naprawdę nie istnieje cel dla którego postępowanie administracyjne toczy się. W niniejszej sprawie taka przeszkoda do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej zmiany podmiotowej w ewidencji gruntów i budynków w zakresie wpisu obejmującego stronę skarżącą zachodziła. W dacie wydania decyzji przez organ I instancji strona skarżąca nie figurowała już w ewidencji gruntów i budynków jako podmiot władający działką nr. [...], która powstała z podziału działki nr. [...] objętej wnioskiem. Nie istniał zatem cel dla którego postępowanie miałoby być prowadzone. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów i budynków stanowi system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Istotą ewidencji jest więc systematyczne gromadzenie i aktualizowanie jednolitego dla kraju zbioru powyższych informacji. Z przepisów rozdziału 3 rozporządzenia regulującego prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych wynika, że podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, to znaczy zasada utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Ustawowy obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi spoczywa na staroście (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). Postępowanie aktualizacyjne ma na celu utrzymanie takiego stanu operatu ewidencyjnego, aby dane w nim zawarte były zgodne zarówno z okolicznościami faktycznymi jak i stanem prawnym. Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych może nastąpić z urzędu lub na wniosek. Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji. W toku trwającego od 2009 r. postępowania w przedmiocie zmiany podmiotowej zawnioskowanej przez uprawniony podmiot tj. stronę skarżącą jako władającego gruntem na zasadzie samoistnego posiadania, doszło do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków na skutek przeprowadzonych postępowań administracyjnych i wytworzonych w nich dokumentów stanowiących podstawę do dokonania zmiany przedmiotowej (podział działki nr. [...]) i zmiany podmiotowej (wpis Gminy [...] jako właściciela działki nr. [...] na podstawie decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2018 r. Starosta miał obowiązek dokonać z urzędu przedmiotowych zmian w ewidencji po przekazaniu ostatecznych decyzji administracyjnych stanowiących podstawę wpisów. Z tą chwilą przestał istnieć przedmiot postępowania zainicjowanego przez stronę skarżącą. W ocenie sądu tak naprawdę już od wielu lat istniała przesłanka zobowiązująca organ do rozważenia zasadności umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie zmiany podmiotowej dotyczącej działki nr. [...], ponieważ strona skarżąca będąca wnioskodawcą, w piśmie z [...] grudnia 2011 r. cofnęła wniosek w tym zakresie (wnosząc o nieuwzględnianie w złożonym wniosku działki nr. [...]). Organ miał obowiązek rozważyć zgodnie z art. 105 § 2 k.p.a. czy umorzeniu postępowania nie sprzeciwia się interes społeczny, skoro wnioskodawca nie był zainteresowany popieraniem wniosku, a inne strony w postępowaniu nie występowały. To jednak, że organ zaniechał swojego obowiązku, nie ma wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Ewidencja gruntów i budynków ma wyłącznie charakter rejestrowy obrazujący stan faktyczno-prawny ustalony w innych trybach i przez inne organy i oparty na odpowiednich dokumentach. Ujawnienie danych w ewidencji ma więc charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan już istniejący. Tak ustalony aktualny stan prawny nieruchomości w oparciu o wydane decyzje administracyjne i wprowadzony do ewidencji zgodnie z obowiązującymi przepisami uzasadniał zakończenie zainicjowanego postępowania decyzją o jego umorzeniu. Zarzuty sformułowane w skardze w istocie odnoszą się do decyzji administracyjnych wydanych przez organy właściwe w innych postępowaniach, które organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków zobowiązany był wziąć pod uwagę z urzędu i na ich podstawie dokonać stosownych zmian w ewidencji. Nie miał kompetencji do oceny prawidłowości ani decyzji o dokonaniu podziału nieruchomości, ani o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, ani też decyzji stwierdzającej nabycie prawa własności działki nr. [...]. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) skargę oddalił.