IV SA/Wa 3325/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. I. i J. I. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę A. I. W piśmie z dnia 21 września 2015 r. A. I. i J. I., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pn. "[...]", w części odpowiadającej ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla wymienionego wyżej przedsięwzięcia na odcinku pomiędzy ul. [...] a ul. [...]w G. Składając skargę profesjonalny pełnomocnik nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżących. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 26 października 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała profesjonalnego pełnomocnika skarżących do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictw procesowych do reprezentowania skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik nadesłał w ustawowym terminie pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżącego J. I., nie nadesłał zaś pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej A. I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżących nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej A. I. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącej A. I. w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi, bowiem jako profesjonalny pełnomocnik – będący adwokatem – ze względu na posiadane kwalifikacje zawodowe i wiedzę prawniczą oraz doświadczenie życiowe, powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych oraz wiedzieć i potrafić przewidzieć grożące konsekwencje związane z ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego będącymi wynikiem zaniechania dokonania w ustawowym terminie nałożonych obowiązków formalno-procesowych. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżących nie złożył dokumentu pełnomocnictwa do reprezentowania A. I., a więc nie uzupełnił braku formalnego skargi wniesionej w jej imieniu, to zaś obliguje Sąd do odrzucenia skargi A. I. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.