IV SA/Wa 333/17
WyrokWSA w Warszawie2017-10-04
Skład orzekający: Grzegorz Rząsa, Anna Sękowska, Agnieszka Wójcik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy porozumienie zawarte pomiędzy użytkownikiem wieczystym nieruchomości a syndykiem masy upadłości, dotyczące rozliczeń finansowych związanych z usunięciem awarii hydrantów, wyłącza prawo użytkownika wieczystego do dochodzenia odszkodowania za udostępnienie nieruchomości i szkody powstałe w związku z tym udostępnieniem na podstawie art. 124b ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji błędnie zinterpretowały art. 124b ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przyjmując, że porozumienie zawarte między stronami wyłącza prawo do odszkodowania. Przepis ten stanowi o prawie do odszkodowania za udostępnienie nieruchomości i szkody, a jego zastosowanie nie jest zależne od tego, czy udostępnienie nastąpiło na podstawie decyzji zobowiązującej, czy na podstawie postanowień porozumienia. Organ administracji ma obowiązek ustalić odszkodowanie, chyba że jego wysokość została uzgodniona między stronami.Stan faktyczny
Spółka V. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta odmawiającą ustalenia odszkodowania za udostępnienie części nieruchomości na okres jednej doby w celu usunięcia awarii hydrantu oraz za szkody z tym związane. Organy administracji uznały, że porozumienie zawarte między spółką a syndykiem masy upadłości wyłącza możliwość ustalenia odszkodowania, ponieważ wszelkie rozliczenia finansowe zostały uzgodnione w tym porozumieniu. Spółka zarzuciła organom nierozpoznanie zarzutów, błędne ustalenie stanu faktycznego i naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta m. [...], zasądził od Wojewody na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Anna Sękowska (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o. o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta m. [...] [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej V. Sp. z o. o. z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] listopada 2016 r, znak [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...], orzekającą o odmowie ustalenia na rzecz spółki [...] Sp. z o.o. odszkodowania za udostępnienie, na okres 1 doby, części nieruchomości położonej w W. przy pl. [...], stanowiącej obecnie dz. ew. [...] z obrębu [...] i dz. ew. [...] z obrębu [...], o powierzchni [...] m2 – w celu wykonania czynności związanych z usuwaniem awarii urządzenia hydrantowego, stanowiącego element sieci wodociągowej oraz o powierzchni [...] m2 – w celu zapewnienia dojazdu do uszkodzonego urządzenia hydrantowego oraz za szkody i zmniejszenie się wartości wyżej opisanej nieruchomości, powstałe na skutek tego udostępnienia.
Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu [...] grudnia 2014r. Prezydent W. wydał decyzję Nr [...] zobowiązującą użytkownika wieczystego – spółkę [...] Sp. z o.o., do udostępnienia syndykowi masy upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej, części nieruchomości położonej w W. przy pl. [...], stanowiącej część dz.ew. [...] z obrębu [...]: o powierzchni [...] m2- w celu wykonania czynności związanych z usuwaniem awarii urządzenia hydrantowego, stanowiącego element sieci wodociągowej oraz o powierzchni [...] m2 - w celu zapewnienia dojazdu do uszkodzonego urządzenia hydrantowego z całej powierzchni działki, tj. [...] m2 (zgodnie z załącznikiem mapowym nr 1, stanowiącym integralną część decyzji), na okres 1 doby.
Decyzja ta została z urzędu sprostowana postanowieniem [...] z dnia [...] marca 2015r. w zakresie oznaczenia w legendzie załącznika graficznego zakresu zajęcia działki.
W związku z faktem, że w/w decyzja stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji, syndyk masy upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej wyraził wolę przystąpienia do wykonania prac w dniu 4 marca 2015r. i zwrócił się z prośbą o przeprowadzenie oględzin działki przed jej zajęciem oraz po zakończeniu prac.
W związku z powyższym pracownik Urzędu W. powiadomił drogą elektroniczną spółkę [...] Sp. z o.o. i wykonawcę robót o planowanych oględzinach nieruchomości w dniu 4 marca 2015r. o godzinie 9:00 oraz, po wykonaniu prac, w dniu 5 marca 2015r. o godzinie 10:00.
W odpowiedzi na w/w e-maila, dnia 26 lutego 2015r. drogą telefoniczną D. K., członek zarządu spółki [...] Sp. z o.o. oświadczył, że nie zamierza wpuścić w dniu 4 marca 2015r. na dz. ew. [...], będącą w użytkowaniu wieczystym spółki [...] Sp. z o.o., ani syndyka masy upadłości [...], ani pracowników Urzędu W.
W dniu 4 marca 2015r. pracownicy Urzędu W. stawili się na dz. ew. [...], na której urządzony został parking [...], w bezpośrednim sąsiedztwie dz. ew. [...]. Oględziny wykazały, że nie ma dostępu do dz. ew. [...] od strony wskazanej na załączniku graficznym do decyzji [...]
Dnia 4 marca 2015r. D. K.; skierował do Urzędu m. W. e-maila, z którego wynikało, że Spółka przygotowała nieruchomość zgodnie z pismem do udostępnienia w dniu 4 marca 2015r.. Zorganizowany został projekt awaryjnego parkingu, najemcy zostali poinformowani o planowanym zajęciu, a firmy korzystające z parkingu przeparkowały samochody, lecz nikt nie zgłosił przybycia ani spółce [...] Sp. z o.o., ani bezpośrednio ochronie czekającej przy wjeździe na teren nieruchomości. Pan D. K. oświadczył dalej, że spółka [...] Sp. z o.o. wypełniła swoje zobowiązanie i uważa decyzję [...] za wykonaną, a co za tym idzie, żąda zadośćuczynienia w wysokości poniesionych strat z tytułu wstrzymania działalności oraz bezzasadnie poniesionych kosztów w wysokości [....] zł netto.
Pismem zaś dnia 27 kwietnia 2015r., spółka [...] Sp. z o.o., wskazała że zgodnie z żądaniem syndyka udostępniła część nieruchomości wskazanej w decyzji i poprzez wstrzymanie działalności przez okres dwóch dni poniosła koszty oszacowane na kwotę [....] zł.
W dniu 14 września 2015r. do Urzędu m. W. wpłynęło pismo syndyka masy upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej, który przedstawił m. in. kopię protokołu z dnia 7 września 2015r. odbioru prac związanych z usunięciem awarii urządzeń hydrantowych na dz. ew. [...] z obrębu [...], położonej w W. przy pl. [...], której właścicielem jest Skarb Państwa, a użytkownikiem wieczystym – [...] Sp. z o.o z siedzibą w W. W protokole tym stwierdzono m. in., że wszelkie rozliczenia finansowe dotyczące usunięcia awarii hydrantów zostały uzgodnione w podpisanym pomiędzy stronami Porozumieniu.
Biorąc pod uwagę fakt, że obie strony postępowania przedstawiły jednakowo brzmiące egzemplarze porozumienia zawierającego rozliczenie wzajemnych zobowiązań – w tym za bezumowne korzystanie z nieruchomości [...] Sp. z o.o. w związku z przebiegającymi przez nią przewodami i urządzeniami [...] Sp. z o.o. oraz protokołu odbioru prac, z którego wynika, że wszelkie rozliczenia finansowe dotyczące usunięcia awarii hydrantów zostały uzgodnione w tymże porozumieniu, Prezydent W. uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do ustalenia odszkodowania na rzecz spółki [...] Sp. z o.o. za udostępnienie na okres 1 doby części nieruchomości stanowiącej część dz.ew. [...] z obrębu [...].
Po rozpatrzeniu odwołania spółki [...] Sp. z o.o. Wojewoda [...] utrzymał decyzję Prezydenta W. w mocy, wskazując że wobec ustalenia iż nie doszło do faktycznego udostępnienia nieruchomości syndykowi masy upadłościowej [...] Sp. z o. o. w upadłości likwidacyjnej, a czynności zostały wykonane w oparciu o porozumienie, prawidłowe było orzeczenie o odmowie ustalenia odszkodowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła spółka [...] Sp. z o. o. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka"), zarzucając zaskarżonej decyzji:
- nierozpoznanie zarzutów wskazanych w odwołaniu i zaakceptowanie przez organ lI instancji nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego przez organ I instancji polegającego na nieuprawnionym i bezpodstawnym przyjęciu, że porozumienie z dnia [...] lipca 2015 r. zawarte pomiędzy Skarżącą a [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej obejmuje również kwestię przedmiotowego postępowania administracyjnego tj. kwestię ustalenia wysokości odszkodowania za udostępnienie przez Skarżącą nieruchomości;
- błędne ustalenie, że Skarżąca nie udostępniła nieruchomości, podczas gdy Skarżąca – zgodnie z pismem Syndyka Masy Upadłości [...] z dnia 26 lutego 2015 r. – udostępniła nieruchomość;
- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. z art. 80 k.p.a. z art. 81 k.p.a. z art. 84 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez Organ II instancji wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, tak by ustalić zgodny z rzeczywistością stan faktyczny. Skarżąca wyjaśniła, że w szczególności naruszenie w/w przepisów polegało na nieuzasadnionym odwołaniu się zarówno przez organ I jak i II instancji do zawartego pomiędzy Spółką a Syndykiem porozumienia, które to porozumienie nie dotyczyło zaskarżonej przez Spółkę decyzji, jak również nie regulowało tej kwestii;
- art. 10 k.p.a w zw. z art. 136 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie na etapie postępowania odwoławczego wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę skarżącą tj. nie przesłuchanie w charakterze strony M. K. oraz D. K. co było istotne w kontekście błędnego ustalenia przez organy, że nieruchomość nie została udostępniona;
- art. 107 k.p.a. poprzez sporządzenie decyzji niezgodnie z wymogami przewidzianymi w w/w artykule, a także całkowite pominięcie rozpoznania zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, w szczególności nie wyjaśnienie dlaczego organ uznał, że mimo iż przepisy ustawy wprost nakazują ustalenie i wypłacenie odszkodowania, nie zostało ono Spółce pomimo udostępnienia nieruchomości przyznane i wypłacone;
- art. 11 k.p.a. poprzez nie ustosunkowanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich podnoszonych w odwołaniu zarzutów, a nadto lakoniczne i powierzchowne uzasadnienie decyzji w żaden sposób nie wyjaśniające przesłanek jej podjęcia, w szczególności całkowite pominięcie faktu poniesionej przez Spółkę szkody, którą w/w Spółka oszacowała na kwotę [...] zł i przedłożyła na tą okoliczność niezbędne dokumenty potwierdzające poniesioną przez Spółkę szkodę w w/w wysokości;
- art. 138 § 2 k.p.a poprzez nie uchylenie decyzji organu pierwszej instancji podczas gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
- wydanie jej z rażącym naruszeniem art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, tj. z rażącym naruszeniem prawa strony do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie albowiem absolutnie roczny okres na rozpoznanie odwołania nie mieści się w granicach rozsądnego terminu.
Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty, Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów ze wskazanych dokumentów, tj. pozwu syndyka o zapłatą [...] zł., która to sprawa toczy się przed Sądem Okręgowym w [...], [...] Wydział Gospodarczy, sygn. akt [...], pozwu syndyka o zapłatę [...] zł, która to sprawa toczy się przed Sądem Okręgowym w [...], [...] Wydział Gospodarczy, sygn. akt [...], na okoliczność wytoczenia przez Syndyka powództwa pomimo zawartego porozumienia, oraz pisma z [...] Urzędu Wojewódzkiego w W., Wydziału Skarbu Państwa i Nieruchomości z dnia [...].12.2016 r. z treści którego wynika, że przedmiotowa sprawa miała skomplikowany charakter i wymagała szczegółowej analizy materiału dowodowego jak również przestudiowania orzecznictwa sądowego w tej materii, podczas gdy z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, by organ II instancji dokonał skrupulatnej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, odwołał się i uzasadnił wszystkie zarzuty sformułowane w odwołaniu przez Skarżącego, a także nie przedstawił procesu myślowego, który doprowadził go do wniosku w postaci "utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji", jak również nie zostały przedstawione żadne judykaty potwierdzające stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Nadto Skarżąca wniosła o uwzględnienie wniesionej skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jak również uchylenie decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącej, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem organy dopuściły się błędnej wykładni przepisu art. 124b ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm., dalej "u.g.n.").
Stosownie do powołanego przepisu za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania.
Przepis ten jest jednoznaczny i stanowi o prawie właściciela (użytkownika wieczystego bądź innej osoby, której przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości) do uzyskania odszkodowania w wypadkach w nim przewidzianych. I tak odszkodowanie o którym mowa w tym przepisie, przysługuje za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności, o których mowa w ust. 1. Udostępnienie nieruchomości, o którym mowa w art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczy natomiast wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów.
Organ oceniając zatem zasadność przyznania odszkodowania, ma obowiązek stwierdzić czy nastąpiło udostępnienie nieruchomości celem przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1 art. 124b oraz czy i jakie szkody powstały w związku z wykonywaniem tych czynności. Takie bowiem przesłanki ustalenia odszkodowania przewidział ustawodawca.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że nie mogą uprawnienia do domagania się odszkodowania wyłączyć postanowienia porozumienia zawartego między stronami, w szczególności gdy strona uprawniona neguje zakres tego porozumienia. Nie jest bowiem rzeczą organów administracji publicznej dokonywania oceny postanowień umownych. Tym bardziej, że obowiązek ustalenia odszkodowania stanowi obowiązek ustawowy organu i tylko wówczas jest on z niego zwolniony, gdy ziści się przesłanka przewidziana w zdaniu pierwszym art. 124b ust. 4, tzn. gdy wysokość odszkodowania uzgodnią strony. W przeciwnym wypadku organ ma obowiązek ustalić odszkodowanie za udostępnienie nieruchomości oraz za szkody powstałe w związku z wykonaniem czynności dla których to udostępnienie zostało dokonane.
W rozpoznanej sprawie natomiast organy obydwu instancji uznały, że porozumienie zawarte pomiędzy stronami wyłączyło zasadność przyznania odszkodowania, co jest – jak wyżej wskazano – niezasadne szczególnie w obliczu twierdzeń Skarżącego iż nie zrezygnował on z przysługującego mu prawa do odszkodowania. Przy tym organ odwoławczy uznał, że przyznanie odszkodowania nie jest zasadne, gdyż udostępnienie nieruchomości odbyło się na skutek wykonania postanowień zawartego przez spółkę [...] Sp. z o. o. oraz syndyka masy upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej. Twierdzenie to nie jest jednak, zdaniem Sądu, uprawnione. Z brzmienia przepisu art. 124b ust. 4 u.g.n. nie wynika wcale, że odszkodowanie przysługuje wyłącznie w razie udostępnienia nieruchomości w wyniku wykonania decyzji zobowiązującej do jej udostępnienia. Okoliczność zatem, że udostępnienie nieruchomości mogłoby nastąpić wskutek wykonania postanowień porozumienia pozostaje bez znaczenia dla ustalenia odszkodowania.
W ponownym postępowaniu konieczne będzie zatem podjęcie rozstrzygnięcia zgodnie z brzmieniem art. 124b ust. 4 u.g.n po ustaleniu czy i kiedy doszło do udostępnienia nieruchomości oraz czy w związku z wykonaniem czynności powstała jakaś szkoda.
Z uwagi na fakt, że kwestia wysokości odszkodowania nie była przedmiotem rozważań organów, wypowiedzenie się w tym zakresie przez Sąd jest przedwczesne.
Sąd również wyjaśnia, że przedmiotem postępowania nie była kwestia bezczynności organów bądź przewlekłości postepowania, stąd zarzuty podniesione w tym zakresie, jak i zgłoszone wnioski dowodowe, nie mogły zostać uwzględnione.
Nadto Sąd nie uwzględnił pozostałych wniosków dowodowych, mając na uwadze fakt, że w myśl art. 106 § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a) sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przywołane przez Skarżącą dokumenty powyższych warunków nie spełniły.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. w związku z art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji, uznając to za konieczne dla końcowego załatwienia sprawy. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając ich zwrot na rzecz Skarżącego w kwocie równej uiszczonemu przezeń wpisowi sądowemu (200 zł.)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło