IV SA/Wa 334/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Wanda Zielińska - Baran, Sędziowie sędzia NSA Tadeusz Cysek, sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów - stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji - IVSA/Wa334/05 UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Wojewoda [...] w wyniku rozpatrzenia odwołania J. G. od decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] maja 2003r. orzekającej o odmowie dokonania zmiany w ewidencji gruntów obrębu [...] w poz. rejestru nr [...], polegającej na uwidocznieniu J. G. jako władającego działką ew. nr [...] o pow. [...] m2, położoną w W. przy ul. [...], stanowiącą nieruchomość "W.", na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż przedmiotowa nieruchomość posiada uregulowany stan prawny, znany jest jej właściciel, założona jest księga wieczysta, nie ma zatem podstaw do ujawnienia władającego innego niż właściciel, tym bardziej że J. G. nigdy nie figurował w ewidencji gruntów jako władający działką nr [...]. W niniejszej sprawie nie ma zaś zastosowania art. 51 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086). Ponadto organ wskazał, iż zapisy ewidencji gruntów mają charakter techniczno-deklaratoryjny. Organ prowadzący ewidencję gruntów rejestruje jedynie stan prawny nieruchomości ustalony w innym trybie – orzeczenia sądowe, akty notarialne. Nie może on zaś samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, czego domaga się J. G. Ze skargą na tę decyzję wystąpił J. G. Wskazał, iż od 1975 roku, jako właściciel działki Nr [...], faktycznie włada przedmiotową nieruchomością, wobec powyższego zasadnym jest wpisanie jego nazwiska w rejestrze gruntów jako władającego. Zarzucając błędność zapisów w ewidencji gruntów Dzielnicy [...], dotyczących wymienionej nieruchomości gruntowej, przedstawił w sposób chronologiczny kwestie własnościowe dotyczące niniejszej nieruchomości. Zarzucił również urzędnikom gminy [...] niewłaściwe wykonywanie powierzonych im obowiązków. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i niezależnie od podniesionych w niej zarzutów dokonuje kontroli legalności zaskarżonych aktów. Działając na podstawie wymienionego przepisu Sąd z przyczyn, o których poniżej, doszedł do przekonania, że Wojewoda [...] nie był właściwy rzeczowo do rozpoznania niniejszej sprawy jako organ II instancji i w związku z tym zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności przewidzianą w art. 156 § 1 pkt.1 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżący zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji organu I instancji prawidłowo skierował odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Z akt sprawy nie wynika, natomiast aby zaskarżona decyzja wydana została przy jakimkolwiek udziale wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, który to stosownie do treści art. 7b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, jest w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Zatem tylko wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako organ administracji publicznej uprawniony był do wykonania powierzonych mu z mocy ustawy zadań. Należy bowiem wskazać, iż w świetle cytowanego przepisu, ustawa prawo geodezyjne i kartograficzne dokonała wyraźnego wyodrębnienia wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, wskazując go wprost jako organ wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Wprawdzie przepis art. 7b ust 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowi, że wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działa w imieniu wojewody, niemniej jednak nie oznacza to, że wojewoda może dowolnie, w zależności od swego uznania przejmować zadania powierzone wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Zadania wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego określone w art. 7 b ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowią bowiem jego zadania własne, a zatem niemożliwym było, aby wojewoda mógł je wykonywać zamiast lub obok wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Przy przyjęciu odmiennego poglądu za nieracjonalne uznać należałoby wyodrębnianie wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako organu administracji publicznej. Wykonanie przez Wojewodę [...] zadania, które zgodnie z ustawą przepisane zostało innemu organowi, tzn. w przedmiotowej sprawie wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, stanowi naruszenie właściwości oznaczające wadliwość o charakterze kwalifikowanym, będące podstawą stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 pkt 1 Kpa. Z uwagi na charakter przyczyny wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego Sąd nie ustosunkował się do zarzutów skargi. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.