IV SA/Wa 3340/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania pozwolenia zintegrowanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] cofnął bez odszkodowania L. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. pozwolenie zintegrowane – udzielone decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] – na eksploatację instalacji do składowania odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne zlokalizowanej w K., gm. S., o zdolności przyjmowania ponad 10 ton odpadów na dobę i całkowitej pojemności ponad [...] ton. Minister Środowiska, po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na powyższą decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] października 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła L. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym. W toku postępowania wpłynął do akt sprawy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem spowoduje dla skarżącej znaczną szkodę, a skutki wykonania decyzji będą nieodwracalne. Działalność Spółki opiera się na unieszkodliwianiu odpadów i jest to jedyna działalność gospodarcza skarżącej, która stanowi jedyne źródło jej dochodu. Zatem cofnięcie pozwolenia zintegrowanego na eksploatację instalacji do składowania odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, uniemożliwia podmiotowi prowadzenie działalności związanej z unieszkodliwianiem odpadów. Wykonanie decyzji spowoduje dla skarżącej ogromne straty materialne, Spółka straci bowiem swoje jedyne źródło dochodu. Zagrozi to dalszemu funkcjonowaniu skarżącej, która poniosła znaczne nakłady na budowę składowiska odpadów i nie dysponuje innym majątkiem poza zakładem w K.. Utrata uprawnień, jakim jest pozwolenie zintegrowane, do prowadzenia zakładu spowoduje utratę dochodów i zakłóci płynność finansową skarżącej. Skarżąca posiada bowiem m. in. zobowiązania z tytułu opłaty za korzystanie ze środowiska, zaś brak dochodów uniemożliwi skarżącej spłatę tych zobowiązań. Ponadto skarżąca prowadzi rekultywację składowiska w miejscowości K.. Wstrzymanie działań rekultywacyjnych, wobec braku środków na ich prowadzenie, skutkować będzie nałożeniem na skarżącego kar administracyjnych na podstawie ustawy o odpadach. Spółka podała ponadto, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Dotychczasowe wstrzymanie działalności oraz cofnięcie pozwolenia zintegrowanego uniemożliwiały Spółce osiąganie jakichkolwiek przychodów, co jedynie pogłębiało problemy finansowe oraz prowadzić może do konieczności ogłoszenia upadłości. Brak przychodów uniemożliwia skarżącej także dokonywanie płatności czynszu dzierżawnego wobec Gminy S., właściciela terenu, na którym zlokalizowane jest składowisko w K.. W konsekwencji Gmina może przejąć zakład skarżącej po rozwiązaniu umowy dzierżawy, a odzyskanie zakładu, nawet w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, nie będzie możliwe. Cofnięcie pozwolenia zintegrowanego faktycznie prowadzi do zamknięcia zakładu, co spowoduje również konieczność zwolnienia w zasadzie wszystkich pracowników Spółki, gdyż skarżąca nie prowadzi innej działalności i nie jest w stanie utrzymać dotychczasowego zatrudnienia. Skarżąca nie ma też żadnych możliwości pozyskania jakiegokolwiek finansowania z zewnątrz, np. z kredytu, ponieważ nie posiada zdolności kredytowej. Skarżąca nie jest w stanie przeczekać okresu od wykonania decyzji do ewentualnego wyroku sądu administracyjnego uchylającego decyzję i utrzymać zakład w K.. Skarżąca podała, że w przypadku, gdy Sąd uchyli zaskarżoną decyzję, to wobec utraty płynności finansowej, utraty zakładu w K. i ogłoszenia upadłości, skutków wywołanych tą decyzją nie będzie można odwrócić. Pełnomocnik skarżącej podkreślił przy tym, że składowisko nie oddziałuje negatywnie na środowisko i brak jest podstaw do zamknięcia zakładu, co potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1423/16 uchylający decyzję w przedmiocie wstrzymania działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów. W tych okolicznościach, w ocenie pełnomocnika skarżącej, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w pełni zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona do wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch przesłanek wymienionych w powołanym przepisie. Uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej Spółki uprawdopodobnił, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodzą przesłanki do udzielenia Spółce ochrony tymczasowej. Wstrzymanie wykonania decyzji objętej wnioskiem uzasadnione jest niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811 i z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09, LEX nr 489786 – wszystkie dostępne również na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadnił swoje żądanie i uprawdopodobnił okoliczności, które przemawiają za wystąpieniem przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykonanie decyzji całkowicie uniemożliwi skarżącej prowadzenie jej podstawowej i wyłącznej działalności gospodarczej, którą – w świetle złożonego do akt sprawy odpisu z KRS – jest zbieranie, przetwarzanie i unieszkodliwianie odpadów. Natychmiastowe wykonanie decyzji objętej wnioskiem, przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowego w przedmiocie tej decyzji, może obiektywnie doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci utraty płynności finansowej i w konsekwencji likwidacji prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, które to okoliczności są uznawane w orzecznictwie sądów administracyjnych za okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, w rozumieniu art. 61 § 3 powołanej ustawy, które w sposób nieodwracalny mogą wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy na rynku. Jednocześnie szkody te nie podlegają zwrotowi na skutek ewentualnego uwzględnienia skargi (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 328/10 i z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 941/15 – dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Uniemożliwienie prowadzenia działalności przez Spółkę może więc prowadzić do wystąpienia okoliczności podanych przez pełnomocnika skarżącej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie decyzji objętej wnioskiem uniemożliwi więc Spółce prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie określonym decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2014 r. na eksploatację instalacji do składowania odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne zlokalizowanej w [...], gm. [...], o zdolności przyjmowania ponad [...] ton odpadów na dobę i całkowitej pojemności ponad [...] ton. Zatem niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Skutki te mają charakter nieodwracalny, ponieważ nawet ponowne uruchomienie składowiska odpadów nie pozwoli na zwrot poniesionych wydatków, a więc szkoda wyrządzona w przypadku niewstrzymania wykonania decyzji mogłaby być znaczna. Biorąc więc pod uwagę faktyczne i prawne następstwa, jakie wiązałyby się z wykonaniem decyzji objętej wnioskiem, Sąd uznał, że brak wstrzymania wykonania wymienionej decyzji groziłby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.