IV SA/Wa 3351/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o wstrzymanie wykonania Uproszczonych Planów Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych położonych na terenie gmin J., L. i .S. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania Uproszczonych Planów Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych położonych na terenie gmin J., L. i S. Stowarzyszenie [...] wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia [...] na prawach strony do udziału w postępowaniu, dotyczącym sporządzania Uproszczonych Planów Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych położonych na terenie gmin J., L. i S., w tym w postępowaniu dotyczącym zgłaszania wniosków i zastrzeżeń w sprawie tych planów. W skardze tej został zawarty również wniosek o wstrzymanie wykonania ww. Uproszczonych Planów Urządzenia Lasu. Stowarzyszenie [...] wskazało, że uproszczony plan zawiera szereg niezgodności, a zastrzeżenia i wnioski złożone przez skarżące stowarzyszenie są bardzo istotne. Zdaniem strony skarżącej wykonanie ww. planów dla lasów bez uwzględnienia wniosków i zastrzeżeń strony skarżącej może doprowadzić do nieodwracalnych skutków i niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody, np. wycinki lasów, czy obrotu lasami bez zachowania prawa pierwokupu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, przy czym wstrzymanie wykonania dotyczy aktu zaskarżonego lub aktu wydanego w granicach sprawy. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 ppsa wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 objęte będą akty wydane w pierwszej instancji, a także akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 169). Nadto w orzecznictwie stwierdzono, że w świetle art. 61 § 3 ppsa. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 ppsa jako sprawa w znaczeniu materialnym. O postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie organu, umarzające postępowanie administracyjne, natomiast przedmiotem wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej strona skarżąca uczyniła uproszczony plan urządzenia lasu. Należy stwierdzić, że zapisy uproszczonego planu urządzenia lasu uzyskują moc obowiązującą dopiero po ich zatwierdzeniu przez właściwy organ administracji publicznej (art. 22 ust. 2 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach – Dz. U. z 2017 r., poz. 788). Przed ich zatwierdzeniem natomiast przeprowadza się postępowanie zgodnie z wymogami określonymi m. in. w art. 21 ust. 4 i 5 ustawy o lasach, według których projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że plan będzie podstawą naliczenia podatku leśnego. W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzję w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków. W rozpatrywanej sprawie skarżące stowarzyszenie zaskarżyło postanowienie wydane w drugiej instancji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia [...] na prawach strony do udziału w postępowaniu, dotyczącym sporządzania Uproszczonych Planów Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych położonych na terenie gmin J., L. i S., w tym w postępowaniu dotyczącym zgłaszania wniosków i zastrzeżeń w sprawie tych planów. Jest to orzeczenie wydane w toku postępowania prowadzonego w sprawie sporządzenia uproszonego planu urządzenia lasu, na etapie poprzedzającym jego zatwierdzenie. W tej sytuacji należy odmówić wstrzymania wykonania uproszczonego planu urządzenia lasu, który pozostaje poza granicami niniejszej sprawy i który nie został jeszcze zatwierdzony. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia