IV SA/Wa 337/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2011 r. sprawy ze skarg A. Z. i M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko inwestycji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących A. Z. oraz M. N. kwoty po 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skarg wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez (1) A. Z. oraz (2) M. N. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.(dalej: "Kolegium") z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]utrzymująca w mocy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a."], decyzję Burmistrza G.. z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...]stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-warsztatowego w zakresie napraw mechanicznych oraz elektromechanicznych na działce nr ew. [...]obręb T. w miejscowości T., gmina G. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, iż postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem F. S. z dnia [...] sierpnia 2009 r., który wystąpił do Burmistrza G.. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku usługowo-warsztatowego w zakresie napraw mechanicznych oraz elektromechanicznych na działce nr ew. [...]obręb T. w miejscowości T., gmina G. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...] Burmistrz G. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. inwestycji. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli: A. Z., M. N. oraz A. i W. Z. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 63 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [(Dz. U. nr 199, poz. 1227), dalej: "ustawa o ocenach"] w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Odwołujący się podnieśli, iż zaskarżona decyzja nie uwzględnia dotychczasowego wykorzystania gruntów sąsiednich. Kolegium zauważyło, iż w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o ocenach, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga m.in. realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Stosownie zaś do § 3 ust 1 pkt 70, obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), stacje obsługi lub remontowe sprzętu budowlanego lub rolniczego, lub środków transportu, niewymienione w pkt 17 - 19 i pkt 45, z wyłączeniem myjni i stacji kontroli pojazdów, zaliczone zostały do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z obecnie obowiązującym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) ww. przedsięwzięcie zostało wymienione również jako mogące znacząco oddziaływać na środowisko w § 3 ust. 1 pkt 76. Dalej Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 63 ust. 1 ww. ustawy o ocenach, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy czym postanowienie to wydaje się po zasięgnięciu opinii właściwych organów stosownie do dyspozycji art. 64 ust. 1 ustawy o ocenach. Mając na względzie treść art. 64 ust. 1, art. 78 ust. 1 oraz art. 156 ustawy o ocenach Kolegium zaznaczyło, iż w niniejszej sprawie organ I instancji pismem z dnia 28 sierpnia 2009 r. wystąpił do Starosty G. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G.. o zajęcie stanowiska odnośnie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby, określenia zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. znak [...] Starosta G. uznał planowane przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, polegające na budowie budynku usługowo - warsztatowego w zakresie napraw mechanicznych oraz elektromechanicznych na działce nr ew. [...] obręb T., w miejscowości T., w gminie G., za przedsięwzięcie, dla którego można odstąpić od nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nie zostało natomiast wydane żadne postanowienie przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zgodnie jednak z art. 78 ust. 4 ustawy o ocenach, niewydanie przez właściwe organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej opinii, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2, traktuje się jako brak zastrzeżeń. Mając powyższe na względzie, Burmistrz G. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...], odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku usługowo - warsztatowego w zakresie napraw mechanicznych oraz elektromechanicznych na działce nr ew. [...] obręb T., w miejscowości T., w gminie G. M.. Jak zaznaczyło Kolegium, wydając w dniu [...] czerwca 2010 r. zaskarżoną decyzję, Burmistrz G. związany był postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. W konsekwencji ww. postanowienia organ I instancji stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Powołując treść art. 84 oraz art. 85 ustawy o ocenach Kolegium wskazało, iż zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. W uzasadnieniu ww. decyzji organ I instancji wskazał bowiem, na czym polega planowane przedsięwzięcie, uwzględnił także uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 powołanej ustawy. Nadto organ I instancji, zapewnił stronom czynny udział w prowadzonym postępowaniu, a w uzasadnieniu odniósł się szczegółowo do wszystkich zgłaszanych przez strony uwag i wniosków. W skargach (o tożsamej treści) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. Z.i M. N. wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Burmistrza G. z dnia [...] czerwca 2010 r., a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciły naruszenie art 37, art. 59, art. 53 ust. 1 ustawy o ocenach, art. 6, 7, 77, 80, 107 § 1 k.p.a. oraz art. 9 ust. 1 pkt 17, art. 36 ust. 3 pkt 3 0. art. 122 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (t. jedn. Dz. U. z 2005 r., nr 239, poz. 2019 ze zm.). W motywach skargi skarżące podniosły w szczególności, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, bowiem organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniach od decyzji organu I instancji. Nie ustosunkował się również w żaden sposób do zgłaszanych - lecz nieuwzględnionych w toku postępowania administracyjnego przed organem I instancji - uwag odwołujących się. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przeprowadzono jedynie analizę przepisów regulujących kwestie właściwości organów występujących w postępowaniu administracyjnym. Poza rozważaniami pozostawiono natomiast - podnoszone przez skarżące - merytoryczne W dalszej części uzasadnienia skargi skarżące podniosły szereg zarzutów analogicznych do tych, podniesionych w odwołaniach. W szczególności zakwestionowały stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym oddziaływanie planowanej inwestycji nie będzie wykraczać poza granice działki nr [...]. Zdaniem skarżących planowana inwestycja - warsztat samochodowy, biorąc pod uwagę wytwarzane hałasy, jak również ścieki niebezpieczne, smary i inne odpady, wpłynie negatywnie na warunki sąsiednich nieruchomości. Grunty sąsiadujące ze sporną nieruchomością stanowią wyłącznie grunty o charakterze rolniczym oraz zabudowy mieszkaniowej. Wprowadzanie ścieków ze smarów i innych substancji niebezpiecznych do gruntów rolnych klasy III, na których prowadzona jest stała uprawa i produkcja rolna, wyklucza eksploatację tych gruntów w dotychczasowy sposób. Zdaniem skarżących, planowane przedsięwzięcie znacznie odbiega od wykorzystania i przeznaczenia sąsiednich nieruchomości, a jego negatywne oddziaływanie wykroczy poza granice działki nr [...]. Nadto skarżące podniosły, iż decyzja organu I instancji została wydana w oparciu o dokument (Kartę informacyjną przedsięwzięcia), zawierający nieprawdziwe i niepełne informacje. Dotyczy to w szczególności: danych odnośnie okresowego zwiększenia poziomu wód gruntowych, co może mieć istotny wpływ na ocenę możliwości zanieczyszczenia wód w związku z realizacją planowanej inwestycji; odległości planowanej inwestycji od najbliższych zabudowań, która wynosi mniej niż 30 m; dotychczasowego wykorzystania nieruchomości (zabudowa mieszkaniowa i grunty rolne). Do ww. kwestii, podniesionych już w odwołaniu, organ odwoławczy również w żaden sposób się nie ustosunkował, co w ocenie skarżących stanowi istotne naruszenie powołanych wyżej przepisów postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: "p.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się ww. przesłankami Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kolegium była kwestia, czy dla objętego wnioskiem przedsięwzięcia, polegającego na budowie budynku usługowo-warsztatowego w zakresie napraw mechanicznych oraz elektromechanicznych na działce nr ew. [...], obręb T. w miejscowości T., gmina G. M., konieczne jest przeprowadzenie pełnej procedury ocen oddziaływania na środowisko. Jej elementami są: sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, dokonanie stosownych uzgodnień oraz czynności procesowe związane z zapewnieniem społeczeństwu udziału w postępowaniu (art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o ocenach). W kontrolowanej sprawie bezsporne jest, że przedmiotowe przedsięwzięcie należy do kategorii, w przypadku których konieczne jest wstępne przesądzenie, czy procedura ocen oddziaływania na środowisko jest niezbędna (art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o ocenach). Przedsięwzięcie to wymienione zostało w § 3 ust. 1 pkt 70, obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Z ww. przepisu wynika, że stacje obsługi lub remontowe sprzętu budowlanego lub rolniczego, lub środków transportu, niewymienione w pkt 17 - 19 i pkt 45, z wyłączeniem myjni i stacji kontroli pojazdów, zaliczone zostały do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z obecnie obowiązującym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) ww. przedsięwzięcie zostało wymienione w § 3 ust. 1 pkt 76 - również jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] czerwca 2010 r. Burmistrz G. , na podstawie art. 63 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 78 ust. 1 i 4 ustawy o ocenach, w następstwie uzyskania opinii Starosty G. oraz wobec braku zastrzeżeń Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G., wydał postanowienie o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko. Następnie, decyzją z dnia [...]czerwca 2010 r. Burmistrz G. , powołując w podstawie prawnej m.in. art. 84 ust. 1 ustawy o ocenach, stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. inwestycji. Utrzymując w mocy, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzję organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż odpowiada ona prawu. Kolegium stwierdziło, iż w uzasadnieniu ww. decyzji, w myśl art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o ocenach, organ I instancji wskazał na czym polega planowane przedsięwzięcie, uwzględnił także uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 ww. ustawy. Ustosunkował się również do wszystkich zgłaszanych przez strony uwag i wniosków. Zdaniem Sądu, ocena decyzji organu I instancji, dokonana przez organ odwoławczy, jest - co najmniej - przedwczesna. Podkreślić należy, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 k.p.a., każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega - w wyniku wniesienia środka zaskarżenia przez podmiot legitymowany - ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Przedmiotem postępowania odwoławczego jest więc nie tylko kontrola decyzji organu I instancji, ale ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej w jej całokształcie. Oznacza to obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, rozważenia materiału dowodowego, rozpatrzenia wszystkich żądań i zarzutów strony i ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu decyzji. Uzasadnienie decyzji nie może więc ograniczać się do przedstawienia własnego stanowiska organu, jeżeli w toku postępowania strona podniosła zarzuty, zapatrując się na faktyczną bądź prawną ocenę sprawy odmiennie niż organ. W sytuacji, gdy przyjęte przez organ przesłanki faktyczne i prawne, jak również ocena dowodów, budzą zastrzeżenia strony, w uzasadnieniu decyzji winno zostać zawarte rozstrzygnięcie odnośnie tych wątpliwości. Przekładając powyższe uwagi na stan sprawy oraz mając na względzie zarzuty skargi stwierdzić należy, że Kolegium wydając zaskarżoną decyzję naruszyło art. 15 k.p.a. Z tym zaś naruszeniem należy wiązać naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rację mają zatem skarżące zarzucając Kolegium zaniechanie dopełnienia obowiązku ponownego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, ustosunkowania się do zarzutów odwołania i - w •konsekwencji - właściwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy nie rozstrzygnął ponownie sprawy z należytą starannością i wnikliwością. W szczególności nie odniósł się do argumentów podniesionych przez strony w odwołaniach, powtórzonych następnie w skargach do Sądu i na rozprawie przed WSA w dniu 27 kwietnia 2011 r. W odwołaniach wskazano m.in., iż decyzja organu I instancji wydana została w oparciu o opracowanie - "Kartę informacyjną przedsięwzięcia", którą sporządzono nierzetelnie, a informacje w niej zawarte nie zostały zweryfikowane przez organ orzekający, czym naruszono art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Odwołujący się podnieśli w szczególności, iż w "Karcie" brak jest informacji, że okresowo na nieruchomości objętej wnioskiem może występować wysoki poziom wód gruntowych ok. 1 m p.p.t., zaś pierwszy poziom wód podziemnych występuje na głębokości zawierającej się w przedziale 2,0 - 3,0 m p.p.t. Powołali się przy tym na "Dane z ekofizjografii do m.p.z.p., T. - działka nr 113, opracowanie K. N. z 2002 r.". Nadto, powołując art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o ocenach wskazali, że w "Karcie" brak jest informacji o dotychczasowym sposobie wykorzystywania nieruchomości objętej wnioskiem (działka była zabudowana budynkiem mieszkalnym i nie miała przeznaczenia usługowego), znajduje się tam jedynie zapis, że działka nr [...] "stanowi niezabudowaną nieruchomość o charakterze płaskim". Podnieśli również, że działka nr[...]ma kształt zbliżony do trójkąta, a biorąc pod uwagę usytuowanie fundamentów pod budynek usługowy, odległość od najbliższego budynku jednorodzinnego wynosić będzie znacznie mniej niż 30-40 m - jak podano w "Karcie". Wskazali również, że nieuzasadnione jest powoływanie się przez wnioskodawcę na okoliczność, iż działka nr [...] graniczy z nieruchomością zabudowaną zakładem produkcyjnym - masarnią, bowiem legalność działania tego zakładu została zakwestionowana przez stosowne organy i sądy administracyjne. Podnieśli, iż inwestor nie przedstawił planu lokalizacji wiaty parkingowej względem istniejącej zabudowy, nie podał jej wymiarów, ani wymiarów placu manewrowego oraz dróg utwardzonych w obrębie działki. Pominął również kwestię emisji hałasu związanego z możliwą instalacją wentylatorów. Jednocześnie odwołujący podnieśli, iż uwagi dotyczące informacji zawartych w "Karcie", podnoszone na etapie postępowania administracyjnego przed organem I instancji nie zostały przez ten organ należycie rozpatrzone. Ponadto odwołujący wskazali, że na podstawie decyzji organu I instancji nie można przyjąć, że ich nieruchomość zostanie skutecznie zabezpieczona przed ściekami zawierającymi substancje ropopochodne zwłaszcza w kontekście płytkiego zalegania wód gruntowych. Nie można też zgodzić się z organem I instancji, że planowana inwestycja będzie charakteryzowała się jedynie lokalnym oddziaływaniem, niewykraczającym poza granice działki nr [...]. Zdaniem odwołujących, biorąc pod uwagę uciążliwości związane z planowanym przedsięwzięciem, organ I instancji wadliwie orzekł o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Do powyższych zarzutów organ odwoławczy w żaden sposób się nie ustosunkował. Poza rozważaniami pozostawił argumentację skarżących dotyczącą zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ("Karty informacyjnej przedsięwzięcia") i elementów stanu faktycznego (m.in. kwestii poziomu wód gruntowych czy odległości planowanej inwestycji od najbliższego budynku mieszkalnego). Nie poddał tych zarzutów ocenie z punktu widzenia zasadności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Uzasadnienie decyzji organu II instancji sprowadza się wyłącznie do "formalnej" kontroli prawidłowości postępowania przed organem I instancji. Kolegium szeroko przytoczyło przepisy prawa regulujące kwestię właściwości organów opiniujących oraz szczegółowo opisało przebieg procedury zakończonej wydaniem decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. inwestycji na środowisko. Wbrew wymogom wynikającym z art. 15 k.p.a. Kolegium nie dokonało merytorycznej oceny decyzji organu I instancji. Konieczność przeprowadzenia oceny orzeczenia co do meritum, a w szczególności ustosunkowanie się do zarzutów odwołań ma o tyle istotne znaczenie, że postanowienie wydane przez Burmistrza G. w trybie art. 63 ust. 2 ustawy o ocenach - nie podlega zaskarżeniu (art. 65 ust. 2 ustawy). Brak możliwości odrębnego zaskarżenia ww. postanowienia oznacza, że z woli ustawodawcy badanie zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko przesunięte zostało na etap kontroli legalności decyzji wydanej w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Zatem na etapie postępowania odwoławczego merytorycznej ocenie Kolegium winno podlegać zarówno postanowienie Burmistrza G. z dnia [...] czerwca 2010 r., jak i - wydana w tej samej dacie - decyzja tego organu stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Brak dokonania takiej oceny w zaskarżonej decyzji, skutkowało naruszeniem art. 15, 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. i w konsekwencji obligowało Sąd do jej uchylenia. Z uwagi na powyższe naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, Sąd uznał wypowiadanie się w kwestii naruszeń prawa materialnego podnoszonych przez skarżące w skardze - za przedwczesne. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Kolegium zobowiązane jest mieć na względzie ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu. Ponownie oceni prawną poprawność rozstrzygnięcia wydanego w I instancji oraz zasadność merytoryczną odwołań w świetle całokształtu materiału dowodowego. Realizując zasadę przekonywania organ odwoławczy uzasadni podjętą decyzję tak, aby strony mogły zrozumieć i w miarę możności zaakceptować zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy. Mając na względzie wszystko powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. W punkcie 2 orzeczono na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. – jak w pkt 3 sentencji wyroku.