IV SA/Wa 3379/17

WyrokWSA w Warszawie2018-10-30

Skład orzekający: Alina Balicka, Kaja Angerman, Aleksandra Westra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy opuszczenie miejsca pobytu stałego w związku z agresywnym zachowaniem współmałżonka, potwierdzonym interwencjami policji i toczącym się postępowaniem karnym, ale zakończonym umorzeniem dochodzenia, może być uznane za opuszczenie dobrowolne i trwałe w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności, uzasadniające wymeldowanie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że opuszczenie miejsca pobytu stałego przez skarżącą było dobrowolne i trwałe, co uzasadnia wymeldowanie. Pomimo twierdzeń o agresywnym zachowaniu współmałżonka i interwencjach policji, dochodzenie w sprawie znęcania zostało umorzone prawomocnym postanowieniem. Skarżąca opuściła lokal, wynajęła inny, zabrała swoje rzeczy i skoncentrowała tam swoje interesy życiowe, a późniejsze zameldowanie czasowe w innym miejscu potwierdza brak zamiaru stałego pobytu w kwestionowanym lokalu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wymeldowania N. W. z pobytu stałego. Wniosek o wymeldowanie złożył jej mąż, T. W., twierdząc, że skarżąca wyprowadziła się z ich wspólnego lokalu w styczniu 2016 r., wynajęła inny i zabrała swoje rzeczy. Skarżąca twierdziła, że opuściła lokal z powodu agresywnego zachowania męża, który po jej wyprowadzce wymienił zamki w drzwiach. Wskazywała na interwencje policji i toczące się postępowanie w sprawie przemocy domowej, które jednak zostało umorzone. Organy administracji uznały opuszczenie lokalu za dobrowolne i trwałe, co potwierdził Wojewoda, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych i prawnych.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia del. SO Aleksandra Westra, Protokolant ref. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2018 r. sprawy ze skargi N. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Wojewody [...] z [...] października 2017 r. nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 dalej "k.p.a.") w związku z art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2017 r. poz. 657) utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania N. W. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. T. W. wnioskiem z [...] lipca 2016 r. zwrócił się do Prezydenta [...] (dalej również "Prezydent", "organ pierwszej instancji") o wymeldowanie N. M. W. (dalej również "skarżąca") z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. We wniosku wskazał, że wymieniona wyprowadziła się z przedmiotowego lokalu [...] stycznia 2016 r. Od tego czasu wynajmuje lokal nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Przeniosła tam wszystkie swoje rzeczy, jakie znajdowały się w miejscu stałego zameldowania. N. M. W. nie korzysta z lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. ani nie posiada do niego kluczy. Do akt sprawy dołączył kopię umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. zawartą przez N. M. W. z [...] stycznia 2016 r., kopię pisma N. M. W. nadanego do T. W., w którym zawiadamia, że z uwagi na jego zachowanie opuściła wraz z dziećmi ich wspólne mieszkanie. Do tego pisma dołączony był podpisany przez N. M. W. protokół z [...] stycznia 2016 r., w którym wymieniła jakie rzeczy zabiera (samochód, kanapa, żelazko, sokowirówka, robot kuchenny, odtwarzacz CD, aparat fotograficzny, router internetowy, lampa stojąca oraz rzeczy osobiste wymienionej oraz rzeczy małoletnich dzieci) oraz wskazała stan licznika wody i energii elektrycznej. W piśmie z [...] sierpnia 2016 r. N. M. W. oświadczyła, że lokal nr [...] przy ul. P. [...] w W. jest wspólną własnością jej i T. W.. Wymieniona wraz z dziećmi zamieszkiwała tam do [...] stycznia 2016 r. Opuściła mieszkanie na skutek agresywnego zachowania T. W.. Po jej wyprowadzce T. W. wymienił zamki w drzwiach wejściowych uniemożliwiając jej korzystanie z mieszkania. W sądzie toczy się rozprawa rozwodowa stron, w tym złożony został wniosek o eksmisję T. W.. N. M. W. wyraziła wolę powrotu do lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. po opuszczeniu go przez wymienionego. Z kolei w piśmie z [...] września 2016 r. N. M. W. wskazała, że jedynie czasowo opuściła miejsce stałego zameldowania. W Prokuraturze Rejonowej W. -[...] toczy się postępowanie w sprawie stosowania przemocy w rodzinie. N. M. W. bezskutecznie zawracała się do wymienionego o nowy komplet kluczy. W toku postępowania organ I instancji w dniu [...] września 2016 r. przeprowadził oględziny lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Przedmiotowy lokal składa się z trzech pokoi, salonu połączonego z kuchnią i dwóch łazienek. Zastano tam wyłącznie męskie oraz pojedyncze rzeczy dziecięce. W łazience znajdował się jeden ręcznik, jedna szczoteczka do zębów i wyłącznie męskie kosmetyki. Stan lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. nie wskazywał, by zamieszkiwała w nim N. M. W.. Strony postępowanie zgodnie potwierdziły, że wymieniona oraz ich małoletnie dzieci na stałe przebywają poza miejscem stałego zameldowania. T. W. w piśmie z [...] września 2016 r. oświadczył, że sąd oddalił wniosek N. M. W., złożony w toku postępowania rozwodowego, o jego eksmisję z lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. jako bezzasadny i niedający podstaw do stwierdzenia jego niewłaściwych zachowań. Od tego czasu N. M. W. wszczynała awantury domowe, kończące się interwencjami policji. Wymieniona zwróciła się również o założenie Niebieskiej Karty, której zasadność do tej pory nie została potwierdzona. T. W. oświadczył, że żaden sąd nie stwierdził jego nagannego zachowania wobec wymienionej ani ich dzieci. Obecnie toczy się za to postępowanie o naruszanie nietykalności osobistej wymienionego przez N. M. W.. W związku z dobrym kontaktem T. W. z dziećmi wymieniona postanowiła wraz z nimi wyprowadzić się z lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. i utrudniać im kontakt. Wyprowadzka miała miejsce [...] stycznia 2016 r. i była staranie zaplanowana. N. M. W. zabrała wówczas swoje rzeczy osobiste oraz wyposażenie mieszkania. Zostawiła w lokalu podpisany protokół, który nie uwzględniał wszystkich zabranych przez nią rzeczy. Wymieniona wyprowadziła się gdy był w pracy. Po powrocie do lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. T. W. zawiadomił policję, a przybyli funkcjonariusze zalecili mu wymianę zamków w drzwiach wejściowych. Równocześnie N. M. W. wynajęła lokal nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Wystąpiła także do niego o sprzedaż lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W., gdyż nie zamierza do niego powrócić. Nie ponosi też żadnych kosztów jego utrzymania. Ponadto T. W. wskazał, że opuszczenie przez N. M. W. miejsca stałego zameldowania miało charakter dobrowolny, a wręcz celowy. Wyprowadzka N. M. W. ma również charakter trwały, gdyż wymieniona zabrała wszystkie swoje rzeczy osobiste oraz cześć sprzętów domowych, zamieszkała w wynajętym na czas nieokreślony lokalu i wskazuje ten adres jako swoje centrum życiowe wobec sądu, szkoły czy przedszkola. Z kolei N. M. W. w piśmie z [...] października 2016 r. wniosła o umorzenie przedmiotowego postępowania. Oświadczyła, że nie opuściła dobrowolnie lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Było to spowodowane lękiem przed agresywnym zachowaniem T. W.. Wymieniona wskazała ponadto, że Prokuratura Rejonowa W. -[...] prowadzi postępowanie przygotowawcze w sprawie stosowania przemocy w rodzinie przez T. W., a w przedmiotowym lokalu w 2015 r. miały miejsce interwencje policji dotyczące jego agresywnego zachowania. Po opuszczeniu przez nią spornego lokalu T. W. wymienił zamki w drzwiach wejściowych i mimo wielokrotnych próśb nie wydał jej nowego kompletu kluczy. Z kolei podczas oględzin lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. N. M. W. zauważyła, że wymieniony usunął stamtąd jej ubrania i meble. Do akt sprawy wymieniona dołączyła kopie karty wizyty ambulatoryjnej z [...] czerwca 2015 r., opis wizyty z [...] listopada 2015 r. i zaświadczenia lekarskiego/obdukcji z [...] listopada 2015 r. Z kolei [...] października 2016 r. w organie I instancji N. M. W. złożyła do akt sprawy kopię pisma z [...] września 2016 r. wzywającego T. W. do wydania jej kluczy do lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W., kopię informacji z [...] listopada 2015 r. wystawionej przez Wydział Prewencji Komendy Rejonowej Policji W. [...],oraz okazała do wglądu oryginały przesłanej uprzednio dokumentacji medycznej. Przesłuchany w dniu [...] listopada 2016 r, w charakterze świadka M. C. - funkcjonariusz Komendy Rejonowej Policji W. [...] zeznał, że zna T. W. i N. M. W.. Nie uczestniczył w interwencjach w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W., natomiast przeprowadzał kilkukrotnie kontrole w przedmiotowym lokalu w ramach procedury Niebieskiej Karty. Zaobserwował wówczas, że T. W. jest osobą stanowczą i apodyktyczną, a N. M. W. jest w jego obecności zastraszona i wycofana. Świadek nie zaobserwował jednak fizycznej agresji wymienionego wobec żony. Pismem z [...] grudnia 2016 r. Naczelnik Wydziału dw. z przestępczością przeciwko życiu i zdrowiu Komendy Rejonowej Policji W. [...] poinformował organ I instancji, że w dniu [...] grudnia 2015 r., wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego, wydane zostało postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad N. M. W. przez T. W.. Z kolei Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W. poinformował organ I instancji, że N. M. W. nie korzystała z pomocy tego ośrodka poza wsparciem psychologicznym. Pracownik socjalny pracował z rodziną w ramach procedury Niebieskiej Karty. Obecnie ośrodek nie posiada kontaktu z wymienioną ani nie zna jej bieżącej sytuacji lokalowej. T. W. w piśmie z [...] lutego 2017 r. wskazał, że [...] stycznia 2017 r. w Prokuraturze Rejonowej W. -[...] uzyskał informację, że prokuratura ta nie prowadziła i nie prowadzi żadnej sprawy, w której wymieniony byłby oskarżonym bądź świadkiem. Z kolei [...] lutego 2017 r. w rozmowie z funkcjonariuszem Komendy Rejonowej Policji W. [...] dowiedział się, że nie jest w żaden sposób zaangażowany w sprawę przemocy, której miała doświadczać N. M. W., a sprawa została umorzona [...] grudnia 2015 r. Także procedura Niebieskiej Karty została zamknięta. Powyższe w jego ocenie jednoznacznie potwierdza, że nie stosował wobec N. M. W. żadnej przemocy, a jej wyprowadzka z lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. już po zakończeniu działań policji, wskazuje, że opuściła przedmiotowy lokal dobrowolnie. Organ I instancji ustalił, że N. M. W. wystąpiła do Sądu Rejonowego dla W. -[...] z pozwem o ochronę naruszonego posiadania lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Sprawa prowadzona jest pod sygn. akt [...] C [...]. W dniu [...] marca 2017 r. organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem N. M. W. i świadków: J. P. i D. C.. N. M. W. oświadczyła, że obecnie jej centrum życiowe skoncentrowane jest w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Tydzień po opuszczeniu lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. wymieniona przyszła do miejsca stałego zameldowania, jednak z uwagi na zmienione zamki w drzwiach wejściowych nie mogła zabrać reszty rzeczy swoich oraz dzieci. Do przedmiotowego lokalu weszła dopiero podczas przeprowadzania dowodu z oględzin. Kilkukrotnie ustnie zwracała się do T. W. o udostępnienie jej kluczy do lokalu. Pisemnie zrobiła to przez swojego adwokata [...] września 2016 r. W listopadzie 2016 r. wystąpiła do sądu z pozwem o przywrócenie naruszonego posiadania, sprawa nie została jeszcze rozstrzygnięta. N. M. W. chciałaby ponownie zamieszkać w miejscu stałego zameldowania od lipca 2017 r., jednak nie wie, czy będzie to możliwe, gdy będzie tam przebywał T. W.. Sprawa o znęcanie się nad nią przez męża została umorzona, jednak N. M. W. złożyła w tej sprawie zażalenie. Nigdy nie wyraziła woli sprzedaży lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Regularnie spłaca raty kredytu zaciągniętego wspólnie z T. W. na tę nieruchomość. Czynszu nie opłaca, gdyż nie mieszka w przedmiotowym lokalu. Świadek J. P. zeznała, że mieszka w tym samym korytarzu, przy którym mieści się lokal stron od 2011 r. ale nie zna T. W. ani N. M. W., podczas rozprawy administracyjnej widzi ją po raz pierwszy. Nie wie co działo się w przedmiotowym lokalu ani kto obecnie w nim zamieszkuje. Świadek D. C. (funkcjonariusz Komendy Rejonowej Policji W. [...]) zeznał, że zna strony postępowania. Nie przeprowadzał interwencji w lokalu nr [...] przy ul. P. [...]w W., uczestniczył w procedurze Niebieskiej Karty. Wie, że w 2015 r. takie interwencje miały miejsce, jednak nie zna ich okoliczności. Podczas obecności w przedmiotowym lokalu nie był świadkiem stosowania przemocy przez T. W. wobec N. M. W.. Procedura Niebieskiej Karty została zakończona jesienią 2016 r., świadek nie pamięta szczegółów jej zamknięcia. Pismem z [...] kwietnia 2017 r. Kierownik Referatu Dochodzeniowo-Śledczego Wydziału dw. z przestępczością przeciwko życiu i zdrowiu Komendy Rejonowej Policji W. [...] poinformował organ I instancji, że N. M. W. złożyła zażalenie na postanowienie z [...] grudnia 2015 r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad nią. Sąd Rejonowy dla W. -[...] utrzymał postanowienie w mocy. Orzeczenie to jest prawomocne. N. M. W. w piśmie z [...] kwietnia 2017 r. wskazała, że opłaca połowę wysokości rat kredytu zaciągniętego na zakup lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Wymieniona oświadczyła ponadto, że jako współwłaściciel przedmiotowego lokalu chciałby ponownie w nim zamieszkać, natomiast przebywanie tam razem z T. W. nie jest możliwe. W toku rozprawy rozwodowej wniosła o eksmisję męża, jednak wniosek ten nie został jeszcze rozpoznany. N. M. W. ponownie wskazała, że tymczasowo opuściła miejsce stałego zameldowania z uwagi na agresywne zachowanie T. W.. Opuszczając lokal nr [...] przy ul. P. [...] w W. zabrała jedynie najpotrzebniejsze rzeczy. Ponadto toczy się w Sądzie Rejonowym dla W. -[...] postępowanie w sprawie przywrócenia jej naruszonego posiadania tego lokalu. Wniosek o jej wymeldowanie został złożony na użytek postępowania rozwodowego. N. M. W. do akt sprawy dołączyła kopię wyroku Sądu Rejonowego dla W. -[...] w W. [...] Wydział Cywilny z [...] maja 2017 r., sygn. akt [...] C [...], nakazującego T. W. przywrócenie N. M. W. posiadania lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Sąd Rejonowy dla W. – [...] w piśmie z [...] sierpnia 2017 r. poinformował Wojewodę [...], że wyrok sądu z [...] maja 2017 r., sygn. akt [...] C [...] nakazujący T. W. przywrócenie N. M. W. posiadania lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. nie jest prawomocny. T. W. w piśmie z [...] września 2017 r. wskazał, że córka stron poinformowała go, że N. M. W. kupiła na własność lokal nr [...] przy ul. S. [...] w W.. W toku postępowania rozwodowego skarżąca ciągle podtrzymuje wolę sprzedaży przedmiotowego lokalu. Powyższe okoliczności świadczą jego zdaniem, że skarżąca nie mieszka i nie zamierza mieszkać w miejscu stałego zameldowania. W wyniku sprawdzenia w dniu [...] października 2017 r. rejestru PESEL ustalono, że N. M. W. [...] września 2017 r. zameldowała się na pobyt czasowy w lokalu nr [...] przy ul. S. [...] w W. na okres 5 lat. Wojewoda [...] mając na uwadze materiał dowodowy zebrany w toku postępowania administracyjnego uznał, że w sprawie zaszła przesłanka niezbędna do wydania decyzji o wymeldowaniu N. M. W. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Dla N. M. W. lokal nr [...] przy ul. P. [...] w W. nie jest miejscem pobytu stałego i dlatego decyzja organu I instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami i zasadna. W ocenie Wojewody [...] bezspornym jest, że N. M. W. opuściła miejsce stałego pobytu, co potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Jakkolwiek N. M. W. twierdzi, że została zmuszona do opuszczenia miejsca stałego pobytu przez T. W., to to organ odwoławczy podkreślił, że jej liczne i obszerne wyjaśnienia oraz zebrany w sprawie materiał dowodowy tego nie potwierdzają. Skarżąca podjęła tę decyzję samodzielnie i pod nieobecność T. W. opuściła miejsce stałego zameldowania. Wyprowadzając się sporządziła protokół, w którym wskazała, które przedmioty zabiera ze sobą. Zaprzestała również wnoszenia bieżących opłat za ten lokal. Ponadto w tym samym dniu zawarła umowę najmu lokalu nr [...] przy ul. P. [...]. w W. na czas nieokreślony i do tej pory w nim zamieszkuje. Jakkolwiek N. M. W. twierdzi, że została zmuszona do opuszczenia miejsca stałego zameldowania z uwagi na agresywne zachowanie T. W., to zauważyć należy, że dochodzenie w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad nią przez męża zostało umorzone [...] grudnia 2015 r., zatem przed opuszczeniem przez nią lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Sąd Rejonowy dla W. - [...] nie przychylił się do zażalenia N. M. W. i utrzymał to postanowienie w mocy. Także Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W. wskazał, że N. M. W. nie korzystała z pomocy tego ośrodka. Również procedura Niebieskiej Karty została zamknięta. Ponadto skarżąca [...] września 2017 r. zameldowała się na pobyt czasowy w lokalu nr [...] przy ul. S. [...] w W., deklarowany okres pobytu to 5 lat. Powołując się na orzecznictwo organ odwoławczy wskazał, że nie traci, co do zasady, dobrowolnego charakteru wyprowadzenie się z dotychczasowego miejsca zamieszkania, jeśli ma ono na celu poprawienie komfortu życiowego strony przez uniknięcie sytuacji konfliktowych związanych ze wspólnym zamieszkiwaniem (zob. wyrok NSA z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 140/07). W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy uznał, że prawie dwuletnie, faktyczne niezamieszkiwanie w miejscu pobytu stałego z jednoczesnym brakiem prawomocnego orzeczenia sądu co do przywrócenia naruszonego posiadania przedmiotowego lokalu oraz wykonania go, a także skoncentrowanie swoich interesów życiowych w nowym miejscu, daje podstawy do uznania, że opuszczenie miejsca stałego zameldowania przez skarżącą było dobrowolne i trwale. Oceniając oświadczenie N. M. W., że ma ona zamiar przebywać w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W., Wojewoda wskazał, że zamiar stałego pobytu pod oznaczonym adresem nie stanowi jeszcze o zamieszkaniu tam osoby, ale musi być połączony z przebywaniem, które polega na skoncentrowaniu w nim swoich osobistych i majątkowych interesów. N. M. W. nie mieszka w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W., a swoje centrum życiowe skoncentrowała w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Bez znaczenia, w ocenie Wojewody, pozostaje również fakt, że N. M. W. dokonała [...] września 2017 r., a zatem dopiero w toku postępowania odwoławczego, zameldowania na pobyt czasowy w lokalu nr [...] przy ul. S. [...] w W. na okres 5 lat. Okoliczność ta stanowi jedynie jeden z elementów materiału dowodowego sprawy podlegający rozpatrzeniu przez organ wydający decyzję. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2017 r. wniosła N. W.. Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych i prawnych przyjętych za podstawę decyzji, a w szczególności poprzez brak uwzględnienia, że nie opuściła lokalu przy ul. P. dobrowolnie lecz będąc do tego zmuszona, a nadto pominięto jej deklarację o chęci powrotu do stałego miejsca zamieszkania. Ponadto zarzuciła nadinterpretację zeznań świadków jako argumentu uzasadniającego decyzję. Skarżąca podniosła, że nie opuściła przedmiotowego lokalu jako miejsca swego stałego pobytu dobrowolnie. Jest to bowiem miejsce, z którym łączy ją zamiar stałego pobytu. Do opuszczenia lokalu została zmuszona w drodze przymusu psychicznego i fizycznego spowodowanego agresywnym zachowaniem T. W.. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zwrot kosztów postępowania. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej jako P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W ramach oceny, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postepowania, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 P.p.s.a.). Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2017r. poz. 657) - dalej jako u.e.l. W myśl tego przepisu, organ gminy wydaje z urzędu lub na wniosek właściciela lub podmiotu wskazanych w art. 28 ust. 2, decyzję w sprawie wymeldowania obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Decyzja o wymeldowaniu, jak wynika z analizy wskazanego wyżej przepisu ma charakter związany i zapada po zaistnieniu następujących przesłanek: po pierwsze - opuszczenie miejsca pobytu stałego; po drugie - niedopełnienie obowiązku wymeldowania się. Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania (art. 25 ust. 1 u.e.l.). O pobycie stałym przesądzają zatem dwa elementy: fizyczne przebywanie danej osoby w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem oraz zamiar przebywania w tym miejscu (lokalu) w sposób stały (na stałe). Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego w rozumieniu przepisu art. 35 u.e.l., jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym, jest spełniona wówczas, gdy opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne. Stanowisko to ukształtowane na tle poprzednio obowiązującego przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j. Dz. U. 2006, Nr 139 poz. 993 ze zm.) zachowuje nadal w pełni aktualność i jest całkowicie akceptowane przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Stosownie do powołanej wyżej regulacji, jedną z przesłanek wymeldowania osoby z miejsca pobytu stałego jest opuszczenie przez nią miejsca stałego pobytu w sposób trwały, o czym można mówić, gdy dana osoba faktycznie nie przebywa w określonym lokalu i opuściła go na stałe, a zamiar ten jest związany z założeniem w innym – nowym miejscu ośrodka osobistych i majątkowych interesów. Rezygnacja z przebywania w określonym lokalu może nastąpić w sposób wyraźny – przez złożenie stosownego oświadczenia, ale także w sposób dorozumiany – przez zachowanie, które w sposób nie budzący wątpliwości wyraża wolę danej osoby skoncentrowania swojej aktywności życiowej w innym miejscu. Przedmiotem oceny w postępowaniu o wymeldowanie są okoliczności istniejące w dniu faktycznego opuszczenia miejsca stałego zameldowania. Z kolei ocena zamiaru opuszczenie lokalu, tzn. ustalenie czy miało charakter dobrowolny, odbywa się przez ocenę całokształtu okoliczności obiektywnych. Zatem organ przed wydaniem decyzji w przedmiocie wymeldowania winien zbadać czy dana osoba opuściła lokal, czy też w lokalu tym przebywa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy w ocenie Sądu, Wojewoda [...] słusznie uznał, że w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 35 u.e.l. przemawiające za wymeldowaniem skarżącej z miejsca stałego pobytu. Z ustaleń dokonanych w toku prowadzonego postępowania bezspornie wynika, że skarżąca nie zamieszkuje na stałe w lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W., i miejsce to nie stanowi jej centrum życiowego. Skarżąca wyprowadziła się w ww. lokalu [...] stycznia 2016 r. Skarżąca zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze podniosła, że wyprowadzka nie była dobrowolna ale była następstwem lęku przed agresywnym zachowaniem T. W.. W ocenie Sądu, zasadnie organy uznały, że okoliczności wyprowadzki skarżącej z przedmiotowego lokalu wskazują, że była to decyzja zaplanowana, skarżąca przygotowała się do niej i ją zrealizowała. W toku postępowania administracyjnego, organy przeprowadziły postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie zasadności przesłanki o braku dobrowolności przy opuszczeniu przez skarżącą lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W.. Organ ustalił, że Komenda Rejonowa Policji W. [...] prowadziła postępowanie przygotowawcze w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad N. W.. W dniu [...] 12 2015 r., na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego, wydane zostało postanowienie o umorzeniu dochodzenia. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Rejonowy dla W. [...]i jest prawomocne. Na wniosek skarżącej, organ I instancji pismem z [...] października 2016 r., zwrócił się do Komendy Rejonowej Policji W. [...] o nadesłanie odpisu notatek policyjnych z: – interwencji przeprowadzonej w dniu [...]marca 2015 r. – interwencji przeprowadzonej w dniu [...]lipca 2015 r. – interwencji przeprowadzonej w dniu [...]lipca 2015 r. – interwencji przeprowadzonej w dniu [...]listopada 2015 r. – interwencji przeprowadzonej w dniu [...]grudnia 2015 r. - uzyskanie treści niebieskiej karty nr [...] założonej w dniu [...] listopada 2015 r., - oraz nadesłanie protokołu z dnia [...] stycznia 2016 r. z przesłuchania N. W. przeprowadzonego w związku ze złożonym doniesieniem przez T. W.. W odpowiedzi na powyższe pismo, Komenda Rejonowa Policji W. [...] poinformowała organ I instancji, że brak jest podstawy prawnej do przesłania kopii ww. dokumentów, gdyż organ nie jest stroną w postępowaniu przygotowawczym w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad N. W.. Również Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Dzielnicy [...]W. odmówił nadesłania dokumentacji związanej z Niebieską Kartą. Wobec powyższego, skarżąca, która zapoznawała się z aktami sprawy, mogła działając we własnym interesie przestawić organowi dokumentację, której on sam nie mógł uzyskać, na poparcie zasadności swojego stanowiska. Skarżąca tego nie uczyniła, a materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania nie potwierdził stanowiska skarżącej, że do opuszczenia lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. została zmuszona agresywnym zachowaniem T. W.. W tej sytuacji skarżąca nie może skutecznie podnosić zarzutu, że organy I i II instancji przy ocenie dowodów co do przymuszonego opuszczenia lokalu zignorowały między innymi podnoszone przeze nią interwencje Policji, wymienione wyżej, które były również przyczynkiem do jej decyzji. Również ustalenie przyczyn zamknięcia Niebieskiej Karty znajdowało się poza możliwościami organu, ale mogła tego dokonać skarżąca, czego jednak nie uczyniła. Natomiast kwestia związana z powództwem skarżącej o przywrócenie posiadania lokalu nr [...] przy ul. P. [...] w W. pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie, gdyż wymiana zamków do lokalu przez T. W. nastąpiła po opuszczeniu lokalu przez skarżącą. Opuszczenie lokalu przez skarżącą nie było następstwem wymiany zamków w drzwiach wejściowych do lokalu, gdyż opuszczenie lokalu nastąpiło wcześniej. Skarżąca jako współwłaścicielka ma pełne prawo do swobodnego dostępu do lokalu nawet gdy w nim nie mieszka. Egzekucja wyroku w sprawie o przywrócenie posiadania będzie skutkowała prawem skarżącej do zameldowania się w lokalu jeżeli w nim zamieszka, a nie jeżeli tylko uzyska dostęp do lokalu. Skarżąca w toku postępowania wyrażała wolę powrotu do zamieszkania w lokalu, pod warunkiem, że nie będzie w nim T. W.. Takie stanowisko skarżącej może być uwzględnione w sprawie rozwodowej przy rozpoznawaniu powództwa o eksmisję T. W. z przedmiotowego lokalu. Natomiast w sprawie o wymeldowanie organ nie zobowiązuje stron do określonych zachowań, a jedynie rozpoznaje wniosek w oparciu o ustalony, istniejący w dacie wydawania decyzji stan faktyczny. W świetle powyższych rozważań w ocenie Sądu zarzuty skargi nie są zasadne. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był kompletny, spójny i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie ustalenia faktyczne do tego, że doszło do dobrowolnego i trwałego opuszczenia mieszkania były prawidłowe i nie naruszały zasady swobodnej oceny dowodów. Dodatkowo, Sąd podziela stanowisko organów, że ewidencja ludności służy rejestracji danych o miejscu rzeczywistego pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie prawnego. Uregulowanie to ma na celu podkreślenie wyłącznie rejestracyjnej funkcji ewidencji ludności, która nie rodzi prawa do mieszkania, a jedynie ustala istnienie i rodzaj pobytu pod danym adresem. Zatem dla zapewnienia zgodności pomiędzy stanem faktycznym, a zapisami w ewidencji ludności niezbędne jest, aby organy meldunkowe mogły wymuszać pewne czynności służące rejestracji danych o miejscu rzeczywistego pobytu osoby podlegającej meldunkowi. Reasumując, w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, po rozważeniu podniesionych w skardze zarzutów, Sąd uznał, że brak jest podstaw do podważenia legalności zapadłej decyzji bowiem odpowiada ona prawu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło