IV SA/Wa 339/17

Dnia 19 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Marszałka Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2016 roku w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w Z. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 roku, numer [...] w przedmiocie udzielenie pozwolenia zintegrowanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Marszałka Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2016 roku. Wraz ze skargą z dnia 14 grudnia 2016r. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 roku w przedmiocie udzielenie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji pn.: "Instalacja do mechaniczno – biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych oraz przetwarzania selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych ulegających biodegradacji" zlokalizowanej w S. przy ul. [...] eksploatowanej przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w A. strona skarżąca Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w Z. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji Marszałka Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2016 roku do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu wniosku skarżące stowarzyszenie wskazało, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu, a jej materialnym skutkiem jest rozpoczęcie przez stronę emisji określonych substancji do środowiska. Strona skarżąca stoi na stanowisku, iż wykonanie przez stronę nadanych jej pozwoleniem zintegrowanym uprawnień do eksploatacji instalacji odbywać się będzie ze szkodą dla środowiska. Następstwa działania instalacji, która zdaniem skarżącego w ogóle nie powinna zostać dopuszczona do obrotu, nie pozostają obojętne dla poszczególnych komponentów środowiska oraz dla ludności zamieszkującej teren w zasięgu oddziaływania instalacji, a znaczny czas działania instalacji może doprowadzić do negatywnych skutków, które następnie będą trudne do odwrócenia, albowiem będą wymagać znacznych nakładów pracy oraz środków finansowych. W ocenie skarżącego zasadnym jest również wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji uczestnik postępowania [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. wniosła o oddalenie ww. wniosku. Uczestnik postępowania podniósł, że skarżący nie podał żadnych okoliczności uprawdopodobniających zasadność wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie wskazał jakiego rodzaju szkoda i w jakim rozmiarze mogłaby powstać wykonaniem decyzji. Skarżący nie uzasadnił również swojego twierdzenia o znacznych nakładach pracy i środków finansowych koniecznych do odwrócenia skutków spowodowanych wykonaniem decyzji oraz nie sprecyzował, co rozumie pod pojęciem "znacznego czasu działania instalacji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może być jedynie wykorzystana w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Skarżący we wniosku zawartym w skardze nie wykazał na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania decyzji o udzieleniu pozwolenia zintegrowanego. Nie powołał bowiem konkretnych okoliczności faktycznych, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania decyzji. Przytoczone we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji argumenty stanowią ogólnikowe twierdzenia, które w zasadzie sprowadzały się do stwierdzenia, że dojdzie do wykonywania przez spółkę [...] sp. z o.o. z siedzibą w A. uprawnień wynikających z zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Oczywistym jest, że w każdym przypadku wykonanie decyzji przyznającej określone uprawnienie powoduje zmiany spowodowane działalności danego podmiotu, ale nie oznacza to, że w każdym przypadku zmiany takie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Takie okoliczności nie zostały we wniosku wskazane. W tym miejscu należy stwierdzić, że przetwarzanie odpadów komunalnych leży w interesie ogółu mieszkańców gmin obsługiwanych przez instalację w S. Trudno na tym etapie postępowania ocenić realność zagrożenia sanitarno – epidemiologicznego, jednak niewątpliwe wstrzymanie działania instalacji przetwarzania odpadów komunalnych mogłoby być uciążliwe dla mieszkańców tych gmin, pozbawionych choćby czasowo dostępu do wyspecjalizowanej instalacji przetwarzającej odpady. Dopiero sądowa kontrola decyzji Marszałka oraz Ministra Środowiska pozwoli ocenić ich legalność. Wstrzymanie wykonania obu decyzji, a nie jego brak, mogłoby doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków poprzez uniemożliwienie działania instalacji przetwarzającej odpady komunalne. W świetle przedstawionych rozważań skarżący we wniosku nie uprawdopodobnił, by wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziło do niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016r. oraz decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2016r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.