IV SA/Wa 3396/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-15

Skład orzekający: Teresa Zyglewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność organu administracji publicznej polegająca na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Czynność organu administracji publicznej polegająca na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest aktem administracyjnym ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na którą służyłaby skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym, taka czynność nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, co skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego, wskazując na niewłaściwe doręczanie przesyłek pocztowych przez operatora pocztowego. Minister Sprawiedliwości przekazał pismo skarżącego właściwym organom, informując, że nie jest stroną umowy o świadczenie usług pocztowych na rzecz sądów powszechnych. Skarżący złożył skargę na działanie Ministra Sprawiedliwości, które uznał za odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego przez Ministra Sprawiedliwości postanawia: odrzucić skargę L.B. pismem z dnia 22 września 2015r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego przez Dyrektora Departamentu Sądów, Organizacji i Analiz Wymiaru Sprawiedliwości przy udziale Centrum Zakupów dla Sądownictwa Instytucji Gospodarki Budżetowej Ministerstwa Sprawiedliwości w sprawie naruszenia ustawy o prawach konsumenta tj. niewłaściwego doręczania przesyłek pocztowych przez operatora pocztowego "[...]" realizowanego przez operatora pocztowego "[...]", Oddział w [...]. W uzasadnieniu skargi L.B. wyjaśnił, iż 19 sierpnia 2015 r. złożył do Ministerstwa Sprawiedliwości skargę w przedmiotowej sprawie, którą Minister Sprawiedliwości przekazał do Sądu [...] w [...]. Brak merytorycznego rozstrzygnięcia, spowodowało zaostrzenie konfliktu z operatorem pocztowym. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie. Następnie wyjaśnił, iż L.B. pismem z dnia 19 sierpnia 2015r. zatytuowanym "Skarga" wskazał na naruszenie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów przez [...] i [...] Minister pismo to przekazał wg właściwości Prezydentowi Miasta [...] (pismem z dnia 4 września 2015 r.- w części dotyczącej działalności Miejskiego Rzecznika Konsumentów w [...]), Zastępcy Dyrektora Biura Dyrektora Generalnego w Urzędzie Komunikacji Elektronicznej (pismem z dnia 8 września 2015 r.- w części dotyczącej działalności dyrektora Delegatury Urzędu Komunikacji Elektronicznej w [...]) oraz Dyrektorowi Sądu [...] w [...](w części dotyczącej działalności operatora pocztowego świadczącego usługi pocztowe na rzecz sądów powszechnych). Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 22 września 2015 r., poinformował o przekazaniu jego pisma właściwym organom oraz wyjaśnił, że umowa o świadczenie usług pocztowych na rzecz sadów powszechnych została zawarta przez Skarb Państwa oraz [...], w związku z czym Minister nie jest stroną tej umowy. Minister podniósł nadto, że w świetle ugruntowanego orzecznictwa czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.P.A nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy skarga, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". W myśl art. 2 p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej jako k.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, dalej jako o.p.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych, zaś sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowoadministracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych. Wynika to również z art. 184 Konstytucji RP, zgodnie z którym kontrolę sądową działalności administracji publicznej sprawuje Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne oraz – w ograniczonym zakresie na ściśle określonych zasadach - sądy powszechne. Z akt sprawy wynika, Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 22 września 2015 r. poinformował skarżącego, iż nie jest stroną umowy o świadczenie usług pocztowych na rzecz sądów powszechnych i w związku z tym przekazał jego skargę z dnia 19 sierpnia 2015 r. właściwym organom. Skarżący pismem z 22 września 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działanie Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Zaskarżone pismo z dnia 22 września 2015 r. Ministra Sprawiedliwości zostało wydane w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII K.p.a. i jest ono jedynie czynnością informującą o sposobie załatwienia wniosku. Postępowanie skargowe ma charakter odformalizowanego środka społecznej kontroli działania administracji i w jego wyniku nie wydaje się żadnych rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi (wniosku, pisma), tj. podjętych działaniach zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczyną skargi, bądź o przyczynach uznania skargi za bezzasadną. To uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII K.p.a. (art. 221-256 K.p.a.). nie jest objęte skargą do sądu administracyjnego. W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Zawiadomienie o załatwieniu skargi w tym trybie nie daje podstaw do wniesienia skargi na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych nie mieści się ani w wyliczonych aktach zaskarżalnych do sądu administracyjnego, ani też nie jest aktem lub czynnością o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostania przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, str. 29-30). Zawiadomienie o załatwieniu skargi (art. 238 § 1 K.p.a.) nie posiada tej ostatniej cechy, co przesądza o niezaskarżalności tego typu czynności. Podsumowując, skoro w ramach omawianego działania organu nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na którą służyłaby skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., to konsekwencją takiego stanu rzeczy jest uznanie przedmiotowej skargi za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. jej odrzucenie. Z tych względów na podstawie w/w przepisów, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło