IV SA/Wa 3401/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D., A. D. i G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: 1. odrzucić zażalenie W. D; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną G. D. jako niedopuszczalną, gdyż ww. skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Powyższe postanowienie zostało prawidłowo doręczone W. D. (dalej: "skarżący") dnia 28 lipca 2016 r. wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie do wniesienia zażalenia oraz koniecznością jego sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący 2 sierpnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 94 akt sądowych) wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 lipca 2016 r., które sporządził osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego lub też inny podmiot wskazany w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W oparciu o przepis art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Doręczając postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 5 lipca 2016 r., Sąd pouczył skarżącego o prawie i terminie do złożenia zażalenia, a także o tym, iż zażalenie powinno być sporządzone przez uprawniony podmiot (pkt 5 pouczenia zawartego w piśmie z dnia 21 lipca 2016 r. k. 85 akt sądowych). Skarżący nie wykazał, że posiada legitymację, o której mowa wyżej, do wniesienia zażalenia. Skoro pomimo stosownego pouczenia zażalenie nie zostało sporządzone przez uprawniony podmiot, to Sąd uznał je za niedopuszczalne. Dlatego też, mając na względzie art. 194 § 4 w zw. art. 197 § 2 oraz art. 178 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.