IV SA/Wa 3401/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 13 03. 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - T. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną w sentencji decyzję SKO w W. złożył także wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wskazano, że w związku z wydaniem przedmiotowej decyzji możliwe jest spowodowanie wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, polegających konieczności odnalezienia dodatkowych źródeł sfinansowania orzeczonej opłaty planistycznej, co pogorszy sytuacje materialną skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, przy czym możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący nie wskazał w istocie żadnych okoliczności, które miałyby świadczyć o spełnieniu przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedstawiony argument dotyczący ewentualnej konieczności zaciągnięcia kredytów lub pożyczek celem uiszczenia zasądzonej opłaty po pierwsze nie stanowi o nieodwracalności skutków wykonania decyzji – w przypadku bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji organy będą zobowiązane zwrócić całą ewentualnie wyegzekwowaną kwotę, a po wtóre, wobec nieprzedstawienia jakichkolwiek informacji dotyczących stanu majątkowego Skarżącego, nie może zostać uznany za powodujący niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.