IV SA/Wa 341/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie: ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu M. K. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu. IV SA/Wa 341/10 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009r. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej wolnostojącej ( dwulokalowego ) na działce nr [...] przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] W. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że analiza rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz. U. nr 164, poz. 1588 ), prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw odmowy warunków zabudowy dla inwestycji. Realizacja pilnowanej inwestycji spełnia wymóg kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu. Odnośnie zaś podniesionej w odwołaniu ustalenia minimalnej odległości budynku od granic nieruchomości, organ stwierdził, że kwestia ta wkracza w sferę prawa budowlanego. Szczegółowe warunki, w tym usytuowanie budynku na działce określone zostanie w pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższą decyzję wniósł M. K., który zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: - art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie, że parametry, cechy i wskaźniki planowanego budynku będą stanowiły kontynuację parametrów, cech i wskaźników zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej oraz linii zabudowy na terenie poddanym analizie w decyzji o warunkach zabudowy; - art, 54 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 12 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia IV SA/Wa 341/10 Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez nie uwzględnienie wniosku odnośnie wymagań dotyczących ochrony osób trzecich; * art. 54 pkt 2 lit d w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie, że inwestycja zakładająca wybudowanie budynku o wysokości 10 m, usytuowanego ścianą o długości nie mniej niż 53,3 m wzdłuż granicy z działką należącą do strony skarżącej, w odległości nie mniejszej niż 4 m, nie doprowadzi do naruszenia interesów strony skarżącej; * art. 54 pkt 2 lit d w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie za niedopuszczalne umieszczeni w decyzji o warunkach zabudowy wymogów odnośnie minimalnych odległości przewidzianych w § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; * art. 5 b ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez uznanie, że przepis ten uchylił § 12 ust 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w ten sposób, że nie ma on zastosowania do użytków rolnych położonych w administracyjnych granicach miasta; * naruszenie prawa procesowego poprzez sprzeczność dokonanych ustaleń faktycznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 7 maja 2010r. skarżący M. K. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270)- dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby IV SA/Wa 341/10 utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące niedopuszczalność cofnięcia skargi i w związku z powyższym na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.