IV SA/Wa 341/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant referent stażysta Magdalena Walkowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. I. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w której uchyla pkt 2 decyzji częściowej Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] i orzeka w tym zakresie co do istoty sprawy; II. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w której utrzymuje w mocy pkt 1 i pkt 3 decyzji częściowej Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Miasta [...] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Miasto [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2016 r. wydaną w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Stan sprawy przedstawia się następująco: Starosta L. decyzją z [...] grudnia 2014 r. rozstrzygnął: 1) o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...] oraz oznaczonej na mapie sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] kwietnia 2011 r. nr [...], nr [...] jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...] na rzecz J. C.; 2) o zobowiązaniu J. C. do zwrotu odszkodowania w kwocie [...] zł, na którą składa się zwaloryzowane odszkodowanie w wysokości [...] zł oraz kwota wynikająca ze zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych na nieruchomości po wywłaszczeniu wynosząca [...] zł na rzecz Miasta [...] w 10 ratach rocznych, z tym że pierwsza rata roczna w wysokości [...] zł płatna w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja niniejsza stanie się wykonalna, a pozostałe 9 rat rocznych w wysokości po [...] zł każda płatne do dnia 31 stycznia każdego następnego roku kalendarzowego, przypadających po roku kalendarzowym, w którym wymagalna stałą się pierwsza rata; 3) że zwaloryzowane odszkodowanie należy wpłacać na rachunek bankowy Urzędu Miasta [...]. Od powyższej decyzji Prezydent [...] i K. K. wnieśli odwołania. Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2016 r.: 1) uchylił pkt 2 zaskarżonej decyzji i zobowiązał J. C. do zwrotu odszkodowania w kwocie [...] zł, na którą składa się zwaloryzowane odszkodowanie w wysokości [...] zł oraz kwota wynikająca ze zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych na nieruchomości po wywłaszczeniu wynosząca [...] zł na rzecz Miasta [...] w 10 ratach rocznych, z tym, że pierwsza rata roczna w wysokości [...] zł płatna w 30 dni od dnia, w którym decyzja niniejsza stanie się wykonalna, a pozostałe 9 rat rocznych w wysokości po [...] zł każda płatne do dnia 31 stycznia każdego następnego roku kalendarzowego, przypadających po roku kalendarzowym, w którym wymagalna stała się pierwsza rata; 2) w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że decyzją z [...] grudnia 1976 r. wydaną przez Urząd [...] w trybie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U, z 1974 r. nr 10, poz. 64), rozstrzygnięto o wywłaszczeniu nieruchomości stanowiącej własność A. i K. małż. L. Wywłaszczeniem objęte zostały działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...] oraz nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...]. Nieruchomości wywłaszczono z przeznaczeniem pod budowę osiedla "[...]", zgodnie z lokalizacją szczegółową nr [...] z [...] kwietnia 1975r. Wnioskodawcą wywłaszczenia była Dyrekcja Rozbudowy Miasta [...]. Decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, co stwierdzono dnia [...] stycznia 1977 r. Pismem z 2 października 1991 r. J. C. wystąpiła o zwrot ww. nieruchomości nabytej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie ww decyzji Naczelnika Urzędu [...], będąc osobą uprawnioną do żądania zwrotu przedmiotowej nieruchomości. Z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, że: - dawna działka nr [...] z obr. [...] stanowi aktualnie działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] z obr. [...], które stanowią własność Miasta [...], - dawna działka nr [...] z obr. [...] stanowi aktualnie działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] z obr. [...], które stanowią własność Miasta [...]; - dawna działka nr [...] z obr. [...] stanowi aktualnie część działki ewidencyjnej nr [...] z obr. [...]. Decyzją częściową nr [...] z [...] marca 2007 r. Starosta L. umorzył postępowanie w części dotyczącej części dawnej działki nr [...] z obr. [...] (obecnie działka nr [...] z obr. [...]). Decyzja ta stała się ostateczna [...] kwietnia 2007 r. Postanowieniem z [...] grudnia 2009 r. Starosta L. przekazał wg właściwości Prezydentowi [...] wniosek J. C. o zwrot wywłaszczonej nieruchomości w części dotyczącej działek nr [...] i [...] z obr. [...] (część wywłaszczonej działki nr [...]) oraz część działki ewidencyjnej nr [...] z obr. [...] (dawna działka nr [...]). Następnie po przeprowadzeniu stosownego postępowania administracyjnego Starosta L. decyzją częściową nr [...] z [...] kwietnia 2005 r. rozstrzygnął o odmowie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej dawne działki ewidencyjne nr [...] z obr. [...] oraz [...] z obr. [...]. Po rozpatrzeniu odwołania od ww decyzji Wojewoda [...] decyzją nr [...] z [...] października 2005 r. utrzymał ją w mocy. Prawomocnym wyrokiem z 28 czerwca 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 60/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] [...] października 2005 r. oraz decyzję Starosty L. z [...] kwietnia 2005 r. W wyroku tym Sąd stwierdził, że organy administracyjne ponownie rozpoznając sprawę powinny rozważyć, czy zorganizowane targowisko może być traktowane jako część składowa osiedla czy też stanowiło ono odrębne zadanie inwestycyjne. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją częściową nr [...] z [...] lutego 2012 r. Starosta L. rozstrzygnął o zwrocie na rzecz J. C. części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha z obr. [...] oraz odmówił zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W., stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obr. [...] (część dawnej działki nr [...]) oraz części działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obr. [...] (część dawnej działki nr [...]). Ponadto jak wynika z uzasadnienia, decyzja ta kończy sprawę z wniosku J. C. Po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta [...] oraz J. C., Wojewoda [...] decyzją z [...] lipca 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wojewoda [...], uchylając ww. decyzję Starosty L. nr [...] wskazał na konieczność ponownej analizy zbędności na cel wywłaszczenia działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz podniósł, iż operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego dla zwracanej nieruchomości (opisanej wyżej działki nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...]), nie spełnia wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Dalej organ przytoczył treści art. 136 ust. 3, art. 137 ust. 1 u.g.n. i art. 216 ust. 1 u.g.n. (który rozszerza zakres stosowania instytucji zwrotu na nieruchomości nabyte na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, art. 139, art. 140 i art. 217 ust. 2 u.g.n. Następnie podał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż wywłaszczone nieruchomości, dawne działki ewidencyjne nr [...] i [...] znajdowały się w granicach terenu objętego decyzją nr [...] z [...] listopada 1980 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej, która zmieniła decyzję o lokalizacji inwestycji nr [...] z [...] kwietnia 1975 r., ustalającą lokalizację zespołu mieszkaniowego - osiedla "[...]" wraz z towarzyszącym budownictwem na terenie położonym w [...]. Zgodnie z załącznikiem graficznym do obu wymienionych decyzji - szkicem sytuacyjnym nr [...] - część objętej niniejszą decyzją nieruchomości znajdowała się w liniach rozgraniczających terenu oznaczonego lit. "B" o pow. ogółem 24,4 ha. Część dawnej działki ewidencyjnej nr [...] położona była w granicach terenu ulicy [...], zaś dawna działka ewidencyjna nr [...] położona była w większej części na terenie opisanym na załączniku [...] jako "Zieleń izolacyjna" w strefie "Rezerwy dla kolei regionalnej" i częściowo w liniach rozgraniczających Trasy Mostu [...]. Decyzją nr [...] z [...] grudnia 1979 r. zatwierdzono zamienny plan realizacyjny - ogólny zagospodarowania terenu inwestycji osiedla [...] w W. wraz ze szkicami koncepcyjnymi projektowanych obiektów budowlanych. Z załącznika mapowego do tej decyzji wynika, że na terenie obecnej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] zaprojektowano zieleń; zgodnie z załącznikiem [...] była to "zieleń izolacyjna" w strefie "Rezerwy dla kolei regionalnej". W piśmie Burmistrza Gminy W. z [...] lutego 1999 r. znak [...], zawarta jest informacja, że na działce nr [...] zrealizowano - zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy W. nr [...] z dnia [...].07.1997 r. - zespół garaży, użytkowany przez Robotniczą Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]". Podczas oględzin nieruchomości ustalono, że brak jest jakichkolwiek elementów wskazujących na realizację celu określonego w akcie wywłaszczeniowym. W protokole z oględzin nieruchomości z 13 sierpnia 2009 r. ustalono, iż działka ewidencyjna nr [...] w części jest porośnięta trawą i drzewami, w części zabudowana boksami garażowymi, część zajęta pod nieutwardzony parking. Takie zagospodarowanie opisane jest również w piśmie Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu m. [...] z [...] marca 2009 r., znak [...]. W trakcie prowadzonego postępowania uzupełniającego organ pierwszej instancji pozyskał dokumenty stanowiące podstawę realizacji zespołu garaży na przedmiotowej nieruchomości. W dokumentach tych, znajduje się opinia urbanistyczna z [...] października 1993 r., znak [...], wydana Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej, w której stwierdzono zgodnie z zatwierdzonymi Uchwałą nr [...] Rady [...] z [...] września 1992 r. zmianami do miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. z 1982 r. teren przy ul. [...]. i [...]. - wzdłuż projektowanej trasy Mostu [...] przeznaczony jest pod funkcje mieszkaniowo - usługowe. Zgodnie z projektem osiedla [...] opiniowany teren przeznaczony jest pod pas izolacyjny ekranujący uciążliwość od projektowanej Trasy Mostu [...]. Docelowym zagospodarowaniem, zgodnie z opinią projektanta przyległego osiedla, prof. J. A. z 18 lipca 1993 r. powinna być zieleń wysoka i parkingi wielopoziomowe. "Widzimy możliwość zaopiniowania pozytywnie przedstawionej koncepcji zrealizowania na części tego terenu boksów garażowych przy wprowadzeniu pasa zieleni wysokiej i wykonaniu na tylnych ścianach boksów skarp z zielenią z zastrzeżeniem, że mogłaby to być jedynie lokalizacja czasowa do czasu realizacji stałych zamierzeń urbanistycznych tj. zagospodarowania docelowego". Powyższe potwierdza, iż celem wywłaszczenia była zieleń izolacyjna, zaś lokalizacja zespołu garaży może być czasowa do czasu zagospodarowania docelowego. Zatem cel wywłaszczenia, opisany jako "zagospodarowanie docelowe", nie został dotychczas zrealizowany. Wniosek o zwrot przedmiotowej nieruchomości został złożony 2 października 1991r. natomiast aneks do planu realizacyjnego zatwierdzonego decyzją nr [...] z [...] grudnia 1979 r. powstał w dniu [...] czerwca 1994 r. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na fakt, iż podstawy prawne do pobudowania przedmiotowego zespołu garaży stworzyła nowa decyzja. Decyzją nr [...] z dnia [...].06.1994 r. zatwierdzono aneks do planu realizacyjnego zatwierdzonego decyzją nr [...] z [...] grudnia 1979 r. oraz zezwolono na budowę czasowego zespołu boksów garażowych na terenie wzdłuż projektowanej Trasy Mostu [...] przy ul. [...]. z zachowaniem m. in. warunków: "0/ wykonać zagospodarowanie terenów zielonych wg przedstawionego projektu poza granicami działki, 6/ użytkowanie przez 10 lat; po upływie terminu dzierżawy rozbiórka i uporządkowanie terenu na koszt inwestora." Następnie decyzją nr [...] z [...] kwietnia 1995 r. wydaną z up. Kierownika Urzędu Rejonowego w W. zatwierdzono projekt budowlany oraz zezwolono na budowę czasowego zespołu boksów garażowych wraz z drogami dojazdowymi na terenie wzdłuż projektowanej Trasy Mostu [...] oraz uchylono ww. decyzję nr [...] w części dotyczącej przebiegu drogi dojazdowej i ustalono użytkowanie na okres do 14 czerwca 2004 r. Kolejną decyzją nr [...] z [...] lipca 1997 r., znak [...], Burmistrz Gminy W. zatwierdził projekt budowlany oraz zezwolił na rozbudowę czasowego zespołu garażowego na terenie nieruchomości położonej w W. W decyzji tej określono termin użytkowania obiektu na okres czasowy do dnia 14 czerwca 2004 r. z możliwością przedłużenia, zaś adresatem decyzji był Komitet Garażowy przy RSM "[...]". Na działce nr [...] powstał zespół garaży (19 boksów dla samochodów osobowych i dostawczych), który zrealizowany został na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] znak [...] wydanej przez Burmistrza Gminy W., mocą której zatwierdzony został projekt budowlany oraz zezwolono na rozbudowę czasowego zespołu garaży. Na działce znajduje się ponadto droga dojazdowa do parkingu, parking samochodowy, budynki garaży oraz zieleń miejska. Garaże są przedmiotem umów dzierżawy, zgodnie z wykazem nadesłanym przy piśmie Delegatury BGN Urzędu m. W. z [...] lipca 2014 r., znak [...] zaktualizowanym [...] stycznia 2015 r. Starosta L. zapewnił dzierżawcom czynny udział jako stronom postępowania w przedmiotowej sprawie. Działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], oznaczona na mapie sytuacyjnej z projektem podziału przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej m. [...] nr [...], nr [...] jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha z obr. [....], stała się zbędna na cel wywłaszczenia w rozumieniu przepisów art. 137 ust. 1 u.g.n. Na ww projektowanej działce nr [...] zorganizowano bazar "[...]", zabudowany blaszanymi pawilonami handlowymi, dzierżawcami nieruchomości zajętej pod pawilony są osoby fizyczne. Nieruchomość stała się zbędna na cel wywłaszczenia, zarówno ze względu na przedmiot jak i terminowość realizacji inwestycji. Zgodnie z planem realizacyjnym na przedmiotowej nieruchomości zaprojektowano trwałe murowane obiekty kubaturowe nr [...] a, b i c o funkcjach usługowych I stopnia, a nie targowisko miejskie - bazar. W załączniku do planu realizacyjnego planowano trwały murowany budynek II kondygnacyjny, nie zaś inwestycję czasową o charakterze przejściowym w postaci blaszanych pawilonów. Zgromadzone dokumenty wykazują, że na nieruchomości znajduje się zorganizowane targowisko, zabudowane blaszanymi pawilonami handlowymi. Czasowa lokalizacja zorganizowanego targowiska na tej nieruchomości ustalona została decyzją Burmistrza [...] nr [...] z [...] czerwca 1993 r., co wynika z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w W. nr [...] z [...] lipca 1993 r., znak [...] zatwierdzającej plan realizacyjny oraz zezwalającej na budowę określonych w decyzji obiektów, wydanej dla Zarządu Targowisk i Parkingów Komunalnych [...] "[...]". Jednym z warunków zatwierdzenia planu realizacyjnego i zezwolenia na budowę opisanych w decyzji obiektów było "5/ opróżnić - usunąć /rozebrać/ wszystkie ww obiekty po 30 lipca 1996 r. na każde żądanie władz jeżeli zajdzie taka potrzeba bez prawa do odszkodowania lub terenów zastępczych". Na części nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] znajduje się część pawilonów handlowych zorganizowanego targowiska. Ewidentnie więc zagospodarowanie ww działki nr [...] ma charakter czasowy i sprzeczny z decyzją wywłaszczeniową, toteż nie stanowi przeszkody do zwrotu działki. Decyzja o wywłaszczeniu przedmiotowej nieruchomości datowana jest na [...] grudnia 1976 r., a ostateczna stała się w dniu [...] stycznia 1977 r., więc bezspornie zainwestowanie projektowanej działki ewidencyjnej nr [...] wykonano ze znaczną zwłoką, a także wbrew konkretnemu przeznaczeniu nieruchomości, wynikającemu ze zgromadzonej w przedmiotowej sprawie dokumentacji. Biorąc pod uwagę urządzenie terenu poprzez utwardzenie nieruchomości płytami chodnikowymi oraz budowę infrastruktury technicznej nie można potwierdzić, że zrealizowany został cel wywłaszczenia jako budowa centrum usługowo-handlowego. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21.12.2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1458/11 Sąd zwrócił uwagę, że w orzecznictwie panuje pogląd, że posadowienie w gruncie podziemnej infrastruktury, samo w sobie nie stanowi przeszkody do zwrotu nieruchomości na rzecz uprawnionego. Ponadto należy tu wskazać, że zgodnie z art. 138 ust. 2 ugn najem, dzierżawa lub użyczenie zwracanej nieruchomości wygasa z upływem 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości stała się ostateczna. W orzecznictwie NSA uznaje się, że status strony w postępowaniu o zwrot wywłaszczonej nieruchomości mają także osoby, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe do zwracanej nieruchomości bądź uprawnienia o charakterze obligacyjnym, jak np. najemcy lub dzierżawcy nieruchomości (por. uchwała 7 Sędziów NSA z dnia 13 października 2003 r. OPS 6/03). Na podstawie powyższego oraz utrwalonego orzecznictwa NSA, po uzyskaniu informacji z Urzędu m. W. Biura Gospodarki Nieruchomościami Delegatury w [...] - pismo z [...] lutego 2010 r., znak [...], zawierającej wykaz dzierżawców pawilonów handlowych usytuowanych na działce nr [...], uaktualnionej w załączniku do pisma Delegatury BGN Urzędu m. [...] w z [...] lipca 2014 r., znak [...], Starosta L. zapewnił dzierżawcom czynny udział jako stronom postępowania w przedmiotowej sprawie. Reasumując powyższe ustalenia organ stwierdził, iż działka ewidencyjna nr [...] oraz oznaczona na mapie sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] kwietnia 2011 r. nr [...], nr [...] jako działka ewidencyjna nr [....] stały się zbędne na cel wywłaszczenia i należało orzec zwrot tych nieruchomości na rzecz J. C. Z wypowiedzi orzecznictwa wynika bowiem w sposób wyraźny, że wszelkie działania, czy to o charakterze faktycznym, czy też prawnym, podejmowane na gruncie po złożeniu wniosku o jego zwrot, pozostają bez wpływu na ocenę zbędności ze względu na cel wywłaszczenia. Jeśli bowiem w dniu złożenia wniosku o zwrot nieruchomości zachodziły przesłanki określone w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to uzasadnionym jest pogląd, że w chwili jego złożenia istniała sytuacja faktyczna wskazująca na niezrealizowanie celu wynikającego z decyzji o wywłaszczeniu, przy czym bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy są przyczyny, które stanowiły o przesunięciu w czasie inwestycji oraz fakt późniejszej (po złożeniu wniosku o zwrot) jej realizacji, oczywiście o ile nie zachodzą inne przesłanki uniemożliwiające uwzględnienie wniosku o zwrot nieruchomości. Natomiast z obiektywnego punktu widzenia stanowi to o niegospodarnym wykorzystaniu gruntu na cele inwestycyjne (wyrok NSA z dnia 13.11.1998 r., IV SA 2053/96/). W ponownie prowadzonym postępowaniu Wojewoda [...] ustalił aktualną listę dzierżawców części działki nr [...] z obr. [...] (pawilony handlowe) oraz działki nr [...] z obr. [...] (garaże) oraz zapewnił tym osobom udział w postępowaniu. Z kolei oceniając prawidłowość określenia wartości zwaloryzowanego odszkodowania organ podkreślił, iż w myśl art. 156 ust. 3 u.g.n. operat szacunkowy może być wykorzystany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Ze względu na powyższe w dniu 19 sierpnia 2016 r. Wojewoda [...] wystąpił do Starosty L. na podstawie art. 136 i art. 84 § 1 k.p.a. w związku z art. 156 ust. 3 u.g.n. z prośbą o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w celu potwierdzenia aktualności operatów szacunkowych sporządzonych [...] października 2014 r. przez rzeczoznawcę majątkowego W. L. w drodze umieszczenia stosownej klauzuli. Starosta L. przekazał dwie klauzule potwierdzające aktualność operatów szacunkowych na dzień 31 sierpnia 2016 r. W związku z upływem czasu i zmianą inflacji wyliczone zostały nowe wartości kwoty zwaloryzowanej do zwrotu - dla działki [...] wartość ta wyniosła [...] zł. Okoliczność ta spowodowała konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji w zakresie pkt II oraz orzeczenie o prawidłowej wysokości kwoty podlegającej zwrotowi na rzecz Miasta [...]. O powyższej zmianie strony zostały powiadomione w piśmie z 8 listopada 2016 r. Stosownie zaś, do art. 140 ust. 4 u.g.n., w razie zmniejszenia się albo zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych bezpośrednio na nieruchomości po jej wywłaszczeniu, odszkodowanie, ustalone stosownie do ust. 2, pomniejsza się albo powiększa o kwotę równą różnicy wartości określonej na dzień zwrotu. Przy określaniu wartości nieruchomości przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wywłaszczenia oraz stan nieruchomości z dnia zwrotu, nie uwzględniając skutków wynikających ze zmiany przeznaczenia w planie miejscowym i zmian w otoczeniu nieruchomości. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania rzeczoznawca majątkowy W. L. (uprawnienia nr [...]) - sporządził [...] października 2014r. operaty szacunkowe dla przedmiotowych nieruchomości (których aktualność została potwierdzona klauzulami w dniu 31 sierpnia 2016 r.), w których ustalił wysokość zwaloryzowanego odszkodowania, podlegającą wpłacie na rzecz Miasta [...] - obecnego właściciela zwracanej nieruchomości - proporcjonalnie do powierzchni gruntu objętego zwrotem na kwotę [...] zł (działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] - kwota [...] zł; projektowana działka nr [...] z obrębu [...] kwota [...]) oraz oszacował wartość nieruchomości stosownie do art. 140 ust. 4 u.g.n. Przy określaniu wartości nieruchomości przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wywłaszczenia oraz stan nieruchomości z dnia zwrotu. Różnica wartości nieruchomości określona według stanu na dzień wywłaszczenia i według stanu na dzień zwrotu dotyczy tylko projektowanej działki nr [...] z obrębu [...] i wynosi [...] zł (wartość wg stanu na dzień wywłaszczenia – [...] zł, wg stanu na dzień zwrotu – [...] zł). Zatem wysokość odszkodowania zwiększa się o powyższą kwotę tj. o kwotę [...] zł. Zwiększenie wartości nieruchomości nastąpiło poprzez wybudowanie urządzeń infrastruktury technicznej (uzbrojenie terenu). Rzeczoznawca majątkowy ocenił również wartość naniesień budowlanych posadowionych na zwracanych nieruchomościach, jednakże zdaniem organu pierwszej instancji naniesienia te, jako czasowe oraz niezwiązane z realizacją celu wywłaszczenia na działkach, nie powodują wzrostu wartości nieruchomości w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 140 ust. 4 u.g.n. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9.11.2011 r., sygn., akt 10SK1971/10 oraz z 30.05.2012 r., sygn. akt I OSK 816/11). Podsumowując powyższe stwierdzono, że odszkodowanie jakie należy zwrócić na rzecz Miasta [...] przy zwrocie nieruchomości na rzecz spadkobiercy poprzedniego właściciela wynosi [...] zł. Rzeczoznawca majątkowy do wyceny nieruchomości gruntowej zastosował podejście kosztowe, metodę kosztów odtworzenia. Obliczona przez eksperta wartość rynkowa zmieściła się w przedziale cenowym cen rynkowych nieruchomości podobnych, ustalonym w trakcie analizy rynku. Wartość nie odbiega znacząco od cen uzyskanych za nieruchomości o podobnej lokalizacji i od średniej ceny nieruchomości uzyskanej z rynku lokalnego. W ocenie Wojewody [...] prawidłowość sporządzenia operatów szacunkowych w niniejszej sprawie nie budziła wątpliwości. Przedmiotowe operaty są logiczne, spójne i wiarygodne oraz zawierają wszystkie wymagane prawem, elementy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Wojewoda [...] nie podzielił stanowiska skarżącego, że w niniejszej sprawie zostały naruszone przepisy art. 136 ust. 3 w zw. z art. 137 u.g.n. przez błędną ich wykładnię, w tym niezastosowanie przepisu art. 137 ust. 2 u.g.n. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, że przedmiot zaskarżonej decyzji dotyczący zwrotu działki ewidencyjnej nr [...] i działki ewidencyjnej nr [...] nie został zagospodarowany w powyżej opisany sposób pod "zieleń izolacyjną" w strefie "Rezerwy dla kolei regionalnej" oraz pod budowę domu handlowo-usługowego o funkcjach usługowych I stopnia do momentu złożenia wniosku o zwrot przedmiotowej nieruchomości i do dnia wydania rozstrzygnięcia w badanej sprawie. Brak było zatem podstaw do odmowy zwrotu ww. nieruchomości. Wojewoda [...] stanął na stanowisku, iż organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sposób prawidłowy i wyczerpujący. Miasto [...] w skardze na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2016 r., sprecyzowanej w zakresie żądania na rozprawie (protokół rozprawy), wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w części, w której utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji, tj. pkt 1 dotyczącego zwrotu działek nr [...] i [...] i uchylenie zaskarżonej decyzji w części, w której decyzja ta uchyla decyzję organu I instancji i rozstrzyga reformatoryjnie; uchylenie decyzji częściowej Starosty L. z [...] grudnia 2014 r. w części rozstrzygającej o zwrocie ww działek oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzucono wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniami: 1) art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez nieustalenie przez organ na jaki cel działki ewidencyjne nr [...] oraz [...] zostały wywłaszczone oraz jaki cel miał być zrealizowany w ramach szczegółowej decyzji lokalizacyjnej nr [...] oraz nieustalenie czy infrastruktura przedmiotowych działek nie jest związana z funkcjonowaniem osiedla mieszkaniowego; 2) art. 7 i art. 77 ust. 1 K.p.a. przez nierozpatrzenie kompleksowo zgromadzonego materiału dowodowego w kierunku zgodności zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości z decyzją wywłaszczeniową, a w szczególności przyjęcie oceny podstawy wywłaszczenia przez pryzmat decyzji wydanych po dacie decyzji wywłaszczeniowej z [...] grudnia 1976 r. W motywach skargi przytoczono argumentację związaną z zarzutami, w tym podniesiono, że Wojewoda w ogóle nie odniósł się do zarzutów wskazanych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji organu I instancji; nie zebrano w sprawie dowodów na okoliczność – czy przed zgłoszeniem w 1991 r. wniosku o zwrot nieruchomości nastąpiła na niej faktyczna realizacja planowanych elementów infrastruktury osiedla i czy miała ona potwierdzenie w stosownych dokumentach; cel wywłaszczenia mógł zostać zrealizowany, a po jego osiągnięciu mogła nastąpić zmiana sposobu wykorzystania nieruchomości, co nie warunkuje obowiązku jej zwrotu. Wojewoda [...] – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej w skrócie: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę. W konsekwencji uznał, że decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia 2016 r. w zaskarżonej części narusza prawo w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania tej części z obrotu prawnego. Tym samym – w wyniku analizy akt sprawy i treści zaskarżonej decyzji - stwierdzono naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy i prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w zakres których wchodzą także naruszenia, które Sąd był zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. I tak, w ocenie Sądu, w sprawie doszło do wydania decyzji z niżej wykazanymi naruszeniami prawa. Po pierwsze z zasady ogólnej – dwuinstancyjności - postępowania administracyjnego unormowanej w art. 15 K.p.a. wynika, że sprawa administracyjna jest dwukrotnie rozpoznawana i rozstrzygana, co oznacza, że tak organ pierwszej instancji, jak organ odwoławczy mają obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Organ odwoławczy przystępując do rozpatrzenia środka zaskarżenia (odwołania) dokonuje oceny materiału dowodowego zebranego i rozpatrzonego przez organ pierwszej instancji oraz zbadania ustaleń poczynionych przez ten organ, a nadto rozpoznaje i rozstrzyga sprawę z uwzględnieniem i odniesieniem się do argumentacji strony odwołującej się, a zawartej w odwołaniu (art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.). Zasadniczy cel postępowania odwoławczego sprowadza się do merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją organu pierwszej instancji. Co do zasady rozstrzygnięcie organu odwoławczego ma charakter merytoryczny (art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.) lub merytoryczno-reformacyjny (art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.). Wyniki poczynionych ustaleń faktycznych i prawnych organ odwoławczy winien uzewnętrznić w uzasadnieniu wydanej decyzji administracyjnej spełniającym wymogi określone w art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a., zatem zawierającym jednoznaczne wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zadecydowały o treści decyzji, tak aby przekonać stronę do swoich racji. Innymi słowy organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego, uzasadnić je jasno i należycie, a nadto w sposób wyczerpujący odnieść się do treści podnoszonych w środku zaskarżenia. Prawidłowe uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno zatem umożliwiać stronie zapoznanie się z motywami, którymi kierował się organ. Treść uzasadnienia winna obrazować szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do wydania konkretnego rozstrzygnięcia oraz wskazywać i wyjaśniać przesłanki faktyczne, jakimi kierował się organ podejmując konkretne rozstrzygnięcie. Z opisanego stanu sprawy i akt sprawy wynika, że od decyzji częściowej Starosty L. z [...] grudnia 2014 r. rozstrzygającej w zakresie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne o numerach [...] i [...] odwołali się Prezydent [...] i K. K. Tymczasem organ odwoławczy, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, o wniesieniu dwóch odwołań wspomniał jedynie na wstępie decyzji przy oznaczaniu stron wnoszących odwołanie i przy przedstawianiu dotychczasowego przebieg sprawy. Natomiast już w części motywacyjnej decyzji powoływał się na treść odwołania, wskazując że z treści odwołania wynika, iż dotyczy ono tylko części decyzji Starosty L., a konkretnie zwrotu działek o numerach [...] i [...] i wniesionym środkom zaskarżenia, a ściślej jednemu z nich (co wynika ze stwierdzenia organu: "Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Wojewoda [...] nie podziela stanowiska skarżącego [...]") poświęcił przedostatni akapit decyzji z [...] grudnia 2016 r. Z akapitu tego wyłącznie wynika, że organ nie podzielił "stanowiska skarżącego". W istocie powyższe czyni wątpliwym rozpoznanie przez Wojewodę dwóch odwołań i ustosunkowanie się do podniesionych w nich twierdzeń, co też zarzucono w skardze. Dalej też należy wskazać, że z ustaleń organu wynika, iż decyzją Urzędu [...] z [...] grudnia 1976 r. (której ostateczność stwierdzono [...] stycznia 1977 r.) – wydaną w trybie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r., Nr 10, poz. 64) - rozstrzygnięto o wywłaszczeniu nieruchomości stanowiącej własność A. i K. małż. L. Wywłaszczeniem objęte zostały działki: 1) nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...] (aktualnie działki nr [...], [...], [...], [...] z obrębu [...]); 2) nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...] (aktualnie działki nr [...], [...], [...], [...] z obrębu [...]; 3) nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...] (aktualnie część działki [...] z obrębu [...]. Zgodnie z lokalizacją szczegółową nr [...] z [...] kwietnia 1975 r. nieruchomość wywłaszczono z przeznaczeniem pod budowę osiedla "[...]". Przedmiotem kontrolowanego postępowania zwrotnego była część dawnej działki nr [...] odpowiadająca aktualnie działce nr [...] i część dawnej działki nr [...] odpowiadająca aktualnie działce nr [...] oznaczonej na mapie sytuacyjnej z przyjętej do PZGiK [...] kwietnia 2011 r. jako działka nr [...]. Dawne działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] znajdowały się w granicach terenu objętego decyzją nr [...] z [...] listopada 1980 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej, która zmieniła decyzję o lokalizacji inwestycji nr [...] z [...] kwietnia 1975 r., ustalającą lokalizację zespołu mieszkaniowego - osiedla "[...]" wraz z towarzyszącym budownictwem na terenie położonym w [...]. Zgodnie z załącznikiem graficznym do obu wymienionych decyzji - szkicem sytuacyjnym nr [...] - część objętej niniejszą decyzją nieruchomości znajdowała się w liniach rozgraniczających terenu oznaczonego lit. "B" o pow. ogółem 24,4 ha; część dawnej działki ewidencyjnej nr [...] położona była w granicach terenu ulicy [...]; dawna działka ewidencyjna nr [...] położona była w większej części na terenie opisanym na załączniku [...] jako "Zieleń izolacyjna" w strefie "Rezerwy dla kolei regionalnej" i częściowo w liniach rozgraniczających Trasy Mostu [...]. Uprzednio jeszcze decyzją nr [...] z [...] grudnia 1979 r. zatwierdzono zamienny plan realizacyjny - ogólny zagospodarowania terenu inwestycji osiedla [...] w W. wraz ze szkicami koncepcyjnymi projektowanych obiektów budowlanych. Z załącznika mapowego do tej decyzji wynika, że na terenie obecnej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] zaprojektowano zieleń; zgodnie z załącznikiem [...] była to "zieleń izolacyjna" w strefie "Rezerwy dla kolei regionalnej". Na działce nr [...] zrealizowano - zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy W nr [...] z dnia [...].07.1997 r. - zespół garaży, użytkowany przez Robotniczą Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" (pismo Burmistrza Gminy W. z [...] lutego 1999 r.). Z oględzin przeprowadzonych 13 sierpnia 2009 r. wynika, że działka ewidencyjna nr [...] tylko w części zabudowana jest boksami garażowymi, a w części porośnięta jest trawą i w części zajęta pod nieutwardzony parking. Taki stan rzeczy wymagał od organu stosownego wyjaśnienia w kontekście realizacji celu wywłaszczenia na całej działce nr [...]. Z kolei na działce nr [...] zorganizowano bazar "[...]" zabudowany blaszanymi pawilonami handlowymi. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z planem realizacyjnym na przedmiotowej działce zaprojektowano trwałe murowane obiekty kubaturowe nr [...] a, b i c o funkcjach usługowych I stopnia. Zaś organ I instancji podał, że na części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] znajduje się część pawilonów handlowych zorganizowanego targowiska. Wykazana sprzeczność ustaleń co do obszaru zajętego pod targowisko wymaga ponownej analizy terenu działki nr [...] i poczynienia jednoznacznych ustaleń w tym zakresie. Zgodnie z wytyczną uprzednio orzekającego w sprawie Sądu Administracyjnego (wyrok z 28 czerwca 2006 r.) zadaniem organu jest ustalenie dokładnego miejsca położenia owych pawilonów konstrukcji metalowej oraz dodatkowych obiektów wymienionych w decyzji z [...] lipca 1993 r. dotyczącej zezwolenia na budowę targowiska. Pomocnym w ustaleniach tej kwestii miał być plan realizacyjny inwestycji, który oprócz części opisowej winien zawierać część graficzną. W świetle przedstawionego stanu sprawy, stosownie do uwagi skarżącego, w sprawie nie zostało również wykazane jak wywłaszczona nieruchomość była zagospodarowana przed terminami kiedy powstały na nich sporny bazar (decyzja z [...] lipca 1993 r., decyzja z [...] lipca 1993 r.) i zespół garaży (decyzja z [...] lipiec 1997 r., decyzja z [...] czerwca 1994 r.), jako że przed tymi terminami mógł zostać zrealizowany cel wywłaszczenia, zaś po jego osiągnięciu mogła nastąpić zmiana sposobu wykorzystania nieruchomości. Innymi słowy, czy przede zgłoszeniem wniosku o zwrot nieruchomości (2 października 1991 r.) nastąpiła na niej faktyczna realizacja planowanych elementów infrastruktury osiedla znajdująca potwierdzenie w dokumentach. Po drugie zgodnie art. 156 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Potwierdzenie aktualności operatu następuje przez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził. W § 58 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011r. wskazano, że potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego, który sporządził operat, następuje poprzez dołączenie do operatu szacunkowego klauzuli, w której rzeczoznawca oświadcza o aktualności operatu. Rzeczoznawca majątkowy – stosownie do § 57 ust. 1 ww rozporządzenia - podpisuje klauzulę, zamieszcza datę i pieczęć rzeczoznawcy majątkowego. Wykładnia literalna powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli operat nie zostanie wykorzystany przez 12 miesięcy traci ważność, chyba że rzeczoznawca dokona jego aktualizacji. W sprawie organy w zakresie ustalenia odszkodowania oparły się na operatach szacunkowych sporządzonych [...] października 2014 r. przez rzeczoznawcę majątkowego W. L. Zatem operaty wykorzystane przez organ I instancji jako sporządzone [...] października 2014 r. były aktualne do października 2015 r. Tymczasem z zaskarżonej decyzji wynika, że ich aktualność została potwierdzona klauzulami dopiero 31 sierpnia 2016 r. Przedmiotowe operaty szacunkowe – jako stanowiące dowody z opinii biegłego - stanowiły zatem podstawowe dowody w sprawie. Z ustaleń organu odwoławczego nie wynika czy doszło do wcześniejszej aktualizacji operatów szacunkowych, czyli po 12 miesiącach od ich sporządzenia, jako że dalszego potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego dokonano na etapie ostatniego postępowania przed organem odwoławczym, a nadto czy klauzula aktualności odpowiada treści ww przepisów rozporządzenia. Skoro bowiem ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości (art. 130 ust. 2 u.g.n.) to brak właściwych potwierdzeń aktualności operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego, który sporządził operat oznacza, że organy orzekały w oparciu o nieaktualny operat majątkowy, co uniemożliwiało wydanie decyzji merytorycznej. Wskazane uchybienie stanowi, zdaniem Sądu, naruszenie art. 156 ust. 3 i 4 u.g.n., a także art. 7 i oraz art. 77 § 1 K.p.a., albowiem nie pozwala rozstrzygnąć czy dane stanowiące podstawę wyceny i w efekcie oparta na nich opłata planistyczna, są zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy (wyrok NSA z 2012 r., sygn. akt II OSK 1058/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Wszystko to dowodzi, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest przedwczesne, nie podjęte po dogłębnej analizie sprawy, przede wszystkim dokonane bez rzetelnego rozpatrzenia odwołań wniesionych przez skarżącego i uczestnika postępowania od decyzji organu pierwszej instancji, bez odniesienia się do postawionych w nich zarzutów i przytoczonej na ich uzasadnienie argumentacji, nadto w pełni nie realizuje wytycznych ówcześnie orzekającego w sprawie Sądu w zakresie działki nr [...]. Ponownie rozpatrując sprawę, Wojewoda dokona całościowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W wydanej decyzji wyjaśni swoje stanowisko w sposób jasny, niebudzący wątpliwości i przekonywujący. W uzasadnieniu aktu organ szczegółowo przedstawi motywy swojego rozstrzygnięcia i odniesie się do całokształtu sprawy, uwzględniając przy tym stanowisko Sądu, biorąc pod uwagę argumentację zawartą w odwołaniach od decyzji organu pierwszej, a dalej i w skardze oraz wytycznych zawartych w wyroku z 28 czerwca 2006 r. W szczególności organ doprowadzi do rozwiązania sporu i ostatecznego przekonywującego, legalnego rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...]. W przypadku dojścia do tożsamego wniosku oceni sporządzone operaty szacunkowe w aspekcie spełniania wszystkich wymogów, w tym będzie miał na uwadze regulacje wynikającego z art. 156 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zapobiegając także zarzutom pozbawienia czynnego udziału stron w postępowania, organ dopełni obowiązku zawiadomienia stron w trybie art. 10 § 1 K.p.a. Rzeczą Wojewody jest bowiem rozpoznanie odwołań i ponowne rozstrzygnięcie sprawy w jej całokształcie w ramach art. 138 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. – orzekł jak w punkcie I i II sentencji wyroku. O kosztach postanowiono – w punkcie III - na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.