IV SA/Wa 3413/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Wójcik, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2016 r. sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oddala skargę IV SA/Wa 3413/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Generalny Inspektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu zażalenia B. D. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] marca 2015 r. nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalające zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie linii 400 kV relacji Blok Gazowo — Parowy w EC B. — SE J. " uchylił pkt 11.20 podpunkt c) postanowienia w brzmieniu: "roczny monitoring ornitofauny w zasięgu oddziaływania inwestycji, w tym populacji gatunków ptaków szczególnie narażonych na funkcjonowanie linii napowietrznych" i w tym zakresie orzekł: "roczny monitoring ornitofauny w zasięgu oddziaływania inwestycji, w tym za pomocą transektów oraz punktów obserwacyjnych rozmieszczonych równomiernie, kontroli kolonii i skupisk lęgowych, miejsc koncentracji ptaków migrujących i zimujących, w tym w szczególności populacji gatunków szczególnie narażonych na funkcjonowanie linii napowietrznych", utrzymując postanowienie w pozostałym zakresie w mocy. Powyższe postanowienie było wynikiem następujących ustaleń organu. Wnioskiem z dnia [...]listopada 2013 r. P. SA, zwróciła się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko dla tego przedsięwzięcia. Na powyższe postanowienie w dniu [...]stycznia 2014 r. zażalenie złożył B.D.. Postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2014 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił skarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B., postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. ponownie nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia. Na ww. postępowanie w dniu [...] marca 2015 r., zażalenie złożył B. D.. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że kryteria wymienione w art. 63 ustawy ooś nie przewidują konieczności badania możliwych konfliktów społecznych związanych z inwestycją na tym etapie postępowania. Nie jest to także wymagany element karty informacyjnej przedsięwzięcia. Zagadnienie to stanowi jeden z elementów raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy ooś) i podlega analizie w trakcie oceny oddziaływania na środowisko. Odnosząc się do kwestii nieudzielenia przez skarżącego zgody inwestorowi na dysponowanie terenem będącym własnością skarżącego, należy wskazać, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie rodzi praw do terenu inwestycji oraz nie narusza praw własności i uprawnień osób trzecich, a wnioskodawcy, który nie uzyskał praw do terenu, nie przysługuje roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymaną decyzją. Kwestia ewentualnych ustaleń inwestora z właścicielami nieruchomości, przez które ma przebiegać inwestycja oraz spadku wartości nieruchomości na skutek realizacji inwestycji wykracza poza zakres postępowania w sprawie uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W związku z powyższym zarzut odwołującego się nie zasługiwał na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprecyzyjnego nałożenia obowiązku analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny, niewskazania jaki należy przyjąć do obliczeń współczynnik tłumienia gruntu G oraz nieokreślenia obszaru, dla którego należy rozpatrzyć ewentualną kumulację, organ stwierdził, że są one nieuzasadnione. W pkt. II.4, 5, 1 lb. postanowienia z dnia [...] marca 2015 r., Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. wskazał szczegółowo, jakie zagadnienia należy uwzględnić w analizach akustycznych. Odnosząc się do kwestii współczynnika G, organ odwoławczy wyjaśnił, iż jego określenie leży w gestii inwestora i nie powinno być narzucane przez organ. Tłumienie fali akustycznej w środowisku związane jest między innymi z pochłanianiem danej części fali dźwiękowej przez grunt oraz jej odbiciem w określonej części od powierzchni gruntu i zjawiskiem interferencji nakładających się fal dźwięku odbitego od powierzchni gruntu i dźwięku emitowanego bezpośrednio ze źródła do odbiornika. Stosowany w algorytmach obliczeniowych współczynnik pochłaniania energii akustycznej przez grunt (G) powinien więc odzwierciedlać zmienność obszarów występujących w danym terenie. Istotny jest rodzaj gruntu w miejscu, w którym analizuje się efekt związany z odbiciem fali akustycznej (głównie w pobliżu źródła emisji i w pobliżu strefy odbioru dźwięku), przy czym współczynnik G przyjmuje wartości od 0 dla gruntu twardego i powierzchni o małej porowatości (np. bruk, woda, lód, zmrożona ziemia, beton) do wartości równej 1 dla gruntów porowatych (np. uprawy, tereny zielone itp.). Inwestor, prowadząc analizy akustyczne wpływu przedmiotowej inwestycji na klimat akustyczny, sam określi dane, które następnie wprowadzi do modelu obliczeniowego, a następnie opracuje wyniki obliczeń. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że w trakcie oceny oddziaływania na środowisko organ prowadzący postępowanie będzie zobowiązany do szczegółowego przeanalizowania całości materiału dowodowego, w tym również kwestii prawidłowości przedłożonych przez wnioskodawcę analiz akustycznych . W przypadku wątpliwości będzie miał także możliwość wezwania inwestora o ewentualne wyjaśnienia lub uzupełnienia dokumentacji. Nie można więc zgodzić się z zarzutem nieprecyzyjnego nałożenia zakresu analiz akustycznych. Odnosząc się do kwestii obszaru, który należy wziąć pod uwagę, analizując oddziaływania skumulowane, organ odwoławczy wyjaśnił że w punkcie 11.22 postanowienia wskazano na konieczność szczegółowej analizy oddziaływań skumulowanych, która powinna obejmować wszystkie oddziaływania generowane przez przedsięwzięcie w połączeniu z oddziaływaniami tego samego typu, pochodzącymi od sąsiadujących z nim zamierzeń oraz przedsięwzięć planowanych. Zdaniem organu drugiej instancji, określenie obszaru, dla którego należałoby rozpatrzyć ewentualną kumulację byłoby zbędnym ograniczaniem analiz prowadzonych przez inwestora. W związku z powyższym zarzut uznał za nieuzasadniony. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego różnej treści postanowień Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. o ustaleniu zakresu raportu, organ odwoławczy stwierdził, że skarżący nie określił jakie treści postanowienia z dnia [...] stycznia 2014 r. nie zostały uwzględnione w postanowieniu z dnia [...] marca 2015 r. Pomimo, że treść postanowienia z 2014 r. nie została wprost przeniesiona do postanowienia z 2015 r., wszelkie kwestie wymagające przeanalizowania określone w postanowieniu z 2014 r. zostały również uwzględnione w postanowieniu z 2015 r. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że treść postanowienia z 2015 r. została rozszerzona np. w punkcie dotyczącym analizy wariantowej o konieczność przeanalizowania wariantu przebiegającego w większej odległości od najbliższej zabudowy mieszkaniowej oraz analizy możliwości zmiany przebiegu linii na odcinku przechodzącym bezpośrednio przez tereny zabudowy przemysłowej z całodobowym zatrudnieniem osób, o co wnioskował skarżący w swym piśmie z dnia [..] grudnia 2013 r. W związku z powyższym organ uznał, że zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy wskazał, iż mając na uwadze, że jego kompetencje orzecznicze nie sprowadzają się tylko do kontroli zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji lecz do całościowej analizy akt sprawy oraz kontroli merytorycznej rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, badając sprawę, dostrzegł uchybienia w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., wymagające skorygowania, wobec czego uchylił i orzekł o nowym brzmieniu pkt II.20 podpunkt c) postanowienia, dotyczącego monitoringu ornitofauny. Linie elektroenergetyczne stanowią jedno z największych antropogenicznych źródeł śmiertelności dla awifauny, co znalazło szerokie potwierdzenie w licznych badaniach i publikacjach naukowych (por. Erickson W. P., Johnson G. D., Young D. P. Jr. 2005. A Summary and Comparison of Bird Mortality from Anthropogenic Causes with an Emphasis on Collisions. USDA Forest Service Gen. Tech. Rep. PSW-GTR-191.). Śmiertelność ptaków, której przyczyną są linie elektroenergetyczne może sięgać bardzo wysokich wartości i w sposób znacząco negatywny wpływać zarówno na lokalne populacje rozrodcze, jak również na szlaki wędrówkowe awifauny. Z tego względu ocena oddziaływania na ptaki w przypadku przedmiotowego przedsięwzięcia jest szczególnie istotna. Wymaga to przede wszystkim szczegółowego i właściwie zebranego materiału badawczego dotyczącego awifauny, na podstawie którego będzie można prognozować wpływ planowanej inwestycji na ptaki, w tym również dobór ewentualnych środków minimalizujących lub kompensujących. Nałożony w tym względzie warunek z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji należał uznać za zbyt ogólny i nie gwarantujący zebrania odpowiedniego materiału badawczego. Dlatego tez organ odwoławczy, mając na względzie poczynione wyżej ustalenia, doprecyzował zapis dotyczący omawianego zagadnienia. Wskazania te dotyczą wprost metod obserwacji, które w niniejszym wypadku należy zastosować, jak transekty, punkty obserwacyjne, lokalizacje miejsc koncentracji i zimowania ptaków. Zostały one nałożone przez organ odwoławczy przy uwzględnieniu dotychczasowej wiedzy organu w prowadzeniu postępowań dotyczących tego typu przedsięwzięć, a także biorąc pod uwagę doświadczenia zagraniczne. Zebrane za pomocą określonych powyżej metod badawczych dane ornitologiczne będą stanowić odpowiednią podstawę do oceny oddziaływania jaką na lokalną i migrującą awifaunę wywoływać może projektowane przedsięwzięcie. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B.D. zarzucając : 1.naruszenie art. 28 kpa poprzez brak dokonania analizy w zakresie ustalenia kręgu stron postępowania, 2.naruszenie art. 7 kpa poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, jak również nieuwzględnienie istotnych interesów strony, 3.naruszenie art. 8 kpa poprzez wydanie decyzji bez dokonania analizy wszystkich aspektów prowadzonego postępowania, oraz w sposób wskazujący na brak bezstronności, 4.naruszenie art. 9 i 16 kpa poprzez wydanie orzeczenia stojącego w sprzeczności z wcześniej wydanymi przez ten organ rozstrzygnięciami. 5.naruszenie art. 3 pkt 1 ust. 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, poprzedzającego go postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł, że niezrozumiałe pozostaje, jakimi pobudkami kierował się organ odwoławczy utrzymując w przeważającej części skarżone postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. (dalej RDOŚ) w mocy. W ocenie skarżącego postanowienie RDOŚ (jak również następujące po nim postanowienie GDOŚ) zostało wydane w oparciu o niekompletny materiał dowodowy (Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia). W rzeczywistości zgodnie z treścią Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (datowanej na styczeń 2015 r., dalej KIP), cytuję: "Przedmiotem przedsięwzięcia jest budowa ok. 4,5 km napowietrznej, jednotorowej linii elektroenergetycznej o napięciu znamionowym 400 kV, łączącej istniejącą stację elektroenergetyczną J. oraz budowaną stację elektroenergetyczną w Elektrociepłowni B., będącą przedmiotem oddzielnego zadania inwestycyjnego". Jednocześnie, z nieznanych przyczyn wnioskujący nie rozpatruje łącznie oddziaływań powiązanych ze sobą inwestycji. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 ust. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2013 poz 1235 z poźn. zmianami, dalej ustawa OOS) karta informacyjna przedsięwzięcia jest dokumentem, który w szczególności ma zawierać dane o rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia. Definicja przedsięwzięcia została zapisana w art. 3 pkt 1 ust. 13 ustawy OOS i zgodnie z jej treścią "przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty". Podmiot wnioskujący nie ukrywa faktu powiązania przedsięwzięć, dlatego też tym bardziej niezrozumiałe pozostaje, dlaczego żaden z organów dotychczas badających sprawę nie wezwał do uzupełnienia dokumentacji o ten element, a przynajmniej nie doprecyzował obowiązku wykonania analizy oddziaływań skumulowanych w tym zakresie. Przykładem właściwej treści w ocenie skarżącego jest postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...], które nakłada obowiązek oceny oddziaływania w taki sposób "by ocena ta obejmowała swym zakresem łączne i skumulowane oddziaływania wynikające z realizacji i funkcjonowania instalacji w szczególności z: 1.przedsięwzięciem polegającym na budowie parku elektrowni wiatrowych.... 2.przedsięwzięciem polegającym na budowie sześciu elektrowni wiatrowych...." Przywołane postanowienie RDOŚ w Ł. dotyczy analogicznej sytuacji, w której nałożono obowiązek wykonania oceny łącznic dla linii kablowej (tutaj linii 400 kV) wraz ze źródłem energii, które będzie do niej przyłączone (tutaj bloki w elektrowni konwencjonalnej). Co więcej taki wniosek jest zgodny ze stanowiskiem GDOŚ (również podpisanym przez tą samą osobę) wyrażonym przy piśmie [...] z dnia [...] lutego 2013 r. W ocenie skarżącego skumulowane oddziaływania należy co najmniej opisać już na tym etapie inwestycji, gdyż dotychczasowe informacje nie dają pełnej informacji o skali a przede wszystkim obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Wprawdzie podmiot wnioskujący, co do zasady nie uniknął obowiązku dokonania oceny oddziaływania na środowisko w wyniku przedłożenia niekompletnej dokumentacji (tzw. salami slicing), jednakże ograniczenie obszaru oddziaływania na tym etapie ma bezpośredni wpływ na określenie stron postępowania. Fakt podziału przedsięwzięć jak również fakt nieuwzględnienia kwestii kumulacji w niniejszym przypadku (w postępowaniu ustalono krąg stron postępowania na 17 osób), może wpłynąć nie tylko na fakt, iż w przedmiotowym postępowaniu nie brały udziału wszystkie strony, ale również może mieć wpływ na sposób dokonywania doręczeń i terminy zaskarżenia. Z kolei w odniesieniu do dywagacji GDOS dotyczących wartości współczynnika tłumienia, należy zwrócić uwagę, że ten sam organ przy piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...] (notabene podpisanym przez tą samą osobę) twierdzi, cytuję: "Organ administracji może, kierując się zasadami ostrożności i zapobiegania zdecydować o zastosowaniu takich parametrów, które będą bezpieczniejsze z punktu widzenia zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony środowiska, w tym o wykonaniu analizy zasięgu i poziomu oddziaływania akustycznego przy najmniej korzystnych założeniach (np. dla parametru G=0)". Co więcej należy podkreślić, że w przypadku przedmiotowej inwestycji źródło emisji będzie zlokalizowane na niższej wysokości (w porównaniu przypadku turbin wiatrowych opisywanego w piśmie z dnia [...] lipca 2013) należy w związku tym oczekiwać istotniejszego wpływu pochłaniania przez grunt. Tym bardziej organ powinien zaostrzyć kryteria dokonywania analiz akustycznych w przedmiotowym przypadku. Mając na uwadze zmieniający się klimat i fakt, że przedsięwzięcie będzie istniało prawdopodobnie kilkadziesiąt lat (wnioskodawca nie określił planowanego czasu, wartość ta ma oparcie w istniejących liniach WN) organ powinien określić obowiązek przeanalizowania w ocenie oddziaływania, czy przedsięwzięcie będzie musiało przystosować się do zmieniających warunków klimatycznych i możliwych zdarzeń ekstremalnych (np. ekstremalnie silne wiatry, oblodzenia ). Ponadto, w nawiązaniu do obszernego zakresu oceny skutków przyrodniczych inwestycji (zarówno na florę jak i faunę) w ocenie skarżącego niezbędnym jest, aby nałożyć na wnioskodawcę w ponownie procedowanym postępowaniu obowiązek rozpatrzenia wpływu inwestycji na bioróżnorodność, na co nie zwrócił uwagi żaden z organów dotychczas rozpatrujących sprawę. W ocenie skarżącego wnioskodawca w niewłaściwy sposób dokonał doboru wariantu - kompaktowej linii napowietrznej, podczas gdy sam stwierdza że w przypadku linii kablowej (podziemnej), cytuję za KIP: "zjawisko hałasu nie występuje, a pole elektryczne zamyka się pomiędzy żyłą roboczą, a ekranem, tj. żyłą powrotną kabla. Jedynym oddziaływaniem na środowisko linii kablowej jest pole magnetyczne, które jest mniejsze od dopuszczalnych wartości". W związku z tym należy stwierdzić, że realizacja wariantu w postaci kompaktowej linii napowietrznej nie spełnia warunku najkorzystniejszego środowiskowo wariantu i jako taka nie może być skierowana do realizacji. Z drugiej strony w treści KIP wnioskodawca z rozbrajającą szczerością definiuje kryteria doboru wariantu realizacyjnego, cytuję: "Biorąc pod uwagę aspekt ekonomiczny należy zwrócić uwagę na fakt, że linie kablowe są znacznie droższe od linii napowietrznych". W ocenie skarżącego stwierdzenie "znacznie droższe" nie może uzasadniać wyboru wariantu, zwłaszcza w świetle wcześniejszego " Jedynym oddziaływaniem na środowisko linii kablowej jest pole magnetyczne, które jest mniejsze od dopuszczalnych wartości". W związku z tym w ponownie procedowanym postępowaniu należy zobligować wnioskującego do przeprowadzenia rzeczywistej analizy wad i zalet poszczególnych wariantów i doboru, a przede wszystkim do pełnej analizy środowiskowych i ekonomicznych kosztów każdego z rozważanych wariantów, gdyż określenie "znacznie droższe" w żaden sposób nie odpowiada pojęciu analizy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, jak też postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalające zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie linii 400 kV relacji blok gazowo – parowy w EC B. – SE J., nie naruszają przepisów prawa. Postanowienie organu pierwszej instancji zostało wydane w związku ze złożeniem przez P. Spółka Akcyjna z siedzibą w Bełchatowie wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia budowy linii 400 kV . Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska jako organ właściwy według art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko do wydania tej decyzji, stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przedmiotowe przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko według wskazań zawartych w § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Po analizie wniosku, dołączonej do niego karty informacyjnej, a także uwzględnieniu przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 w/w ustawy organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej określił obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zakres raportu organ ustalił zgodnie z art. 66 ustawy wskazując na konieczność zawarcia w nim informacji wskazanych w art. 66 ust. 1 pkt 1- 9, 12 – 20 oraz ust. 4 i 6, a dodatkowo wskazał jaki zagadnienia i w jakim zakresie w raporcie mają zostać uszczegółowione. Między innymi uszczegółowienie zakresu raportu dotyczyło analizy oddziaływań skumulowanych i analizy akustycznej. W pkt 5 dla zakresu raportu wskazano, że analiza akustyczna dotyczyć ma pełnego zakresu planowanych prac we wszystkich wariantach inwestycyjnych, określić charakterystyczne parametry techniczne oraz dane charakteryzujące wpływ na środowisko przedstawić opis zastosowanej metody prognostycznej oraz charakterystyki zastosowanego narzędzia obliczeniowego, wskazać wrażliwość akustyczną terenu, poziomy dopuszczalne zróżnicowane według kryterium nocy i dnia. W pkt 25 zakresu raportu organ wskazał, że szczegółowa analiza oddziaływań skumulowanych powinna obejmować wszystkie oddziaływania generowane przez przedsięwzięcie w połączeniu z oddziaływaniami tego samego typu, pochodzącymi od sąsiadujących z nim zamierzeń, a więc również planowanych i nie tylko liniowych, zarówno w fazie realizacji, jak też eksploatacji. Organ odwoławczy oceniając prawidłowość wskazań organu co do zakresu raportu uwzględnił jedynie potrzebę doprecyzowania zakresu raportu w odniesieniu do obowiązku rocznego monitoringu ornitofauny, rozszerzając zakres koniecznych obserwacji. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego co do oceny prawidłowości nałożonych przez organ pierwszej instancji obowiązków i potrzeby zmiany zakresu raportu oddziaływania na środowisko jedynie w zakresie obowiązku dotyczącego przeprowadzenia monitoringu ornitofauny. Zdaniem sądu nieprawidłowo zarzuca skarżący, iż organ określając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko naruszył art. 3 ust. 1 pkt 13 w/w ustawy poprzez przyjęcie, że planowane przedsięwzięcie nie jest powiązane technologicznie z budowaną stacją elektroenergetyczną w Elektrociepłowni B. i nie doprecyzowując obowiązku wykonania analizy oddziaływań skumulowanych w zaskarżonym postanowieniu. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 13 w/w ustawy jako jedno przedsięwzięcie podlegające regulacjom tej ustawy kwalifikuje się przedsięwzięcia powiązane technologicznie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. W ocenie sądu nie było przesłanek do tego, by w postanowieniu określającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ustalić ten obowiązek nie tylko dla projektowanego przedsięwzięcia, ale dla tego przedsięwzięcia w powiązaniu z budowaną stacją elektroenergetyczną Elektrociepłowni w B.. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego wyrażone w odpowiedzi na skargę, że przedsięwzięcie polegające na budowie linii energetycznej 400 kV, nie jest powiązane technologicznie ze stacją elektroenergetyczną, dlatego postanowienie nie objęło swoim zakresem obu przedsięwzięć. Powiązanie technologiczne, które nie jest pojęciem zdefiniowanym w ustawie należy zdaniem sądu rozumieć jako związek lub zależność między procesami produkcyjnymi prowadzonymi w dwóch obiektach. Tego rodzaju związek nie zachodzi w przedmiotowej sytuacji, bo linia energetyczna, która ma połączyć istniejącą stację elektroenergetyczną J. i budowaną stację elektroenergetyczną w elektrociepłowni w B. służyć będzie do przesyłu gotowego produktu, a więc energii wytworzonej w elektrociepłowni. Gdyby przyjąć stanowisko skarżącego za prawidłowe należałoby objąć obowiązkiem oceny oddziaływania na środowisko ustalonej w zaskarżonym postanowieniu, także stację elektroenergetyczną J.. Linie energetyczne tworzą w istocie sieć obejmującą cały kraj. Przy takim założeniu jak prezentuje skarżący należałoby przy budowie kolejnego odcinka tej sieci obejmować oceną oddziaływania albo znaczne obszary, albo nawet cały kraj, skoro przez powiązania techniczne, a nie technologiczne dostarczają energię jako gotowy produkt do wielu instalacji. W przedmiotowej sprawie nie może być wątpliwości, że nie doszło do niedopuszczalnej praktyki dzielenia przedsięwzięć na mniejsze projekty w celu uniknięcia przeprowadzenia rzetelnej oceny ich oddziaływania na środowisko. W odrębnym postępowaniu dokonywana jest ocena oddziaływania na środowisko tej odrębnej technologicznie inwestycji. Organy administracji nie pominęły kwestii oceny skumulowanego oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, bowiem ustalony zakres raportu zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 8 w/w ustawy przewiduje potrzebę przeprowadzenia szczegółowej analizy w zakresie oddziaływań skumulowanych. Opracowany raport oddziaływania na środowisko będzie stanowił podstawę oceny organu i rozstrzygnięcia w ramach decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia. Organ weźmie więc pod uwagę wyniki zleconej w tym zakresie analizy czego wyrazem będzie zarówno wskazanie wariantu realizacji przedsięwzięcia, jak też ewentualne zalecenia. Niesłuszny jest zatem zarzut skarżącego, iż w wyniku nieuwzględnienia właściwego zakresu przeprowadzanej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w przedmiotowym postepowaniu niewłaściwie określono krąg stron. Na tym etapie postępowanie zgodnie z art. 63 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w/w ustawy organ słusznie dokonywał oceny przesłanek do nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o dane zawarte we wniosku oraz dołączonej do niego karcie informacyjnej, tak więc zarzut naruszenia przepisów postępowania w związku z brakiem wystarczającego materiału dowodowego w sprawie jest nieuzasadniony. Wbrew twierdzeniu skarżącego ustalony zakres raportu określa konieczność dokładnej analizy wariantowej planowanego przedsięwzięcia, której wyniki zostaną dopiero ocenione przez organ po sporządzeniu raportu i uwzględnione w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wskazanie dotyczące wariantu zakładanego przez inwestora jako najbardziej optymalnego rozwiązania nie jest dla organu dokonującego oceny środowiskowej wiążące i takie uzasadnienie zawarte w karcie informacyjnej nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia zasadniczego postępowania w zakresie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Niesłusznie zarzuca skarżący nieuwzględnienie przez organ oddziaływania przedsięwzięcia na bioróżnorodność. Wbrew twierdzeniom skarżącego zagadnienie oddziaływania przedsięwzięcia na bioróżnorodność nie zostało przez organy pominięte, a zakres raportu w tym przedmiocie jest bardzo szczegółowy. Sąd podziela także stanowisko organu odwoławczego co do tego, że organ pierwszej instancji określając zakres raportu w odniesieniu do obowiązku sporządzenia analizy akustycznej nie powinien wskazywać inwestorowi jaki dokładnie współczynnik tłumienia gruntu należy uwzględnić w tej analizie i obliczeniach. Skoro analiza ma uwzględniać m.in. wrażliwość akustyczną terenu, a stosowany w obliczeniach współczynnik pochłaniania energii przez grunt powinien odzwierciedlać zmienność obszarów występujących w danym terenie, nie jest zasadne narzucenie przez organ z góry, bez znajomości wyników analizy określonego wskaźnika. Organ będzie mógł odnieść się do tego zagadnienia dopiero po sporządzeniu raportu i zapoznaniu się z przyjętymi danymi charakterystycznymi dla terenu. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez sąd, ani też dla prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie miały znaczenia wskazane przez skarżącego dowody w postaci kserokopii postanowienia wydanego w innym postępowaniu środowiskowym, jak też stanowiska wyrażane przez organ w odpowiedzi na zadawane pytania w innych postępowaniach, ze względu na brak jakiegokolwiek związku z przedmiotową sprawą i ustalonym w niej stanem faktycznym. W ocenie sądu organy pierwszej i drugiej instancji nie naruszyły w przedmiotowej sprawie przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego, a zgłoszone przez skarżącego zarzuty na tym etapie postępowania są przedwczesne. Z tych względów sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.