IV SA/Wa 342/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.), Protokolant ref. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2019 r. sprawy ze skargi E. C. i J. C. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia dokonania wyłączenia z produkcji gruntów leśnych oddala skargę Dyrektor Generalny Lasów Państwowych (dalej Dyrektor GLP) decyzją z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania E. i J. C. (dalej Skarżący), od decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] (dalej Dyrektor RDLP), nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. znak [...] stwierdzającej dokonanie przez Stronę trwałego wyłączenia z produkcji gruntów leśnych o powierzchni 0,0103 ha, wchodzących w skład działki ewidencyjnej nr [...], obrębu ewidencyjnego [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt sprawy wynika, że Dyrektor RDLP wszczął z urzędu postępowanie w sprawie niezgodnego z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1161 ze zm.) wyłączenia z produkcji 0,0103 ha ww. gruntów leśnych. W toku postępowania stwierdził, że Strona dokonała budowy budynku rekreacji indywidualnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą tej inwestycji bez decyzji zezwalającej na wyłączenie ww. gruntów leśnych z produkcji. Wobec ww. ustaleń na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych Dyrektor wydał decyzję z dnia [...] maja 2018 r., w której: 1. wymierzył należność podwyższoną o 10%, stanowiącą równowartość 33,9900 m³ drewna, pomnożoną przez cenę 1 m³ drewna stosowaną przy wymiarze podatku leśnego w 2017 r. (191,01 zł/m³), czyli w roku w którym należność winna być uiszczona, co dało kwotę 6 492,43 zł; 2. na podstawie art. 12 ust. 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych ww. należność, pomniejszył o wartość gruntów ustaloną według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w obrocie gruntami, w dacie faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji, tj. o kwotę 4 274,50 zł; 3. ustalił także "opłatę roczną", stanowiącą równowartość 3,3990 m³ drewna (opłata roczna za rok 2017, wyniosła 649,24 zł); 4. ustalił jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu w wysokości stanowiącej równowartość 1,4561 m³ drewna - kwota 278,13 zł. W odwołaniu Skarżący powyższej decyzji zarzucili: naruszenie przepisów prawa procesowego, m.in. - art. 75 § 1 w zw. z 77 § 1 k.p.a., poprzez ustalenie powierzchni faktycznego wyłączenia gruntów leśnych z produkcji, na podstawie kopii mapy sporządzonej przez geodetę na potrzeby dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków, w której to dokumentuje się zmiany w statusie prawnym gruntu, a nie w stanie faktycznym; - art. 7 k.p.a., poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że obszar rzeczywiście wyłączony z produkcji leśnej na działce nr [...] zajmował powierzchnię 103 m2 w sytuacji, gdy budowa domku letniskowego, studzienki oraz utwardzenia ścieżki zajęła powierzchnię około 40 m2. Strona wskazała także na naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez ustalenie należności i opłaty rocznej za wyłączenie gruntów leśnych z produkcji w niewłaściwej wysokości, tj. przyjęcie za podstawę wymiaru powierzchni 103 m2, jak i naruszenie przepisów prawa procesowego mające skutek materialny, poprzez nieprawidłowe doręczenie zawiadomienia o wyznaczeniu terminu na wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. W toku postępowania Strona złożyła pismo z dnia 7 sierpnia 2018 r., w którym podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu oraz dodatkowo podniosła, że· Starosta Powiatu [...] nie żądał w trakcie zmiany klasyfikacji gruntu zezwolenia na jego wyłączenie z produkcji leśnej; postępowanie w tym przedmiocie było w trakcie, opóźnienie w wydaniu zezwolenia mogło spowodować przesunięcie montażu drewnianego obiektu na rok 2018; sąsiedzi, którzy posiadają od lat domki w tym obszarze (ok. 30 użytkowników), nie otrzymali w ogóle zezwolenia wyłączającego z produkcji leśnej. Ponadto, do ww. pisma Strona dołączyła płytę CD z dokumentacją fotograficzną działki ewidencyjnej nr [...] wraz z infrastrukturą według stanu na dzień 5 sierpnia 2018 r. Rozpatrując powyższe odwołanie Dyrektor GLP utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora RDLP wskazując na prawidłowość ustaleń organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że w pierwszym półroczu 2017 r., Strona dokonała wyłączenia z produkcji 0,0103 ha gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne, bez decyzji zezwalającej na takie wyłączenie, wobec tego w myśl art. 28 ust. 2 ww. ustawy, Dyrektor RDLP zasadnie wydał zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w odniesieniu do zarzutu Strony zauważył, że podczas wizji terenowej przeprowadzonej w dniu 9 sierpnia 2017 r., porównano treść mapy ewidencyjnej, sporządzonej na potrzeby dokonania zmian użytków gruntowych, ze stanem faktycznym na gruncie i stwierdzono zgodność treści tego dokumentu z faktycznym stanem zagospodarowania gruntów. Jak wynika z dokumentacji, poprawność tego ustalenia potwierdził także biegły rzeczoznawca majątkowy w swojej opinii z dnia 9 marca 2018 r. Biegły potwierdził także wcześniejsze ustalenia Dyrektora RDLP tj., że: na działce ewidencyjnej nr [...], nastąpiło faktyczne wyłączenie gruntów leśnych z produkcji, wyłączenie nastąpiło na obszarze 103 m2, pomierzonym przez uprawnionego geodetę w dniu 26 czerwca 2017 r., a następnie w dniu 26 lipca 2017 r., zatwierdzonym przez Starostę [...], w rejestrze ewidencji gruntów i budynków, jako użytek budowlany o symbolu "B", jak i to, że przedmiotowe wyłączenie z produkcji nastąpiło w konturze i w obszarze obejmujących nie tylko obrys pod budynkiem rekreacyjnym, ale także na powierzchni bezpośrednio przyległej do obiektu, która jest z nim funkcjonalnie związana. W ocenie organu odwoławczego przy tak niewielkiej powierzchni zainwestowania (1ar), dodatkowo o regularnym kształcie, prostymi metodami pomiarowymi jest możliwe zweryfikowanie zgodności mapy uzupełniającej ze stanem faktycznym. Prawidłowo zatem Dyrektor RDLP przyjął, że dla samego potwierdzenia, czy faktyczne zainwestowanie pokrywa się z konturem użytku "B", nie zachodziła potrzeba powoływania biegłego geodety. Dalej organ odwoławczy podniósł, że dokumentację do zmiany użytku gruntowego z "Ls" na "B" sporządziła osoba uprawniona - geodeta i dokument ten został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez starostę - organ prowadzący rejestr ewidencji gruntów i budynków. Dokument ten, łącznie z ustaleniami dokonanymi podczas oględzin gruntów, potwierdzają także jednoznacznie, że na powierzchni 103 m2 doszło do wyłączenia gruntów leśnych z produkcji. Poza tym geodeta, w sporządzonej przez siebie dokumentacji wskazał wprost, że cyt. "zasięg i rodzaj użytków gruntowych ustalono na gruncie zgodnie z faktycznym stanem użytkowania terenu" czego, jak wynika z akt sprawy, nie kwestionowała, ani Strona, ani organ właściwy w sprawach geodezji i kartografii. Poza tym organ odwoławczy dodał, że Strona oprócz widocznych powierzchniowych obiektów (domek rekreacyjny, studzienka), w obszarze wyłączonym z produkcji leśnej zlokalizowała także podziemne instalacje, w tym przyłącze elektroenergetyczne, wodociągowe oraz kanalizację sanitarną, łączącą budynek z szambem. Dyrektor GLP poza tym wyjaśnił, że wyłączeniem gruntów leśnych z produkcji jest nie tylko realizacja obiektu budowlanego, trwale związanego z gruntem, ale faktyczne wykonanie czynności pozbawiających grunt jego leśnego charakteru. Do obszaru wyłączonego z produkcji należy także zaliczyć każdorazowo teren niezbędny do funkcjonowania obiektu budowlanego m in. teren znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu, funkcjonalnie z nimi związany. Prawidłowo Dyrektor RDLP wskazał, że takie podejście znajduje w szczególności potwierdzenie w legalnej definicji użytku "B" - tereny mieszkaniowe, wyrażone w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Bowiem, w myśl tego przepisu (załącznik nr 6 ust. 1 pkt 12), do użytku "B" zalicza się również grunty położone m.in. w bezpośrednim sąsiedztwie budynków i urządzeń niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych. Organ odwoławczy wskazał również, że w odniesieniu zaś do zarzutu zawartego w odwołaniu tj., nieprawidłowego doręczenia Stronie zawiadomienia o wyznaczonym terminie na wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, należy zauważyć, że w aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru zawiadomień z podpisami Strony postępowania. Po wniesionym przez Stronę zastrzeżeniu, że zawiadomienie doręczono nieprawidłowo, Dyrektor RDLP wystąpił do operatora pocztowego Poczta Polska SA, o potwierdzenie prawidłowości doręczenia korespondencji i w odpowiedzi Poczta Polska S.A. wskazała, że obie przesyłki zostały doręczone prawidłowo oraz, że pokwitowania doręczenia tych przesyłek dokonała ta sama osoba, która dokonywała odbioru wcześniejszej korespondencji. Tym samym nie zachodzą żadne przesłanki, które mogłyby świadczyć o nieprawidłowym doręczeniu zawiadomienia o wyznaczonym terminie na wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Wobec powyższych ustaleń organ odwoławczy uznał, że prawidłowo nastąpiło wyłączenie z produkcji 103m2 gruntów leśnych, niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a nie jak stwierdziła Strona - 40m2 (stąd prawidłowe ustalenie należności i opłat rocznych za wyłączenie przedmiotowych gruntów leśnych z produkcji). W odniesieniu do sprawy podniesionej przez Stronę w piśmie z dnia 7 sierpnia 2018 r., uzupełniającym odwołanie, że cyt. "Starosta Powiatu [...] nie żądał w trakcie zmiany klasyfikacji gruntu zezwolenia na jego wyłączenie z produkcji leśnej", Organ odwoławczy stwierdził, że Starosta [...] winien był sprzeciwić się zamiarowi budowy budynku rekreacji indywidualnej działki ewidencyjnej nr [...], do czasu uzyskania przez inwestora decyzji w przedmiocie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji. Natomiast, w odniesieniu do informacji, jaką Strona przekazała, że sąsiedzi, którzy posiadają od lat domki w tym obszarze nie otrzymali w ogóle zezwolenia na wyłączenie gruntów leśnych z produkcji, należy stwierdzić, iż każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie w zależności od stanu formalno - prawnego działki. Powyższy argument pozostaje zatem bez wpływu na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, podobnie jak informacja przekazana przez Stronę, że opóźnienie w wydaniu zezwolenia mogło spowodować przesunięcie montażu drewnianego obiektu na 2018 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: a) art. 6 i art. 7 k.p.a poprzez działanie w tej sprawie niezgodnie z regułami praworządności: - w pierwszej kolejności naruszono zakaz nierównego traktowania określony w art. 32 Konstytucji RP poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego - sankcyjnego tylko wobec strony, podczas gdy zaniechano tych czynności wobec co najmniej 22 użytkowników działek leśnych, którzy podobnie jak Skarżący zabudowali swoje nieruchomości bez wymaganego zezwolenia leśnego; b) art. 2, art 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO) polegające na bezprawnym przetwarzaniu danych osobowych stron w wyniku doręczenia decyzji Dyrektora RDLP z dnia 24 maja 2018 r. również do pracodawcy J. C., a mianowicie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w celu uzyskania korzyści procesowych w innym postępowaniu zawisłym przed tym organem w postępowaniu egzekucyjnym oraz zdyskredytowania strony wobec pracodawcy; c) naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na ustalenie obowiązków związanych z wydaniem zezwolenia leśnego, tj. art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z 77 § 1 k.p.a. poprzez ustalenie powierzchni faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji leśnej, na podstawie kopii mapy sporządzonej przez geodetę na potrzeby dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków, w której to dokumentuje się zmiany w statusie prawnym gruntu, a nie w stanie faktycznym, jak i art. 7 k.p.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że obszar rzeczywiście wyłączony z produkcji leśnej na działce nr [...] zajmował powierzchnię 103 m2 , w sytuacji gdy strony zajęły pod budowę domku letniskowego, studzienki oraz utwardzenia ścieżki powierzchnię około 40 m2 i taki obszar uległ faktycznemu wyłączeniu z produkcji leśnej d) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez ustalenie należności i opłaty rocznej za wyłączenie gruntów leśnych z produkcji w niewłaściwej wysokości, tj. przyjęcie za podstawę wymiaru powierzchni 103 m2 wynikającej z ewidencji gruntów i budynków a nie z rzeczywistego obmiaru części działki nr [...] faktycznie wyłączonych z produkcji leśnej (ok. 35 m2 - domek + ok. 5 m2 - studnia + szambo + podziemna linia energetyczna należąca do PGE). Wobec powyższych zarzutów Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1032 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu skarga jest niezasadna. Z akt sprawy wynika, że działka skarżących 0,0480 ha zaliczona jest do klasy gruntu LsIII, (0,0377 ha) oraz B (0,0103 ha). Organ wskazał, że na działce Skarżący bez wymaganego zezwolenia na wyłączenie z produkcji leśnej wybudowali budynek o charakterze rekreacyjnym. Zmienił się zatem sposób wykorzystania gruntu leśnego na inny, nie można bowiem utożsamiać wykorzystania rekreacyjnego i prowadzić gospodarkę leśną. Rodzaj inwestycji wskazuje, że będzie to trwałe wyłączenie, a powierzchnia użytku leśnego wyłączona z produkcji – kwestionowana przez Stronę - to 103m2. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że co do zasady wyłączenie z produkcji gruntów leśnych wymaga wydania decyzji administracyjnej. Problematyka ta została uregulowana w rozdziale 3. ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017r., poz. 1161 ze zm.). Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10 ustawy, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Przez wyłączenie gruntów z produkcji rozumie się rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów (art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów). Wyłączeniu z produkcji rolniczej mogą podlegać m.in. grunty rolne określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów). W przypadku trwałego wyłączenia gruntu z produkcji leśnej inwestor w niniejszej sprawie był zobowiązany przed rozpoczęciem budowy budynku rekreacyjnego, do uzyskania ostatecznej decyzji o trwałym wyłączeniu gruntu z produkcji leśnej, zgodnie z wymogami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Dodatkowo należy wyjaśnić, że w sytuacji gdy teren - jak w niniejszym postępowaniu został w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony na cele nierolnicze i nieleśne, to i tak wymagana jest decyzja dyrektora zezwalająca na wyłączenie gruntów leśnych z produkcji. Zwrócono na to także uwagę w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2002 r. wyrażającego zgodę na przeznaczenie na cele nierolne i nieleśne gruntów stanowiących własność prywatną położonych w [...] (k. 139 akt admin.). Wyłączenie gruntów z produkcji, w przeciwieństwie do ustalenia jego przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jest czynnością faktyczną (por. art. 4 pkt 6 i pkt 11 ustawy), która, zgodnie z art. 11 ust. 1 i 1a ustawy, może nastąpić tylko po wydaniu decyzji zezwalającej na takie wyłączenie, i w jej następstwie (decyzja deklaratoryjna). Odnosząc się do zarzutu skargi, tj. ustalenia powierzchni zajętej do wyliczenia należności objętej zaskarżoną decyzją, to należy wskazać, że organ przyjął powierzchnię 103 m2, która nie obejmuje jedynie powierzchni pod samym budynkiem rekreacyjnym, ale także zasadnie organ uwzględnił dalsze (inne) powierzchnie, których zagospodarowanie zostało zmienione i które spowodowały zmianę przeznaczenia gruntu na nieleśny (infrastruktura połączona z budynkiem). Swoje ustalenia organ oparł na opinii sporządzonym przez biegłego (9 marca 2018 r.). Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania Strona podejmowała próby zakwestionowania tej opinii, jednak w tym zakresie – oprócz gołosłownych twierdzeń – w żaden inny sposób nie uprawdopodobniła swojego stanowiska (np. poprzez przedstawienie pomiarów sporządzonych przez uprawniony podmiot, czy inny kontrdowód, który wskazywałby na inne ustalenia, niż te przyjęte przez organ). Organ powierzchnię, która została wyłączona z produkcji leśnej ustalił na podstawie mapy ewidencyjnej, jak i na ustaleniach faktycznych dokonanych podczas oględzin terenu. Na mapie ewidencyjnej sporządzonej przez geodetę na potrzeby dokonania zmian użytków gruntowych w rejestrze ewidencji i budynków oznaczony został zasięg domku letniskowego (bez tarasów okalających budynek) oraz bez dojścia do domku. Mapa ta następnie została porównana ze stanem faktycznym na gruncie podczas oględzin i stwierdzono jej zgodność z tymi ustaleniami ("pozostałe ustalenia z rozprawy administracyjnej" z 9 sierpnia 2017 r., k. 127 akt admin, k. 7 protokołu). Zatem nie można przyjąć stanowiska Strony, że jest to "gołosłowne" utożsamianie danych i że organ nie uwzględnił faktycznego zagospodarowania działki. Poza tym – co potwierdza ustalenia organu - ustalona powierzchnia pokrywa się z powierzchnią zgłoszoną do przekwalifikowania użytku leśnego na budowlany, zmierzoną przez geodetę i ujawnioną w ewidencji gruntów i budynków 26 lipca 2017 r. Przy czym należy wskazać, że powierzchnia ta nie była kwestionowana przez Stronę i organ właściwy w sprawach geodezji i kartografii. Ponadto – jak zasadnie zwróciły uwagę organy - wyłączeniem gruntów leśnych z produkcji jest nie tylko realizacja obiektu budowlanego, trwale związanego z gruntem, ale faktyczne wykonanie czynności pozbawiających grunt jego leśnego charakteru, a więc również lokalizacja na tym gruncie budynków, budowli instalacji lub innych obiektów, nawet nietrwale związanych z gruntem, jak również czasowe składowanie przedmiotów (wyrobów, materiałów, itp.), niezwiązanych z gruntem, jeżeli działania te nie mieszczą się w definicji lasu oraz gospodarki leśnej określonych w ustawie o lasach. Do obszaru wyłączonego z produkcji należy także zaliczyć każdorazowo teren niezbędny do funkcjonowania obiektu budowlanego m in. teren znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu, funkcjonalnie z nimi związany. Co też w niniejszej sprawę organ czynił. Odnosząc się dalej do zarzutu skargi, w którym Strona zwraca uwagę na niewłaściwe ustalenia organów w zakresie powierzchni wyłączonej z produkcji leśnej, to należy wyjaśnić, że można wykorzystać dowody uzyskane na inną okoliczność w tej samej sprawie. Poza tym powtarzanie czynności – przeprowadzanie kolejnych oględzin - jest działaniem w niniejszym postępowaniu zbędnym, z uwagi na ustalenie istotnych okoliczności na podstawie innych dowodów i działań organów, które doprowadziły do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego będącego podstawą wydanej w sprawie decyzji. W ocenie Sądu – mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy – organy prawidłowo przyjęły do obliczenia opłaty powierzchnię wyłączoną z produkcji leśnej – 103m2. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, należy wyjaśnić, że przetwarzanie danych osobowych i przekazanie decyzji organowi administracyjno-skarbowego (pracodawcy skarżącego) nie ma związku z postępowaniem w sprawie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji, będącej przedmiotem zaskarżenia do Sądu. Poza tym doręczenie tej decyzji Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w [...] nie wpłynęło na możliwość czynnego udziału w toku niniejszego postępowania, na kwestie faktyczne ustalane w jego toku, ani nie miały ostatecznie wpływu na wynik sprawy. Poza tym jak wynika z akt sprawy w zakresie naruszenia danych osobowych Skarżącego zostało wszczęte postępowanie w odrębnym trybie. Odnośnie zaś naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji RP podkreślić trzeba, że każde postępowanie administracyjne jest postępowaniem indywidualnym i organ administracji nie jest związany innymi rozstrzygnięciami podjętymi w sprawach podobnych, albowiem w każdej nowej może nastąpić odmienna interpretacja stanu faktycznego i prawnego. Fakt nie podjęcia określonych decyzji administracyjnych w sprawach podobnych przez ten sam organ, nie nakłada obowiązku rozstrzygania kolejnych postępowań w identyczny sposób albowiem każda sprawa jest indywidualna i rozstrzygana w sposób odrębny. W innym bowiem przypadku, ewentualne błędne rozstrzygnięcie określonej sprawy skutkowałoby koniecznością powielania go w innych - podobnych. Takie rozumienie art. 32 Konstytucji RP jest natomiast wadliwe i nie zasługuje na uwzględnienie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1799/07). Wobec powyższych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1032 ze zm.) oddalił skargę.