IV SA/Wa 3427/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2015 r. [...] w przedmiocie odmowy przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne postanawia: 1) zwolnić A. C. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. C. adwokata. A. C. (skarżący) w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne, zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł m. in., że nie posiada środków do życia i własnego mieszkania od ponad dwóch lat. Skarżący nie posiada zezwolenia na pobyt, nie może podjąć pracy, ani zarejestrować się jako osoba bezrobotna. Podniósł, że jest zadłużony wobec banku na kwotę 12000 zł , ponadto pożycza pieniądze od osób prywatnych. Pomieszkuje u znajomych, nie ponosi kosztów utrzymania mieszkania Zdarzała się, że musiał nocować na lotnisku, z uwagi na brak jakichkolwiek środków. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada on żadnego majątku, oszczędności, możliwości zarobkowania. Obecnie utrzymuje się jedynie dzięki pomocy znajomych. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.