IV SA/Wa 3432/15

PostanowienieWSA w Warszawie2017-09-28

Skład orzekający: Małgorzata Leśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji, w tym podatek VAT, gdy sąd drugiej instancji oddalił skargę kasacyjną?
Ratio decidendi
Wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji, w tym podatek VAT, ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Opłata maksymalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej dla pierwszej instancji, a nie mniej niż 240 zł. Sąd ustala opłatę w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej, uwzględniając nakład pracy i charakter sprawy, a także podatek VAT.
Stan faktyczny
Wniosek adwokata J. N. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed WSA w Warszawie w sprawie odmowy nadania statusu uchodźcy. Adwokat został ustanowiony z urzędu, reprezentował skarżącą w pierwszej instancji, a następnie wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi J. N. kwotę 120 złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska - po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. N. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji w sprawie ze skargi S. V. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać adwokatowi J. N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącej S. V. w niniejszej sprawie adwokata z urzędu oraz umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie adw. J. N. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Postanowieniem z tego samego dnia starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał pełnomocnikowi skarżącej kwotę 360 zł tytułem wynagrodzenia oraz kwotę 82,80 zł tytułem podatku od towarów i usług. W sierpniu 2016 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zawarł w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 14 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny, na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie bowiem z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia z 22 października 2015 r. opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. W myśl zaś § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej adw. J. N. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2016 r. Z uwagi, iż reprezentował skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji opłata maksymalna wyniosła 50 % stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia (opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy). Stosownie zaś do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 250 § 1 i 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło