IV SA/Wa 3441/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2019 r. sprawy ze skargi G. S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. G. S. w piśmie z 26 listopada 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z [...]sierpnia 2005 r. nr [...] w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego gminy [...] w zakresie § 3 3.6) f) – objęcia ochroną rezerwatową obszaru określonego jako rezerwat pn. "[...]". Wobec wątpliwości co do wyczerpania trybu do wniesienia niniejszej skargi, Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Gminy [...] z [...]sierpnia 2005 r. Nr [...] – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z 4 lutego 2019 r. Skarżący oświadczył, że nie wezwał Rady Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, ponieważ zgodnie z obecnie obowiązującym prawem nie ma już takie obowiązku. Skarżący podkreślił bowiem, że obowiązek wezwania wynikał z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę G. S. jako niedopuszczalną należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie zaś z art. 101 ust. 1 ustawy 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.), zwana dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepis art. 101 u.s.g. podlegał jednak w ostatnim okresie nowelizacji. W obecnym jego brzmieniu wniesienie skargi na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym stosowanie do przepisów przejściowych ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017 r., poz. 935), przepisy ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym tą nowelizacją stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu jej wejścia, a więc po 1 czerwca 2017 r. Co więcej art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Tak więc stosowanie do art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że przedmiot zaskarżenia stanowi uchwała z 31 sierpnia 2005 r. Wbrew zatem twierdzeniem Skarżącego, stosuje się do niej art. 101 ust. 1 u.s.g. według brzmienia obowiązującego do dnia 31 maja 2017 r. (por. Dz.U. 2016 r., poz. 446 ze zm.). Przepis ten stanowił wówczas, że "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Jak wynika z analizy akt sprawy, m.in. twierdzeń Organu zawartych w piśmie z 4 lutego 2019 r., jak i oświadczenia Skarżącego, przed wywiedzeniem skargi do sądu administracyjnego nie został wyczerpany trybu jej skutecznego wniesienia, obejmujący wezwanie Rady Gminy [...]do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego rozpatrywaną skargę należało odrzucić. Przepis art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej nie pozostawia bowiem innych możliwości interpretacyjnych. W ocenie Sądu, nie ma również żadnych innych podstaw prawnych do wyłączania zaskarżonego aktu spod obowiązywania tego przepisu, ponieważ znajduje się w nim wprost odniesienie do ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji.