IV SA/Wa 3453/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw do Cudzoziemców z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. A. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 16 stycznia 2018 r., a także z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego, wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym z mężem (B. Z.) oraz pięciorgiem małoletnich dzieci. Była objęta postępowaniem z wniosku męża o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie znajduje się w tzw. procedurze powrotowej. Jedne źródło utrzymania siedmioosobowej rodziny skarżącej stanowią świadczenia pieniężne dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. A. S. nie wykazała jakichkolwiek nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a jedyne środki, będące w dyspozycji jej i członków rodziny, którzy pozostają z nią w gospodarstwie domowym, pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. W tej sytuacji, uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że A.S. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.