IV SA/Wa 3463/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia stanu wody na gruncie postanawia: odrzucić skargę W piśmie z 7 października 2015 r. T. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia stanu wody na gruncie W piśmie z dnia 17 listopada 2015 r. skarżącej wysłano odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 12 listopada 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania te doręczono skarżącej w dniu 27 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ustawy sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że mimo prawidłowego doręczenia wezwania skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z 16 grudnia 2015 r. wynika, że w zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła także należnego wpisu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.