IV SA/Wa 3471/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu skargi A. G., B. L., K. L., Z. L., R. L. i E. L. w sprawie ze skargi A. L. syna S., A. G., B. O., T. B., J. L., B. L., K. L., Z. L., A. L. syna W., R. L. i E. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. Postanowieniem z 14 kwietnia 2016 r. Sąd odrzucił m. in. skargę E. L. na wskazaną w sentencji decyzję, błędnie pouczając ją o możliwości wniesienia zażalenia (k. 70) zamiast skargi kasacyjnej. Postanowienie doręczono Skarżącej E. L. 9 maja 2016 r. (k. 88). 16 maja 2016 r. Skarżący wniosła zażalenie (k. 96-97) na powyższe postanowienie i uiściła wpis od zażalenia w wysokości 100 zł (k. 115). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. stanowiącym, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Od postanowienia takiego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżąca, błędnie pouczona, wniosła osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, czyli z uchybieniem powołanego wyżej przepisu. Skutkuje to odrzuceniem zażalenia, gdyż uniemożliwiało ewentualne potraktowanie go jako skargi kasacyjnej, pomimo błędnego oznaczenia pisma procesowego. Sąd, doręczając zaskarżone postanowienie, błędnie pouczył Skarżącą o przysługującym jej prawie wniesienia zażalenia, zamiast skargi kasacyjnej. Wprawdzie nie może to powodować, że Skarżącej przysługuje jej inny środek odwoławczy niż wynika to z przepisów P.p.s.a., niemniej jednak, gdy na skutek błędnych działań sądu Strona uchybi wymaganiom formalnym przewidzianym dla danego środka odwoławczego i zostanie on odrzucony, jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania stosownej czynności procesowej (tu: wniesienia skargi kasacyjnej), co pozwoli na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybień powstałych bez winy Skarżącej. Skoro zatem od postanowienia o odrzuceniu skargi wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. przysługiwała skarga kasacyjna, a Skarżąca wniosła zażalenie, to zażalenie to jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 175 § 1 P.p.s.a. O zwrocie wpisu od zażalenia w pkt 2 sentencji postanowienia orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.