IV SA/Wa 3499/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić dla Z. S. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Z. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 18 grudnia 2015 r. wynika, że wnioskodawczyni ma 73 lata, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest przewlekle chora i wymaga stałej opieki lekarskiej. Utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 757,21 zł miesięcznie. Jedyny jej majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 20 m2. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, ubranie, czy utrzymanie mieszkania, a także fakt, że ze względu na stan zdrowia skarżąca musi ponosić dodatkowe wydatki na leczenie, należy stwierdzić, że środki uzyskiwane z emerytury w wysokości niespełna 760 zł miesięcznie, nie pozwalają jej na poczynienie dodatkowych oszczędności. Nie dysponując przy tym majątkiem, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy zatem uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.