IV SA/Wa 3499/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. R. o przyznanie kosztów pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - przyznać adw. M. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł. tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3499/15 oddalił skargę Z. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] września 2015 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącej (adw. M. R.) 18 lipca 2016 r. W dniu 1 sierpnia 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) adw. M. R. złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 maja 2016 r. Pełnomocnik zawarła w piśmie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej i oświadczyła, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Wniosek adw. M. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest uzasadniony. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714), opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Z kolei według § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Ponieważ adw. M. R. reprezentowała skarżącą w postępowaniu przed Sądem I instancji, opłata w niniejszej sprawie wynosi 50% stawki maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego radcy prawnego, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 § 1 i art. 250 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.