IV SA/Wa 351/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nie uwzględnienia żądania przeprowadzenia dowodów, powołania rewidenta i przeprowadzenia rozprawy postanawia: odrzucić skargę. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] października 2013 r. w przedmiocie nie uwzględnienia żądania przeprowadzenia dowodów, powołania rewidenta i przeprowadzenia rozprawy w toku postępowania wszczętego postanowieniem z [...] maja 2013 r. w sprawie stwierdzenia odpowiedzialności osoby trzeciej - byłego członka zarządu "[...]" sp. z o. o. w G. - za zobowiązania tej spółki za okres od grudnia 2007 r. do sierpnia 2009 r. z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Organ przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., który postanowieniem z 9 stycznia 2014 r. przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Formy działalności administracji publicznej poddane kontroli sądów administracyjnych wymienione są w art. 3 § 2 P.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje administracyjne, określonego rodzaju postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, a ponadto na bezczynność organów w powyższych przypadkach. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5-7 P.p.s.a., sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego. W niniejszej sprawie zaskarżone jest postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] października 2013 r. w przedmiocie nie uwzględnienia żądania przeprowadzenia dowodów, powołania rewidenta i przeprowadzenia rozprawy w toku postępowania wszczętego postanowieniem z [...] maja 2013 r. w sprawie stwierdzenia odpowiedzialności osoby trzeciej - byłego członka zarządu "[...]" sp. z o. o. w G. - za zobowiązania tej spółki za okres od grudnia 2007 r. do sierpnia 2009 r. z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. zaskarżalne są do sądu administracyjnego są postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie należy do postanowień, o których mowa w powyższym przepisie. Co oczywiste, jako postanowienie w przedmiocie nie uwzględnienia żądania przeprowadzenia dowodów, powołania rewidenta i przeprowadzenia rozprawy, nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty ani nie kończy postępowania. Odnośnie zaś niezaskarżalności zażaleniem zaskarżonego postanowienia należy wskazać, że art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", będący jedną z podstaw prawnych jego wydania stanowi, że w sprawach uregulowanych ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie natomiast do art. 83b ust. 1 i 2 ustawy jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych w tych przypadkach wydaje decyzję, natomiast od wydanych w trakcie postępowania innych postanowień Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zażalenie nie przysługuje. W związku z tym, że zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie uznać należy, że na zaskarżone postanowienie nie służy zażalenie. Konsekwencją tego jest niedopuszczalność skargi. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.