IV SA/Wa 355/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji I. oddala skargę; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. Z. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.. decyzją z [...] grudnia 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z [...] października 2012 r. nr [...] odmawiającą wydania decyzji nakazującej właścicielom działki nr [...] obręb [...], tj. I. S. i T. S. oraz właścicielce działki nr [...] obręb [...], tj. M. S.- przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na działkach. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 12 kwietnia 2012 r. do Urzędu Miejskiego w W. wpłynęło pismo W. G. (dalej także, jako: "skarżąca") w sprawie podwyższenia terenu działek sąsiadujących z działką nr ew. [...] obręb [...] z lewej i prawej strony o około 20 cm, oraz zalania działki nr ew. [...] obręb [...], które według W. G. spowodowało wygnicie upraw i krzewów na jej działce. W piśmie skarżąca poinformowała o zasypaniu rowu melioracyjnego przez sąsiada oraz wydanej przez starostwo decyzji o odtworzeniu rowu. Pismem z 18 kwietnia 2012 r. organ I instancji zawiadomił skarżącą, że w sprawie niezastosowania się sąsiada do wydanej przez Starostwo Powiatowe w W. decyzji nakazującej odtworzenie rowu, należy wnieść pismo do Starostwa Powiatowego w W. Jednocześnie organ I instancji zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany stanu wody na gruncie i kierunku odpływu wody opadowej na terenie działek nr ew. [...] obręb [...] stanowiącej własność I. i T. S. oraz nr ew. [...] obręb [...] stanowiącej własność M. S. ze szkodą dla działki nr ew. [...] obręb [...] będącej własnością W. i W. G. oraz wyznaczył termin oględzin na 8 maja 2012 r. W wyniku przeprowadzonych oględzin w terenie ustalono, że teren działki nr ew. [...] (położony za budynkiem mieszkalnym) porastają trawy i roślinność ruderalna w tym fragmentarycznie roślinność ziemno-wodna zwana potocznie "sitowiem". W dniu oględzin na terenie działki [...] nie zalegała woda powierzchniowa. Według strony skarżącej obecny stan działki uniemożliwia uprawę roślin. Z protokołu oględzin wynika ponadto, że na granicy działek nr ew. [...] oraz [...] wykonane zostało ogrodzenie na podmurówce betonowej, które "stanowi mechaniczną przeszkodę utrudniającą ewentualny powierzchniowy spływ wody z obszaru działki nr ew. [...] obręb [...] na teren działki nr ew. [...] obręb [...] ". Według wypisu z rejestru gruntów na terenie działki znajdują się grunty orne piątej klasy (RV). Teren działki nr ew. [...] w części od strony pasa drogowego ul. [...] został zagospodarowany pod budowę domu jednorodzinnego. W toku oględzin stwierdzono również, że na parterze domu jednorodzinnego znajdującego się na posesji położonej przy ul. [...] w miejscowości D., na ścianach wewnętrznych pomieszczeń znajdowały się ślady po zaleganiu wody o wysokości około 20 cm. Obszar działki nr ew. [...] częściowo został zagospodarowany pod budowę domu jednorodzinnego, który został wybudowany około 3,5 roku temu, natomiast prace związane z zagospodarowaniem terenu działki nie zostały ukończone. Ustalono również, że działki nr ew. [...] i [...] nie sąsiadują bezpośrednio ze sobą. Pomiędzy obszarem działek nr ew. [...] i [...] przebiega pas drogowy ul. [...]. Obszar działki nr ew. [...] według wypisu z rejestru gruntów składa się z części zagospodarowanej pod grunty orne (RV) oraz terenu zabudowy mieszkalnej (B-RV). Od strony pasa drogowego ul. [...], na części obejmującej teren zabudowy mieszkalnej, wybudowany został około 40 lat temu dom jednorodzinny. Na części działki wokół domu jednorodzinnego, około 2 lata temu, wybudowany został system zagospodarowania wód deszczowych z odprowadzeniem do zbiornika retencyjnego powierzchniowego. Dowodem potwierdzającym wysokie zaleganie wód przypowierzchniowych na terenie działki nr ew. [...] są ślady zalegania wód występujące na ścianach wewnątrz pomieszczeń domu jednorodzinnego do wysokości około 20 cm. Część działki nr ew. [...] użytkowana jest jako grunty orne. Pomiędzy gruntami ornymi a pasem drogowym ul. Dębowej wykonane zostało ogrodzenie z siatki z murowaną podmurówką. W ocenie organu I instancji poprzez budowę domu jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] dokonano zmiany sposobu użytkowania tejże działki, teren został nieznacznie podniesiony średnio około 20 cm. Przed realizacją inwestycji teren działki nr ew. [...] stanowiły głównie łąki i grunty orne. Na granicy działek nr ew. [...] oraz [...] wykonane zostało ogrodzenie na podmurówce betonowej, które stanowi mechaniczną przeszkodę utrudniającą ewentualny powierzchniowy spływ wody z obszaru działki nr ew. [...] na teren działki nr ew. [...]. Wyklucza się możliwość spływu wody opadowej i roztopowej z obszaru działki nr ew. [...] na teren działki nr ew. [...] m.in. ze względu na wykonany system zbierania i zagospodarowania wód opadowych i roztopowych. Ponadto działki nr ew. [...] i [...] nie sąsiadują bezpośrednio ze sobą. Pomiędzy obszarem działek nr ew. [...] i [...] przebiega pas drogowy ul. [...]. Organ podniósł, że na terenie działek, których dotyczy postępowanie występuje naturalnie wysoki poziom zalegania wód przypowierzchniowych. W. G. nie zgodziła się z wynikiem oględzin i wniosła o powołanie biegłego do sprawy. W związku z tym organ I instancji zlecił wykonanie usługi badawczej na potrzeby toczącego się postępowania administracyjnego, której celem było wydanie opinii geotechnicznej dotyczącej przyczyn zalegania wód opadowych na gruncie i stwierdzenie czy doszło do zmiany stosunków wodnych na szkodę działki nr ew. [...]. W dniu 4 września 2012 r. na działkach o numerach ew. [...],[...],[...] wykonano po jednym odwiercie badawczym 90 mm do głębokości 2,0 m na każdej z działek. W ramach odwiertów badawczych wydzielone zostały 2 warstwy gruntu: piasek drobny barwy żółtej oraz piasek drobny barwy szarej. Z opinii wynika, że w trakcie przeprowadzania wierceń stwierdzono, że: 1. poziom wody gruntowej pod powierzchnią terenu w odwiertach badawczych przedstawiał się następująco: działka nr [...] - 1,90m, działka [...] -1,65m, działka [...] - 1,73m, 2. na działkach [...] i [...] stwierdzono warstwę nasypów piaszczystych - o grubości 25 cm na działce [...] i około 7 cm na działce [...], 3. warstwa gleby ma miąższość około 0,30 m, 4. do głębokości ok. 1,50 m p.p.t. zalegają piaski drobne barwy żółtej, 5. do głębokości 2,0 m zalegają piaski drobne barwy szarej, 6. głębokość strefy przemarzania h= 1,0 m p.p.t. W wyniku przeprowadzonych badań gruntu stwierdzono, że teren działki nr ew. [...] został podniesiony nieznacznie w wyniku prac niwelacyjnych i porządkowych. Właściciele nieruchomości zagospodarowują wody opadowe w obrębie swojej posesji (zbiornik retencyjny). W opinii wskazano także, że działki [...] i [...] oddziela pas drogowy ul. [...] oraz dwa ogrodzenia z betonową podmurówką. Oś jezdni ul. [...] usytuowana jest wyżej niż działka nr ew. [...] i [...]. W nawierconych otworach badawczych poziom zwierciadła wody gruntowej występował na zbliżonym poziomie. W ekspertyzie wskazano, iż "w związku z powyższym należy stwierdzić, iż właściciele działki nr [...] obręb [...] nie wpłynęli na zmianę stosunków wodnych na działce [...] obręb [...] ". W opinii biegłego wskazano również, że wszystkie działki mają zbliżoną budowę geologiczną. Dokonano oznaczenia współczynnika filtracji dla warstwy piasków na poszczególnych działkach. Powyższe, w ocenie biegłego oznacza, że wody opadowe wsiąkają w grunt na terenie trzech posesji z podobną szybkością. Biegły wskazał ponadto, że teren działki nr ew. [...] został podniesiony o około 25 cm. Nasyp został wykonany z gruntu piaszczystego, który zapewnia dobre przenikanie wód opadowych w głąb gruntu. Ponadto działkę nr [...] i [...] oddziela betonowa podmurówka. Powierzchnia gruntu działki nr [...] nie jest nachylona w stronę działki [...], co w opinii biegłego wyklucza spływ powierzchniowy. Wobec powyższych ustaleń faktycznych, Burmistrz W. decyzją z [...] października 2012 r. odmówił wydania decyzji nakazującej właścicielom działki nr [...] obręb [...], tj. I. S. i T. S. oraz właścicielce działki nr [...] obręb [...], tj. M. S. - przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na ww. działkach. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła W. G. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] grudnia 2012 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w pierwszej kolejności przytoczył treść art. 29 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.), wskazują, że w tego rodzaju sprawach opinia biegłego jest co do zasady niezbędna. Organ wyjaśnił, że zastosowanie art. 29 ustawy Prawo wodne jest uzależnione od wystąpienia skutku w postaci szkody (szkodliwy wpływ dokonanych zmian na grunty sąsiednie). Wydanie decyzji wymaga zatem precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego. Jedynie poprawne ustalenie stanu faktycznego sprawy i stwierdzenie - w oparciu o należycie zebrany materiał dowodowy - iż doszło do zmiany stanu wód na gruncie szkodliwie wpływającej na sąsiednie grunty umożliwia nakazanie właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom. Wykazanie związku pomiędzy zmianą stosunków wodnych na gruncie a powstaniem ewentualnych szkód na gruntach sąsiednich jest konieczną przesłanką do wydania nakazu na podstawie omawianej regulacji. Nie każda bowiem zmiana stanu wody na gruncie powoduje wydanie nakazu, a jedynie taka, która powoduje szkody na nieruchomościach sąsiednich. Szkoda w rozumieniu tego przepisu musi być realna, objawiać się negatywnym uszczerbkiem majątkowym w aktywach strony, albo powodować sytuację, w której niemożliwym byłoby użytkowanie nieruchomości w sposób dotychczasowy. Biorąc pod uwagę zebrany w sprawie materiał dowodowy i treść przepisów ustawy Prawo wodne, w ocenie Kolegium w niniejszej sprawie ustalone zostało, że jakkolwiek na działkach o nr ew. [...] i [...] doszło do zmiany naturalnego ukształtowania terenu przez nawiezienie ziemi celem podwyższenia terenu, to jednak postępowanie wykazało, że brak podstaw do stwierdzenia, by działania te spowodowały zmianę stosunków wodnych, która szkodliwie wpływa na działkę skarżącej. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie nie doszło przy tym do naruszenia przepisów art. 7,77 § 1 K.p.a., a więc przepisów, które nakazują organowi w ramach spoczywającego na nim ciężaru dowodu, przeprowadzić w sposób wyczerpujący postępowanie i zebrać cały niezbędny materiał dowodowy. Organ I instancji przeprowadził zarówno dowód z oględzin na przedmiotowych działkach, jak i - w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy zostały wykonane na zlecenie organu I instancji badania geotechniczne gruntu dla działek [...],[...],[...]. Biorąc pod uwagę przeprowadzone oględziny i opinię eksperta, organ I instancji zasadnie - w ocenie Kolegium - przyjął, że właściciele działki nr [...] i [...] nie wpłynęli na zmianę stosunków wodnych na działce [...]. Zdaniem Kolegium, zebrany w sprawie materiał dowodowy, tj. protokół oględzin uzupełniony materiałem zdjęciowym i opinia geotechniczna specjalisty w zakresie przyczyn zalegania wody wód opadowych i roztopowych na gruncie skarżącej i stwierdzenie, czy doszło do zmiany stosunków wodnych na szkodę działki [...], świadczą w sposób nie budzący wątpliwości o tym, że nieznaczne podniesienie terenu działek o nr ew. [...] i [...] nie doprowadziło do zmiany stosunków wodnych na działce skarżącej. Tym samym nie zaistniała przesłanka do zastosowania w niniejszej sprawie jednej z instytucji wymienionych w art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się W. G. i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji z [...] grudnia 2012 r. Skarżąca w uzasadnieniu swojej skargi podważyła wiarygodność przeprowadzonych oględzin i ekspertyzy. Podała, że podwyższenie terenu na działkach sąsiednich o nr ew. [...] i [...] oraz zasypanie rowu melioracyjnego są przyczyną zalewania działki skarżącej nr ew. [...]. Skarżąca nawiązała do innego postępowania administracyjnego dotyczącego zasypania przez sąsiada rowu melioracyjnego i zobowiązania przez organ do jego odtworzenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - w odpowiedzi na skargę - wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 4 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej - ustanowiony dla niej w ramach prawa pomocy - poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 29 ustawy - Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy Prawo wodne, właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1. zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2. odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 2). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (ust. 3). Z treści przytoczonego przepisu wynika, że przesłanką wydania nakazu w trybie art. 29 ust. 3 ww. ustawy jest ustalenie, że właściciel gruntu spowodował zmiany stanu wody na swoim gruncie i zmiany te wywierają szkodliwy wpływ na grunty sąsiednie. Wydanie tej decyzji wymaga więc przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia, czy i jakich zmian dokonał na swoim gruncie właściciel, czy zmiany te spowodowały zmiany stosunków wodnych i czy zmiany te szkodzą gruntom sąsiednim. Innymi słowy - sam fakt dokonania określonej zmiany na gruncie nie jest wystarczający do zastosowania art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne, lecz konieczne jest ustalenie, że dokonana przez właściciela nieruchomości zmiana spowodowała zmianę stanu wody na gruncie i zmiana ta wpłynęła negatywnie na grunty sąsiednie. W celu wyjaśnienia, czy wykonane na nieruchomości prace doprowadziły do zmiany stanu wód na gruncie, konieczne jest dopuszczenie przez organ administracji dowodu z opinii biegłego, o jakim mowa w art. 84 k.p.a. Rację ma zatem organ, że bez wiadomości specjalnych nie sposób ocenić, czy nastąpiła zmiana stosunków wodnych. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji, a następnie organ odwoławczy wnikliwie i w sposób rzetelny ustaliły stan faktyczny i prawny. Słusznie, zdaniem Sądu, odmówiono wydania decyzji nakazującej właścicielom działki nr [...] obręb[...] tj. I. S. i T.S. oraz właścicielce działki nr [...] obręb [...], tj. M. S. - przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na ww. działkach. W sprawie niesporne jest, że na działkach o nr ew. [...] i [...] doszło do zmiany naturalnego ukształtowania terenu (podniesienie terenu o ok. 7 cm na działce o nr ew. [...] i ok. 20-25 cm na działce o nr ew. [...] obręb [...]). Istotne zatem było ustalenie czy zmiana ta ma negatywny wpływ - w zakresie stosunków wodnych - na działkę skarżącej o nr ew. [...]. Celem wyjaśnienia tych okoliczności przeprowadzono oględziny na ww. działkach oraz w sprawie wypowiedział się biegły wydając opinię geotechniczną z września 2012 r. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że brak jest podstaw do stwierdzenia, by działania podjęte na działkach nr [...] i [...] spowodowały zmianę stosunków wodnych, które szkodliwie wpływają na działkę skarżącej. Właściciele działki nr ew. [...] zagospodarowują wody opadowe w obrębie swojej posesji za pomocą stworzonego zbiornika retencyjnego. Działki nr ew. [...] i nr ew. [...] oddziela pas drogowy ul. [...] oraz dwa ogrodzenia z betonową podmurówką, zaś oś jezdni ul. [...] usytuowana jest wyżej niż działki o nr ew. [...] i nr ew. [...]. W nawierconych otworach badawczych poziom zwierciadła wody gruntowej występował na zbliżonym poziomie na tych działkach. Z kolei nasyp działki nr ew. [...], sąsiadującej z działką skarżącej, który spowodował podniesienie terenu o około 25 cm, został wykonany z gruntu piaszczystego, który zapewnia dobre przenikanie wód opadowych wgłąb gruntu. Działki nr [...] i [...] oddziela betonowa podmurówka. Powierzchnia gruntu działki nr [...] po dokonaniu podwyższenia terenu nie jest nachylona w stronę działki [...], co wyklucza spływ powierzchniowy. Wszystkie działki mają zbliżoną budowę geologiczną i z dokonanych badań wynika, że współczynnik filtracji dla warstwy piasków na poszczególnych działkach jest niemal identyczny, co oznacza, że wody opadowe wsiąkają w grunt na terenie trzech posesji z podobną szybkością. W orzecznictwie i doktrynie ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym organ administracji ocenia swobodnie opinię biegłego na podstawie zasad wiedzy, nie jest wiec skrępowany tą opinią. Może ją przyjąć, jeśli uzna ją za trafną, ale może ją całkowicie lub częściowo zdyskwalifikować i przyjąć odmienną, własną, opartą na nauce lub doświadczeniu. Organ nie może ograniczyć się w uzasadnieniu decyzji do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, lecz obowiązany jest sprawdzić, na jakich przesłankach biegły oparł swoją konkluzję i skontrolować prawidłowość rozumowania biegłego (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970, s. 178 i 179). Dowód z opinii biegłego podlega ocenie organu - tak jak każdy dowód - z zastosowaniem zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 K.p.a. W rozpoznawanej sprawie sporządzona opinia geotechniczna została wnikliwie oceniona przez organy administracji. Wnioski z niej płynące znajdują potwierdzenie w wynikach dokonanych przez pracowników organu, oględzin w terenie w dniu 8 maja 2012 r. Wyjaśnić także należy skarżącej, że w niniejszym postępowaniu Sąd badał jedynie zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i ograniczony był granicami tej sprawy. Stąd wszelkie okoliczności dotyczące zasypania rowu melioracyjnego (przez sąsiada) i ewentualnego jego odtworzenia nie mogły być wzięte pod uwagę. Jak wynika z akt sprawy kwestie te są przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. W tych okolicznościach nie ma podstaw do uwzględnienia stanowiska skarżącej przedstawionego w skardze. Organ w sposób wyczerpujący, zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego słuszenie doszedł do przekonania, że nie zachodzą przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Tym samym Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nie narusza prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innych przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, oddalił. W pkt 2 sentencji wyroku Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).