IV SA/Wa 355/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na zawiadomienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. W. W. wniósł skargę na zawiadomienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia [...] maja 2013 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia odpowiedzialności osoby trzeciej, tj. byłego członka zarządu za zobowiązania "[...]" Sp z o.o. z siedzibą w G. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione w pkt 1 – 5. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. W niniejszej sprawie skargą zostało objęte zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania spółki, wydane na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej k.p.a.). Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego nie mieści się w żadnej z określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. form działania administracji publicznej, podlegających kontroli sądowej. W szczególności, nie jest ono decyzją administracyjną, ani postanowieniem, na które służy zażalenie bądź innym aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jest wyłącznie czynnością procesową, stanowiącą naturalną konsekwencję zawartej w art. 10 k.p.a. zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium tego postępowania. Jedynym celem tej czynności jest poinformowanie strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu umożliwienia podjęcia przez nią działań ukierunkowanych na obronę jej praw. W konsekwencji, zawiadomienie o wszczęciu postępowania nie stanowi formy nałożenia na stronę jakiegokolwiek obowiązku bądź przyznania jej określonego prawa. Z tych względów ustawodawca nie przewidział możliwości jego zakwestionowania zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym. Przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega zatem odrzuceniu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.