IV SA/Wa 3553/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Województwa [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Województwo [...] wniosło skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący stwierdził w nim, że w związku z wykonaniem skarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. podwójne obciążenie majątku skarżącego, nieodwracalność odzyskania wartości poniesionych przez skarżącego nakładów oraz powstanie poważnej szkody w majątku skarżącego w razie wypłacenia odszkodowania ze względu jego wysokość. Skarżący wskazał przy tym, że środki, z których następuje wypłata, są środkami publicznymi, ujmowanymi w budżecie – po upływie roku budżetowego niemożliwe będzie odzyskanie ich z tej samej pozycji budżetowej, przez co wpłynie to na wynik finansowy danej jednostki organizacyjnej. Skarżący podkreślił również, że środki te mają być przekazane do depozytu sądowego, co w związku z długotrwałym prowadzeniem postępowań w sprawach komunalizacji może doprowadzić do niepodjęcia depozytu w terminie i przekazanie go na rzecz Skarbu Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej w skrócie: "P.p.s.a."], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". W niniejszej sprawie, wniosek skarżącego jest uzasadniony. Skarżący wskazał na okoliczności, które mogą wpłynąć na nieodwracalny charakter wykonania zaskarżonej decyzji z jednej strony przez podwójne obciążenie skarżącego wypłatą środków finansowych, z drugiej – przez źródło tych środków, jakim jest budżet jednostki sektora finansów publicznych. W związku z tym należy przyjąć, że przyznanie skarżącemu, uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a., ochrony tymczasowej jest zasadne. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.