IV SA/Wa 3554/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Województwa [...] o zwrot kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: zasądzić od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącego Województwa [...] kwotę 2600 zł (słownie: dwa tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3554/15 zasądzono od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz Województwa [...] kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Zażalenie na to postanowienie wniosło Województwo [...], zarzucając naruszenie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych raz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) w związku z § 21 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i orzeczenie o kosztach – niezbędnych wydatkach w wysokości 240 złotych, w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna dotycząca ustalenia wysokości odszkodowania w wysokości 18.943 zł za wywłaszczoną nieruchomość. Wobec tego Województwo wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącego Województwa kwoty 2600 złotych. Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1145/16 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu ww. zażalenia, uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest suma pieniężna związana z odszkodowaniem za nieruchomość. W rezultacie przyznał rację Województwu [...], że zwrot kosztów postępowania przez Sąd pierwszej instancji winien uwzględniać stawki, jak dla należności pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r,. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis art. 210 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wystąpił z wnioskiem o zwrot kosztów postępowania sądowego w terminie określonym w art. 210 § 1 p.p.s.a. Koszty postępowania, jakie uiścił w związku z wniesieniem skargi, wynoszą 200 zł z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. Ponadto, do niezbędnych kosztów postępowania, w myśl art. 205 § 2, należy zaliczyć wynagrodzenie pełnomocnika, obliczone stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). Mając na uwadze wskazania zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1145/16, stwierdzić należy, że zwrot kosztów postępowania w niniejszej sprawie winien uwzględniać stawki, jak dla należności pieniężnych. Ponieważ przedmiotem zaskarżonej decyzji jest suma pieniężna związana z odszkodowaniem za nieruchomość w kwocie 18.943 zł, należy zastosować § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Przepis § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia stanowi natomiast, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400 zł. Ponieważ skarga została uwzględniona, natomiast w wyniku postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1145/16 zostało uchylone postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3554/15 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego, na podstawie art. 224 p.p.s.a. w związku z art. 200 i 210 § 1 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.